ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 5.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.3.1
त्वम॑ग्ने॒ वरु॑णो॒ जाय॑से॒ यत्त्वं मि॒त्रो भ॑वसि॒ यत्समि॑द्धः ।
त्वे विश्वे॑ सहसस्पुत्र दे॒वास्त्वमिन्द्रो॑ दा॒शुषे॒ मर्त्या॑य ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଜନ୍ମ ହେବା ବେଳେ ତୁମେ ବରୁଣ, ଏବଂ ତୁମେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହେବା ବେଳେ ତୁମେ ମିତ୍ର। ହେ ବଳର ପୁତ୍ର, ସମସ୍ତ ଦେବତା ତୁମଠାରେ ଅଛନ୍ତି; ଦାତା ମର୍ତ୍ୟ ପାଇଁ ତୁମେ ହିଁ ଇନ୍ଦ୍ର।
5.3.2
त्वम॑र्य॒मा भ॑वसि॒ यत्क॒नीनां॒ नाम॑ स्वधाव॒न्गुह्यं॑ बिभर्षि ।
अ॒ञ्जन्ति॑ मि॒त्रं सुधि॑तं॒ न गोभि॒र्यद्दम्प॑ती॒ सम॑नसा कृ॒णोषि॑ ॥
ତୁମେ ଅର୍ଯମା ହୁଅ, କାରଣ ତୁମେ କୁଳମାନଙ୍କ ନାମରେ ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟ ଧାରଣ କର, ହେ ସ୍ୱଧାବାନ୍। ସୁଦୀପ୍ତ ମିତ୍ରଙ୍କୁ ସେମାନେ ଗାଈ ଘିଅରେ ଅଭିଷେକ କରନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ଏକମନା କର।
5.3.3
तव॑ श्रि॒ये म॒रुतो॑ मर्जयन्त॒ रुद्र॒ यत्ते॒ जनि॑म॒ चारु॑ चि॒त्रम् ।
प॒दं यद्विष्णो॑रुप॒मं नि॒धायि॒ तेन॑ पासि॒ गुह्यं॒ नाम॒ गोना॑म् ॥
ତୁମ ଶୋଭା ପାଇଁ ମରୁତମାନେ ତୁମକୁ ମହିମା ଦିଅନ୍ତି, ହେ ରୁଦ୍ର; ତୁମ ଜନ୍ମ ସୁନ୍ଦର ଓ ଅଦ୍ଭୁତ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନିକଟତମ ପାଦ ସ୍ଥାପିତ ହେବା ବେଳେ ସେହି ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଗାଈମାନଙ୍କ ଗୁପ୍ତ ନାମ ରକ୍ଷା କର।
5.3.4
तव॑ श्रि॒या सु॒दृशो॑ देव दे॒वाः पु॒रू दधा॑ना अ॒मृतं॑ सपन्त ।
होता॑रम॒ग्निं मनु॑षो॒ नि षे॑दुर्दश॒स्यन्त॑ उ॒शिजः॒ शंस॑मा॒योः ॥
ତୁମ ତେଜରେ, ହେ ଦେବ, ସୁଦୃଷ୍ଟି ଦେବତାମାନେ ଅନେକ ରୂପରେ ଅମରତ୍ୱ ଧାରଣ କରି ତାହା ପାଆନ୍ତି। ମନୁଙ୍କ ଲୋକମାନେ ହୋତା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ବସାଇଲେ; ଦାନ ଦେଇ ଗାୟକମାନେ ଆୟୁଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
5.3.5
न त्वद्धोता॒ पूर्वो॑ अग्ने॒ यजी॑या॒न्न काव्यैः॑ प॒रो अ॑स्ति स्वधावः ।
वि॒शश्च॒ यस्या॒ अति॑थि॒र्भवा॑सि॒ स य॒ज्ञेन॑ वनवद्देव॒ मर्ता॑न् ॥
ତୁମଠାରୁ ପୂର୍ବରୁ ହୋତା ନାହାଁନ୍ତି, ହେ ଅଗ୍ନି, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ତୁମଠାରୁ ଅଧିକ ଯୋଗ୍ୟ କେହି ନାହିଁ; ଜ୍ଞାନୀ କାବ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ତୁମଠାରୁ ଉଚ୍ଚ କେହି ନାହାଁନ୍ତି, ହେ ସ୍ୱଧାବାନ୍। ଯେଉଁ କୁଳର ତୁମେ ଅତିଥି ହୁଅ, ସେ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଜିତୁ, ହେ ଦେବ, ମର୍ତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ।
5.3.6
व॒यम॑ग्ने वनुयाम॒ त्वोता॑ वसू॒यवो॑ ह॒विषा॒ बुध्य॑मानाः ।
व॒यं स॑म॒र्ये वि॒दथे॒ष्वह्नां॑ व॒यं रा॒या स॑हसस्पुत्र॒ मर्ता॑न् ॥
ଆମେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଆଶ୍ରୟରେ ଜିତୁ; ଧନ କାମନା କରି, ହବି ସହିତ ଜାଗ୍ରତ ହୋଇ। ଆମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଓ ଦିନର ସଭାରେ ଜିତୁ; ଆମେ ଧନ ଦ୍ୱାରା ଜିତୁ, ହେ ବଳର ପୁତ୍ର, ମର୍ତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ।
5.3.7
यो न॒ आगो॑ अ॒भ्येनो॒ भरा॑ति॒ अधीद॒घम॒घशं॑से दधात ।
ज॒ही चि॑कित्वो अ॒भिश॑स्तिमे॒तामग्ने॒ यो नो॑ म॒र्चय॑ति द्व॒येन॑ ॥
ଯେ ଆମ ପ୍ରତି ପାପ ଓ ଅପରାଧ ବହନ କରେ, ତାହା ଉପରେ ଅଶୁଭ ସ୍ଥାପନ କର; ହେ ଜ୍ଞାନୀ ଅଗ୍ନି, ଏହି ଅଭିଶାପକୁ ବିନାଶ କର, ଯେ ଦ୍ୱିବିଧ ଉପାୟରେ ଆମକୁ ପୀଡ଼ା ଦିଏ।
5.3.8
त्वाम॒स्या व्युषि॑ देव॒ पूर्वे॑ दू॒तं कृ॑ण्वा॒ना अ॑यजन्त ह॒व्यैः ।
सं॒स्थे यद॑ग्न॒ ईय॑से रयी॒णां दे॒वो मर्तै॒र्वसु॑भिरि॒ध्यमा॑नः ॥
ହେ ଦେବ, ପ୍ରାଚୀନ ଋଷିମାନେ ତୁମକୁ ଦୂତ କରି ଉଷା ସମୟରେ ହବିଷ୍ୟରେ ପୂଜା କଲେ; ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ସଭାରେ ଧନ ଆଡ଼କୁ ଯାଉଥିବା ବେଳେ, ଦେବରୂପେ ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଧନ ସହିତ ଜ୍ୱଳିତ ହୁଅ।
5.3.9
अव॑ स्पृधि पि॒तरं॒ योधि॑ वि॒द्वान्पु॒त्रो यस्ते॑ सहसः सून ऊ॒हे ।
क॒दा चि॑कित्वो अ॒भि च॑क्षसे॒ नोऽग्ने॑ क॒दाँ ऋ॑त॒चिद्या॑तयासे ॥
ପିତାଙ୍କୁ ତଳେ ପକାଅ, ଜ୍ଞାନୀ ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧ କର; ହେ ବଳର ପୁତ୍ର, ତୁମକୁ ଡାକୁଥିବା ପୁତ୍ର ତୁମେ ହିଁ। ହେ ଜ୍ଞାନୀ, କେବେ ଆମକୁ ଦେଖିବ? ହେ ଅଗ୍ନି, ସତ୍ୟଜ୍ଞ, କେବେ ତଡ଼ି ଦେବ?
5.3.10
भूरि॒ नाम॒ वन्द॑मानो दधाति पि॒ता व॑सो॒ यदि॒ तज्जो॒षया॑से ।
कु॒विद्दे॒वस्य॒ सह॑सा चका॒नः सु॒म्नम॒ग्निर्व॑नते वावृधा॒नः ॥
ଅନେକ ନାମର ପ୍ରଶଂସା କରି ପିତା ଧନ ଦିଏ, ହେ ବସୁ, ଯଦି ତୁମେ ତାହା ଗ୍ରହଣ କର; ଦେବତାଙ୍କ ବଳରେ ପ୍ରୟାସ କରୁଥିବା ଅଗ୍ନି ବଢ଼ି ସୁଖ ପାଏ।
5.3.11
त्वम॒ङ्ग ज॑रि॒तारं॑ यविष्ठ॒ विश्वा॑न्यग्ने दुरि॒ताति॑ पर्षि ।
स्ते॒ना अ॑दृश्रन्रि॒पवो॒ जना॒सोऽज्ञा॑तकेता वृजि॒ना अ॑भूवन् ॥
ତୁମେ, ହେ ସର୍ବକନିଷ୍ଠ, ସ୍ତୋତାକୁ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍କର୍ମ ପାରକୁ ନେଇଯାଅ, ହେ ଅଗ୍ନି; ଚୋରମାନେ ଦେଖାଗଲେ, ଶତ୍ରୁ ଓ ଲୋକମାନେ, ଅଜ୍ଞାନୀ ଓ ବକ୍ର ହେଲେ।
5.3.12
इ॒मे यामा॑सस्त्व॒द्रिग॑भूव॒न्वस॑वे वा॒ तदिदागो॑ अवाचि ।
नाहा॒यम॒ग्निर॒भिश॑स्तये नो॒ न रीष॑ते वावृधा॒नः परा॑ दात् ॥
ଏହି ପଥ ତୁମଠାରୁ ବିମୁଖ ହେଲା; କିମ୍ବା ବସୁ ପାଇଁ କହାଯାଇଥିବା କଥା ଅପରାଧ। ବଢ଼ୁଥିବା ଏହି ଅଗ୍ନି, ଆମ ନିନ୍ଦା ପାଇଁ ନୁହେଁ, ଆମକୁ ହାନି ପାଇଁ ନୁହେଁ, ଆମକୁ ଦୂର କରିବ ନାହିଁ।