ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 5.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.40.1
आ या॒ह्यद्रि॑भिः सु॒तं सोमं॑ सोमपते पिब ।
वृष॑न्निन्द्र॒ वृष॑भिर्वृत्रहन्तम ॥
ହେ ସୋମର ପ୍ରଭୁ, ପଥରରେ ନିଷ୍କାଶିତ ସୋମ ନିକଟକୁ ଆସ ଏବଂ ତାହା ପାନ କର। ହେ ବୃଷନ୍ ଇନ୍ଦ୍ର, ହେ ବୃତ୍ରହନ୍ତମ, ବୃଷଭମାନଙ୍କ ସହ ଆସ।
5.40.2
वृषा॒ ग्रावा॒ वृषा॒ मदो॒ वृषा॒ सोमो॑ अ॒यं सु॒तः ।
वृष॑न्निन्द्र॒ वृष॑भिर्वृत्रहन्तम ॥
ପଥର ବୃଷଭ, ଆନନ୍ଦ ବୃଷଭ, ଏହି ନିଷ୍କାଶିତ ସୋମ ମଧ୍ୟ ବୃଷଭ। ହେ ବୃଷନ୍ ଇନ୍ଦ୍ର, ହେ ବୃତ୍ରହନ୍ତମ, ବୃଷଭମାନଙ୍କ ସହ ଆସ।
5.40.3
वृषा॑ त्वा॒ वृष॑णं हुवे॒ वज्रि॑ञ्चि॒त्राभि॑रू॒तिभिः॑ ।
वृष॑न्निन्द्र॒ वृष॑भिर्वृत्रहन्तम ॥
ବୃଷଭ ମୁଁ ତୁମକୁ, ବୃଷଭକୁ, ଆହ୍ୱାନ କରେ, ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସହାୟତା ସହ। ହେ ବୃଷନ୍ ଇନ୍ଦ୍ର, ହେ ବୃତ୍ରହନ୍ତମ, ବୃଷଭମାନଙ୍କ ସହ ଆସ।
5.40.4
ऋ॒जी॒षी व॒ज्री वृ॑ष॒भस्तु॑रा॒षाट्शु॒ष्मी राजा॑ वृत्र॒हा सो॑म॒पावा॑ ।
यु॒क्त्वा हरि॑भ्या॒मुप॑ यासद॒र्वाङ्माध्यं॑दिने॒ सव॑ने मत्स॒दिन्द्रः॑ ॥
ଦ୍ରୁତ, ବଜ୍ରଧାରୀ, ବୃଷଭ, ଶତ୍ରୁ ଦମନକାରୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା, ବୃତ୍ରହନ୍ତା, ସୋମପାୟୀ — ସେହି ଇନ୍ଦ୍ର ଦୁଇ ହରିକୁ ଯୋଡ଼ି ନିକଟକୁ ଆସି ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସବନରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉ।
5.40.5
यत्त्वा॑ सूर्य॒ स्व॑र्भानु॒स्तम॒सावि॑ध्यदासु॒रः ।
अक्षे॑त्रवि॒द्यथा॑ मु॒ग्धो भुव॑नान्यदीधयुः ॥
ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସ୍ୱର୍ଭାନୁ ନାମକ ଅସୁର ଅନ୍ଧକାରରେ ତୁମକୁ ବିଦ୍ଧ କଲାବେଳେ, କ୍ଷେତ୍ର ନଜାଣିବା ଲୋକଙ୍କ ପରି ସମସ୍ତ ଭୁବନ ମୋହଗ୍ରସ୍ତ ହେଲା।
5.40.6
स्व॑र्भानो॒रध॒ यदि॑न्द्र मा॒या अ॒वो दि॒वो वर्त॑माना अ॒वाह॑न् ।
गू॒ळ्हं सूर्यं॒ तम॒साप॑व्रतेन तु॒रीये॑ण॒ ब्रह्म॑णाविन्द॒दत्रिः॑ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସ୍ୱର୍ଭାନୁଙ୍କ ମାୟାକୁ ତୁମେ ତଳୁ ଓ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ତଡ଼ି ଦେଲା ବେଳେ, ଅତ୍ରି ଅନ୍ଧକାରର ଅଧର୍ମରେ ଲୁଚାଯାଇଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଚତୁର୍ଥ (ତୁରୀୟ) ବ୍ରହ୍ମରେ ଖୋଜି ପାଇଲେ।
5.40.7
मा मामि॒मं तव॒ सन्त॑मत्र इर॒स्या द्रु॒ग्धो भि॒यसा॒ नि गा॑रीत् ।
त्वं मि॒त्रो अ॑सि स॒त्यरा॑धा॒स्तौ मे॒हाव॑तं॒ वरु॑णश्च॒ राजा॑ ॥
ଏଠାରେ ତୁମର ଥିବା ମୋତେ, ଅତ୍ରିଙ୍କୁ, ଇରସ୍ୟାର ଭୟରେ ଦ୍ରୋହୀ ଯେପରି ଧରି ନ ପାରେ। ତୁମେ ସତ୍ୟଧନ ମିତ୍ର; ସେହି ଦୁଇ, ରାଜା ବରୁଣ ସହିତ, ଏଠାରେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
5.40.8
ग्राव्णो॑ ब्र॒ह्मा यु॑युजा॒नः स॑प॒र्यन्की॒रिणा॑ दे॒वान्नम॑सोप॒शिक्ष॑न् ।
अत्रिः॒ सूर्य॑स्य दि॒वि चक्षु॒राधा॒त्स्व॑र्भानो॒रप॑ मा॒या अ॑घुक्षत् ॥
ପଥର ଯୋଡ଼ୁଥିବା ବ୍ରହ୍ମା (ପୁରୋହିତ) ସେବା କରି, କୀରି ସହିତ ଓ ନମସ୍କାରରେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଦେଖାଇବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ। ଅତ୍ରି ଦ୍ୟୁଲୋକରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ସ୍ଥାପନ କଲେ; ସ୍ୱର୍ଭାନୁଙ୍କ ମାୟା ଦୂର କଲେ।
5.40.9
यं वै सूर्यं॒ स्व॑र्भानु॒स्तम॒सावि॑ध्यदासु॒रः ।
अत्र॑य॒स्तमन्व॑विन्दन्न॒ह्य॑न्ये अश॑क्नुवन् ॥
ଅସୁର ସ୍ୱର୍ଭାନୁ ଯେଉଁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଅନ୍ଧକାରରେ ବିନ୍ଧିଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ଅତ୍ରିମାନେ ଖୋଜି ପାଇଲେ; ଅନ୍ୟମାନେ ପାରିଲେ ନାହିଁ।