Ṛgveda · Sūkta 5.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.40.1
आ या॒ह्यद्रि॑भिः सु॒तं सोमं॑ सोमपते पिब ।
वृष॑न्निन्द्र॒ वृष॑भिर्वृत्रहन्तम ॥
Komm herbei, Herr des Soma, zum mit Steinen gepressten Soma, und trink ihn. O Stier Indra, größter Erschläger des Vṛtra, komm mit deinen Stieren.
5.40.2
वृषा॒ ग्रावा॒ वृषा॒ मदो॒ वृषा॒ सोमो॑ अ॒यं सु॒तः ।
वृष॑न्निन्द्र॒ वृष॑भिर्वृत्रहन्तम ॥
Der Preßstein ist ein Stier, der Rausch ist ein Stier, dieser gepreßte Soma ist ein Stier. O Stier Indra, größter Erschläger des Vṛtra, komm mit deinen Stieren.
5.40.3
वृषा॑ त्वा॒ वृष॑णं हुवे॒ वज्रि॑ञ्चि॒त्राभि॑रू॒तिभिः॑ ।
वृष॑न्निन्द्र॒ वृष॑भिर्वृत्रहन्तम ॥
Als Stier rufe ich dich, Stier, Träger des Donnerkeils, mit leuchtenden Helfern. O Stier Indra, größter Erschläger des Vṛtra, komm mit deinen Stieren.
5.40.4
ऋ॒जी॒षी व॒ज्री वृ॑ष॒भस्तु॑रा॒षाट्शु॒ष्मी राजा॑ वृत्र॒हा सो॑म॒पावा॑ ।
यु॒क्त्वा हरि॑भ्या॒मुप॑ यासद॒र्वाङ्माध्यं॑दिने॒ सव॑ने मत्स॒दिन्द्रः॑ ॥
Schnell, Träger des Donnerkeils, Stier, bezwingend, mächtiger König, Erschläger des Vṛtra, Somatrinker — möge dieser Indra, nachdem er seine beiden braunen Rosse angeschirrt hat, herzukommen und sich am Mittagspressen erfreuen.
5.40.5
यत्त्वा॑ सूर्य॒ स्व॑र्भानु॒स्तम॒सावि॑ध्यदासु॒रः ।
अक्षे॑त्रवि॒द्यथा॑ मु॒ग्धो भुव॑नान्यदीधयुः ॥
O Sonne, als der Dämon Svarbhānu dich mit Finsternis durchbohrte, wurden die Welten dunkel, wie verwirrte Menschen, die das Feld nicht kennen.
5.40.6
स्व॑र्भानो॒रध॒ यदि॑न्द्र मा॒या अ॒वो दि॒वो वर्त॑माना अ॒वाह॑न् ।
गू॒ळ्हं सूर्यं॒ तम॒साप॑व्रतेन तु॒रीये॑ण॒ ब्रह्म॑णाविन्द॒दत्रिः॑ ॥
O Indra, als du die Blendungen des Svarbhānu von unten und vom Himmel vertriebst, fand Atri die von der gesetzlosen Finsternis verborgene Sonne durch das vierte Gebet, das Turīya.
5.40.7
मा मामि॒मं तव॒ सन्त॑मत्र इर॒स्या द्रु॒ग्धो भि॒यसा॒ नि गा॑रीत् ।
त्वं मि॒त्रो अ॑सि स॒त्यरा॑धा॒स्तौ मे॒हाव॑तं॒ वरु॑णश्च॒ राजा॑ ॥
Möge hier der Bösartige mich nicht ergreifen, mich, Atri, der dein ist, aus Furcht vor Irasyā. Du bist Mitra, reich an wahrem Gut; mögen jene beiden mit König Varuṇa mich hier beschützen.
5.40.8
ग्राव्णो॑ ब्र॒ह्मा यु॑युजा॒नः स॑प॒र्यन्की॒रिणा॑ दे॒वान्नम॑सोप॒शिक्ष॑न् ।
अत्रिः॒ सूर्य॑स्य दि॒वि चक्षु॒राधा॒त्स्व॑र्भानो॒रप॑ मा॒या अ॑घुक्षत् ॥
Der Brahman, der die Pressteine anschirrte, diente mit dem Löffel und mit Verehrung und wollte den Göttern zeigen; Atri setzte das Auge der Sonne in den Himmel und trieb die Täuschungen Svarbhānus fort.
5.40.9
यं वै सूर्यं॒ स्व॑र्भानु॒स्तम॒सावि॑ध्यदासु॒रः ।
अत्र॑य॒स्तमन्व॑विन्दन्न॒ह्य॑न्ये अश॑क्नुवन् ॥
Die Sonne, die der Asura Svarbhānu mit Finsternis durchbohrte, spürten die Atris nach und fanden sie; andere vermochten es nicht.