ઋગ્વેદ · સૂક્ત 5.68

5.68.1

प्र वो॑ मि॒त्राय॑ गायत॒ वरु॑णाय वि॒पा गि॒रा ।
महि॑क्षत्रावृ॒तं बृ॒हत् ॥

હે મહાશાસક મિત્ર-વરુણ, મિત્ર અને વરુણ માટે પ્રેરિત સ્તુતિથી મહાન ઋતનું ગાન કરો.

स॒म्राजा॒ या घृ॒तयो॑नी मि॒त्रश्चो॒भा वरु॑णश्च ।
दे॒वा दे॒वेषु॑ प्रश॒स्ता ॥

ઘીમાં જન્મેલા બે સમ્રાટ — મિત્ર અને વરુણ — દેવોમાં પ્રશંસિત દેવ.

ता नः॑ शक्तं॒ पार्थि॑वस्य म॒हो रा॒यो दि॒व्यस्य॑ ।
महि॑ वां क्ष॒त्रं दे॒वेषु॑ ॥

તે બંને અમને પાર્થિવ અને દિવ્ય મહાન ધન આપવા સમર્થ થાઓ; દેવોમાં તમારું સામર્થ્ય મહાન છે.

ऋ॒तमृ॒तेन॒ सप॑न्तेषि॒रं दक्ष॑माशाते ।
अ॒द्रुहा॑ दे॒वौ व॑र्धेते ॥

ઋતથી ઋતને જોડીને તે બંને બળ અને કર્મસામર્થ્ય મેળવે છે; દ્રોહરહિત તે દેવો વૃદ્ધિ પામે છે.

वृ॒ष्टिद्या॑वा री॒त्या॑पे॒षस्पती॒ दानु॑मत्याः ।
बृ॒हन्तं॒ गर्त॑माशाते ॥

વર્ષા આપનાર આકાશ અને રીતિ-જળના સ્વામી, દાનમતીના અન્નના પતિ — તે બંને વિશાળ જળાશય સુધી પહોંચે છે.