ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 5.68

5.68.1

प्र वो॑ मि॒त्राय॑ गायत॒ वरु॑णाय वि॒पा गि॒रा ।
महि॑क्षत्रावृ॒तं बृ॒हत् ॥

ହେ ମହାଶାସକ ମିତ୍ର-ବରୁଣ, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ପ୍ରେରିତ ସ୍ତୁତିରେ ମହାନ ଋତର ଗାନ କର।

स॒म्राजा॒ या घृ॒तयो॑नी मि॒त्रश्चो॒भा वरु॑णश्च ।
दे॒वा दे॒वेषु॑ प्रश॒स्ता ॥

ଘିରେ ଜନ୍ମିତ ଦୁଇ ସମ୍ରାଟ — ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ — ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସିତ ଦେବତା।

ता नः॑ शक्तं॒ पार्थि॑वस्य म॒हो रा॒यो दि॒व्यस्य॑ ।
महि॑ वां क्ष॒त्रं दे॒वेषु॑ ॥

ସେହି ଦୁଇ ଆମକୁ ପାର୍ଥିବ ଓ ଦିବ୍ୟ ମହାନ ଧନ ଦେବାକୁ ସମର୍ଥ ହେଉନ୍ତୁ; ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମର ଶକ୍ତି ମହାନ।

ऋ॒तमृ॒तेन॒ सप॑न्तेषि॒रं दक्ष॑माशाते ।
अ॒द्रुहा॑ दे॒वौ व॑र्धेते ॥

ଋତ ଦ୍ୱାରା ଋତକୁ ଯୋଡି ସେହି ଦୁଇ ବଳ ଓ କର୍ମଶକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି; ଦ୍ରୋହରହିତ ସେହି ଦେବତାମାନେ ବଢନ୍ତି।

वृ॒ष्टिद्या॑वा री॒त्या॑पे॒षस्पती॒ दानु॑मत्याः ।
बृ॒हन्तं॒ गर्त॑माशाते ॥

ବର୍ଷା ଦିଏ ଆକାଶ ଓ ରୀତି-ଜଳର ପ୍ରଭୁ, ଦାନମତୀଙ୍କ ଅନ୍ନର ପତି — ସେହି ଦୁଇ ବିଶାଳ ଜଳାଶୟ ପାଇଁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।