ఋగ్వేదం · సూక్తం 5.68

5.68.1

प्र वो॑ मि॒त्राय॑ गायत॒ वरु॑णाय वि॒पा गि॒रा ।
महि॑क्षत्रावृ॒तं बृ॒हत् ॥

మహత్తర పాలనగల మిత్ర-వరుణులారా, మిత్రునికి వరుణునికి ప్రేరిత స్తుతితో గొప్ప ఋతాన్ని కీర్తించండి.

स॒म्राजा॒ या घृ॒तयो॑नी मि॒त्रश्चो॒भा वरु॑णश्च ।
दे॒वा दे॒वेषु॑ प्रश॒स्ता ॥

నెయ్యిలో జన్మించిన ఇద్దరు చక్రవర్తులు — మిత్రుడు, వరుణుడు — దేవతలలో స్తుతింపబడే దేవులు.

ता नः॑ शक्तं॒ पार्थि॑वस्य म॒हो रा॒यो दि॒व्यस्य॑ ।
महि॑ वां क्ष॒त्रं दे॒वेषु॑ ॥

ఆ ఇద్దరూ మనకు భూసంబంధమైన, దివ్యమైన గొప్ప ధనాన్ని ఇవ్వగల సమర్థులు కావాలి; దేవతలలో మీ శక్తి గొప్పది.

ऋ॒तमृ॒तेन॒ सप॑न्तेषि॒रं दक्ष॑माशाते ।
अ॒द्रुहा॑ दे॒वौ व॑र्धेते ॥

ఋతంతో ఋతాన్ని కలుపుతూ ఆ ఇద్దరూ బలాన్ని, కర్మసామర్థ్యాన్ని పొందుతారు; ద్రోహరహితులైన ఆ దేవులు వర్ధిల్లుతారు.

वृ॒ष्टिद्या॑वा री॒त्या॑पे॒षस्पती॒ दानु॑मत्याः ।
बृ॒हन्तं॒ गर्त॑माशाते ॥

వర్షం ఇచ్చే ఆకాశ-దేవులు, రీతి-జలానికి ప్రభువులు, దానమతి అన్నానికి పతులు — ఆ ఇద్దరూ విశాలమైన జలాశయాన్ని చేరుకుంటారు.