ઋગ્વેદ · સૂક્ત 6.56

6.56.1

य ए॑नमा॒दिदे॑शति कर॒म्भादिति॑ पू॒षण॑म् ।
न तेन॑ दे॒व आ॒दिशे॑ ॥

કરંભમાંથી એમ કહીને જે પૂષણને દિશા આપે છે, તે દિશાથી દેવ ભટકતા નથી.

उ॒त घा॒ स र॒थीत॑मः॒ सख्या॒ सत्प॑तिर्यु॒जा ।
इन्द्रो॑ वृ॒त्राणि॑ जिघ्नते ॥

અને ખરેખર તે શ્રેષ્ઠ રથી, મિત્ર તરીકે, સજ્જનોના સ્વામી, પોતાની જોડી સાથે ઇન્દ્ર વૃત્રોનો સંહાર કરે છે.

उ॒तादः प॑रु॒षे गवि॒ सूर॑श्च॒क्रं हि॑र॒ण्यय॑म् ।
न्यै॑रयद्र॒थीत॑मः ॥

અને તેણે ચિત્તીદાર ગાયમાં સૂર્યનું સોનેરી ચક્ર નીચે ચલાવ્યું; શ્રેષ્ઠ રથીએ તેને પ્રેરિત કર્યું.

यद॒द्य त्वा॑ पुरुष्टुत॒ ब्रवा॑म दस्र मन्तुमः ।
तत्सु नो॒ मन्म॑ साधय ॥

હે બહુસ્તુત્ય, હે દાનશીલ, હે પરમ જ્ઞાની, આજે અમે તમારી સ્તુતિ કરીએ ત્યારે અમારી એ પ્રાર્થના સારી રીતે સફળ કરો.

इ॒मं च॑ नो ग॒वेष॑णं सा॒तये॑ सीषधो ग॒णम् ।
आ॒रात्पू॑षन्नसि श्रु॒तः ॥

અમારી આ ગાય-શોધને અને જીત માટે અમારા આ ગણને સફળ કરો; હે પૂષણ, દૂરથી પણ તમે પ્રખ્યાત છો.

आ ते॑ स्व॒स्तिमी॑मह आ॒रेअ॑घा॒मुपा॑वसुम् ।
अ॒द्या च॑ स॒र्वता॑तये॒ श्वश्च॑ स॒र्वता॑तये ॥

તમારી પાસે અમે કલ્યાણ માગીએ છીએ, જે હાનિથી દૂર અને ધનથી સમૃદ્ધ છે; આજે અને સર્વ રક્ષા માટે, આવતી કાલે પણ સર્વ રક્ષા માટે.