ऋग्वेद · सूक्त 6.56

6.56.1

य ए॑नमा॒दिदे॑शति कर॒म्भादिति॑ पू॒षण॑म् ।
न तेन॑ दे॒व आ॒दिशे॑ ॥

करंभातून असे म्हणून जो पूषणाला दिशा दाखवतो, त्या दिशेने देव चुकत नाही.

उ॒त घा॒ स र॒थीत॑मः॒ सख्या॒ सत्प॑तिर्यु॒जा ।
इन्द्रो॑ वृ॒त्राणि॑ जिघ्नते ॥

आणि निश्चितच तो श्रेष्ठ रथी, सखा म्हणून, सज्जनांचा स्वामी, आपल्या जोडीच्या घोड्यांसह इंद्र वृत्रांचा वध करतो.

उ॒तादः प॑रु॒षे गवि॒ सूर॑श्च॒क्रं हि॑र॒ण्यय॑म् ।
न्यै॑रयद्र॒थीत॑मः ॥

आणि त्याने चितकबऱ्या गाईत सूर्याचे सोनेरी चक्र खाली चालवले; श्रेष्ठ रथीने ते प्रेरित केले.

यद॒द्य त्वा॑ पुरुष्टुत॒ ब्रवा॑म दस्र मन्तुमः ।
तत्सु नो॒ मन्म॑ साधय ॥

हे बहुस्तुत्य, हे दानशील, हे परम ज्ञानी, आज आम्ही तुझी स्तुती करतो तेव्हा आमची ती प्रार्थना चांगली सफल कर.

इ॒मं च॑ नो ग॒वेष॑णं सा॒तये॑ सीषधो ग॒णम् ।
आ॒रात्पू॑षन्नसि श्रु॒तः ॥

आमची ही गो-शोध आणि विजयासाठी आमचा हा समूह सफल कर; हे पूषन्, दुरूनही तू प्रसिद्ध आहेस.

आ ते॑ स्व॒स्तिमी॑मह आ॒रेअ॑घा॒मुपा॑वसुम् ।
अ॒द्या च॑ स॒र्वता॑तये॒ श्वश्च॑ स॒र्वता॑तये ॥

तुझ्याकडे आम्ही कल्याण मागतो, जे हानीपासून दूर आणि धनसमृद्ध आहे; आज आणि सर्व संरक्षणासाठी, उद्याही सर्व संरक्षणासाठी.