ಋಗ್ವೇದ · ಸೂಕ್ತ 6.56

6.56.1

य ए॑नमा॒दिदे॑शति कर॒म्भादिति॑ पू॒षण॑म् ।
न तेन॑ दे॒व आ॒दिशे॑ ॥

ಕರಂಭದಿಂದ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಯಾರು ಪೂಷನನ್ನು ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಸುತ್ತಾರೋ, ಆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಿಂದ ದೇವನು ದಾರಿತಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ.

उ॒त घा॒ स र॒थीत॑मः॒ सख्या॒ सत्प॑तिर्यु॒जा ।
इन्द्रो॑ वृ॒त्राणि॑ जिघ्नते ॥

ಮತ್ತು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥಿಕ, ಮಿತ್ರನಾಗಿ, ಸಜ್ಜನರ ಒಡೆಯನಾಗಿ, ತನ್ನ ಜೋಡಿ ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಇಂದ್ರನು ವೃತ್ರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತಾನೆ.

उ॒तादः प॑रु॒षे गवि॒ सूर॑श्च॒क्रं हि॑र॒ण्यय॑म् ।
न्यै॑रयद्र॒थीत॑मः ॥

ಮತ್ತು ಅವನು ಚುಕ್ಕೆಯ ಹಸುವಿನಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನ ಚಿನ್ನದ ಚಕ್ರವನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಚಲಿಸಿದನು; ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥಿಕನು ಅದನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದನು.

यद॒द्य त्वा॑ पुरुष्टुत॒ ब्रवा॑म दस्र मन्तुमः ।
तत्सु नो॒ मन्म॑ साधय ॥

ಬಹುಸ್ತುತ್ಯನೇ, ದಾನಶೀಲನೇ, ಮಹಾಜ್ಞಾನಿಯೇ, ಇಂದು ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದಾಗ ನಮ್ಮ ಆ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಫಲಗೊಳಿಸು.

इ॒मं च॑ नो ग॒वेष॑णं सा॒तये॑ सीषधो ग॒णम् ।
आ॒रात्पू॑षन्नसि श्रु॒तः ॥

ನಮ್ಮ ಈ ಗೋಶೋಧನೆಯನ್ನು, ಗೆಲುವಿಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ಈ ಗಣವನ್ನು ಸಫಲಗೊಳಿಸು; ಪೂಷನೇ, ದೂರದಿಂದಲೂ ನೀನು ಪ್ರಸಿದ್ಧನು.

आ ते॑ स्व॒स्तिमी॑मह आ॒रेअ॑घा॒मुपा॑वसुम् ।
अ॒द्या च॑ स॒र्वता॑तये॒ श्वश्च॑ स॒र्वता॑तये ॥

ನಿನ್ನಿಂದ ನಾವು ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ಬೇಡುತ್ತೇವೆ, ಅದು ಹಾನಿಯಿಂದ ದೂರವಿರುವುದು, ಧನಸಮೃದ್ಧವಾದುದು; ಇಂದು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ, ನಾಳೆಯೂ ಎಲ್ಲ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ.