ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 7.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.7.1
प्र वो॑ दे॒वं चि॑त्सहसा॒नम॒ग्निमश्वं॒ न वा॒जिनं॑ हिषे॒ नमो॑भिः ।
भवा॑ नो दू॒तो अ॑ध्व॒रस्य॑ वि॒द्वान्त्मना॑ दे॒वेषु॑ विविदे मि॒तद्रुः॑ ॥
ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ, ସେହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ଦ୍ରୁତଗାମୀ ଅଶ୍ୱ ପରି ବଳବାନଙ୍କୁ, ନମସ୍କାର ସହିତ ମୁଁ ପ୍ରେରଣ କରେ। ହେ ଅଗ୍ନି, ଯଜ୍ଞର ଜ୍ଞାନୀ ଦୂତ ହୁଅ; ନିଜ ବଳରେ ତୁମେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହୋଇଛ, ତୁମେ ଚୁକ୍ତିରେ ବିଶ୍ୱସ୍ତ।
7.7.2
आ या॑ह्यग्ने प॒थ्या॑ अनु॒ स्वा म॒न्द्रो दे॒वानां॑ स॒ख्यं जु॑षा॒णः ।
आ सानु॒ शुष्मै॑र्न॒दय॑न्पृथि॒व्या जम्भे॑भि॒र्विश्व॑मु॒शध॒ग्वना॑नि ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ନିଜ ପଥରେ ଏଠାକୁ ଆସ; ଦେବତାମାନଙ୍କ ମିତ୍ରତା ଉପଭୋଗ କରି ତୁମେ ଆନନ୍ଦଦାୟକ। ତୁମ ଶିଖାରେ ପୃଥିବୀର ଶିଖରଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ କରି, ଜିଭରେ ସମସ୍ତ ବନ ଦଗ୍ଧ କରି ଆସ।
7.7.3
प्रा॒चीनो॑ य॒ज्ञः सुधि॑तं॒ हि ब॒र्हिः प्री॑णी॒ते अ॒ग्निरी॑ळि॒तो न होता॑ ।
आ मा॒तरा॑ वि॒श्ववा॑रे हुवा॒नो यतो॑ यविष्ठ जज्ञि॒षे सु॒शेवः॑ ॥
ପ୍ରାଚୀନ ଯଜ୍ଞ ସୁସଜ୍ଜିତ ପବିତ୍ର କୁଶକୁ ପ୍ରକୃତରେ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ; ପ୍ରଶଂସିତ ପୁରୋହିତ ପରି ଅଗ୍ନି ମଧ୍ୟ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଏ। ହେ କନିଷ୍ଠ, ସର୍ବଧାରକ, ଦୁଇ ମାତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରି ତୁମେ ଆସିଲ; ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଅତି ଶୁଭରୂପେ ତୁମେ ଜନ୍ମିଛ।
7.7.4
स॒द्यो अ॑ध्व॒रे र॑थि॒रं ज॑नन्त॒ मानु॑षासो॒ विचे॑तसो॒ य ए॑षाम् ।
वि॒शाम॑धायि वि॒श्पति॑र्दुरो॒णेऽग्निर्म॒न्द्रो मधु॑वचा ऋ॒तावा॑ ॥
ଯଜ୍ଞରେ ଶୀଘ୍ର ରଥରେ ଆସୁଥିବା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ବିବେକୀ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ କରନ୍ତି; ଯେଉଁମାନେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ। ପ୍ରଜାଗଣର ପ୍ରଭୁ ଅଗ୍ନି ଘରେ ସ୍ଥାପିତ ହେଲେ; ସେ ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ମଧୁରଭାଷୀ, ଋତର ପାଳକ।
7.7.5
असा॑दि वृ॒तो वह्नि॑राजग॒न्वान॒ग्निर्ब्र॒ह्मा नृ॒षद॑ने विध॒र्ता ।
द्यौश्च॒ यं पृ॑थि॒वी वा॑वृ॒धाते॒ आ यं होता॒ यज॑ति वि॒श्ववा॑रम् ॥
ମାନବଙ୍କ ଆସନରେ ଅଗ୍ନି ସ୍ଥାପିତ ହେଲେ; ସେ ଘେରାଯାଇଥିବା, ବହନକାରୀ, ପହଞ୍ଚିଥିବା, ବ୍ରହ୍ମ, ଧାରକ। ଯାହାକୁ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ ଉଭୟେ ବଢ଼ାନ୍ତି, ଯାହାକୁ ହୋତା ଯଜ୍ଞରେ ସର୍ବଦାତାରୂପେ ପୂଜା କରେ, ସେ ସେହି।
7.7.6
ए॒ते द्यु॒म्नेभि॒र्विश्व॒माति॑रन्त॒ मन्त्रं॒ ये वारं॒ नर्या॒ अत॑क्षन् ।
प्र ये विश॑स्ति॒रन्त॒ श्रोष॑माणा॒ आ ये मे॑ अ॒स्य दीध॑यन्नृ॒तस्य॑ ॥
ଏମାନେ ଦେବତା ନିଜ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦାନରେ ସମସ୍ତ କିଛି ଅତିକ୍ରମ କଲେ; ମନ୍ତ୍ର ଅତିକ୍ରମକାରୀ, ବାର (ବାଡ଼) ନିର୍ମାଣକାରୀ ମନୁଷ୍ୟ। ଶୁଣି ଶୁଣି ଯେଉଁ ପ୍ରଜାଗଣ ପାର ହେଲେ, ସେମାନେ ବି ମୋ ଏହି ଋତ-ଆଲୋକକୁ ଜଳାନ୍ତୁ।
7.7.7
नू त्वाम॑ग्न ईमहे॒ वसि॑ष्ठा ईशा॒नं सू॑नो सहसो॒ वसू॑नाम् ।
इषं॑ स्तो॒तृभ्यो॑ म॒घव॑द्भ्य आनड्यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभिः॒ सदा॑ नः ॥
ବର୍ତ୍ତମାନ ଆମେ ବସିଷ୍ଠମାନେ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁ, ହେ ଅଗ୍ନି। ହେ ବଳର ପୁତ୍ର, ଧନର ଅଧୀଶ୍ୱର! ସ୍ତୋତାମାନଙ୍କୁ ଓ ଦାନଶୀଳ ଯଜମାନମାନଙ୍କୁ ତୁମେ ଅନ୍ନ ଦେଇଛ; ତୁମେ ସମସ୍ତେ ମଙ୍ଗଳ ସହିତ ସର୍ବଦା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।