ઋગ્વેદ · સૂક્ત 7.88
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.88.1
प्र शु॒न्ध्युवं॒ वरु॑णाय॒ प्रेष्ठां॑ म॒तिं व॑सिष्ठ मी॒ळ्हुषे॑ भरस्व ।
य ई॑म॒र्वाञ्चं॒ कर॑ते॒ यज॑त्रं स॒हस्रा॑मघं॒ वृष॑णं बृ॒हन्त॑म् ॥
હે વસિષ્ઠ, વરુણ માટે અત્યંત પ્રિય, શુદ્ધ કરનારી સ્તુતિ અર્પણ કરો; જે અમારી તરફ આવે છે, પૂજનીય, હજાર ધનવાળા, બળવાન અને મહાન છે તેમને.
7.88.2
अधा॒ न्व॑स्य सं॒दृशं॑ जग॒न्वान॒ग्नेरनी॑कं॒ वरु॑णस्य मंसि ।
स्व॑र्यदश्म॑न्नधि॒पा उ॒ अन्धो॑ अ॒भि मा॒ वपु॑र्दृ॒शये॑ निनीयात् ॥
તેમનું દર્શન પામીને હું અગ્નિની જ્વાળા અને વરુણનું રૂપ ધ્યાનમાં લઉં છું; પથ્થર પર સોમરસના સ્વામીઓ પ્રકાશમાં હોય ત્યારે, મારું રૂપ જોવા માટે તે મને લાવે.
7.88.3
आ यद्रु॒हाव॒ वरु॑णश्च॒ नावं॒ प्र यत्स॑मु॒द्रमी॒रया॑व॒ मध्य॑म् ।
अधि॒ यद॒पां स्नुभि॒श्चरा॑व॒ प्र प्रे॒ङ्ख ई॑ङ्खयावहै शु॒भे कम् ॥
અમે બંને, વરુણ પણ, હોડીમાં ચઢીએ ત્યારે, અને સમુદ્રના મધ્યમાં તેને આગળ ચલાવીએ ત્યારે; જળપ્રવાહો સાથે અમે બંને આગળ વધીએ ત્યારે, તેજ માટે અમે બંને ઝૂલામાં ઝૂલીએ.
7.88.4
वसि॑ष्ठं ह॒ वरु॑णो ना॒व्याधा॒दृषिं॑ चकार॒ स्वपा॒ महो॑भिः ।
स्तो॒तारं॒ विप्रः॑ सुदिन॒त्वे अह्नां॒ यान्नु द्याव॑स्त॒तन॒न्यादु॒षासः॑ ॥
વરુણે વસિષ્ઠને હોડીમાં સ્થાપ્યા, પોતાની મહાશક્તિઓથી તે ઋષિને સ્વયંસમર્થ બનાવ્યા; શુભ દિવસોમાં તે જ્ઞાની સ્તોતા બન્યા, જ્યારે આકાશો વિસ્તર્યા અને ઉષાઓ પ્રગટ થઈ.
7.88.5
क्व॑ त्यानि॑ नौ स॒ख्या ब॑भूवुः॒ सचा॑वहे॒ यद॑वृ॒कं पु॒रा चि॑त् ।
बृ॒हन्तं॒ मानं॑ वरुण स्वधावः स॒हस्र॑द्वारं जगमा गृ॒हं ते॑ ॥
હે વરુણ, અમે બંનેની તે મિત્રતાઓ ક્યાં ગઈ, જ્યારે અમે પહેલાં નિર્દોષપણે જોડાયેલા હતા? હે સ્વધાવાન, તારા મહાન આશ્રયને અને હજાર દરવાજાવાળા તારા ઘરને હું પહોંચ્યો છું.
7.88.6
य आ॒पिर्नित्यो॑ वरुण प्रि॒यः सन्त्वामागां॑सि कृ॒णव॒त्सखा॑ ते ।
मा त॒ एन॑स्वन्तो यक्षिन्भुजेम य॒न्धि ष्मा॒ विप्र॑ स्तुव॒ते वरू॑थम् ॥
સ્થિર અને પ્રિય સખા થઈને જે તારો મિત્ર બન્યો છે, હે વરુણ, તેના અપરાધો તું ક્ષમા કર; હે પૂજનીય, અમે પાપી થઈને તારા ભોગો ન ભોગવીએ; હે જ્ઞાની, સ્તોતાને માટે તારું રક્ષણ રોકી ન રાખ.
7.88.7
ध्रु॒वासु॑ त्वा॒सु क्षि॒तिषु॑ क्षि॒यन्तो॒ व्य॑स्मत्पाशं॒ वरु॑णो मुमोचत् ।
अवो॑ वन्वा॒ना अदि॑तेरु॒पस्था॑द्यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभिः॒ सदा॑ नः ॥
આ સ્થિર નિવાસોમાં અમે તને સ્થાપિત કરીએ છીએ; વરુણ અમારા પરથી પાશ છોડાવે. અદિતિના ખોળામાંથી આવેલા, નમન કરતા તમે સૌ કલ્યાણો સહિત સદા અમારું રક્ષણ કરો.