ਰਿਗਵੇਦ · ਸੂਕਤ 7.88
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.88.1
प्र शु॒न्ध्युवं॒ वरु॑णाय॒ प्रेष्ठां॑ म॒तिं व॑सिष्ठ मी॒ळ्हुषे॑ भरस्व ।
य ई॑म॒र्वाञ्चं॒ कर॑ते॒ यज॑त्रं स॒हस्रा॑मघं॒ वृष॑णं बृ॒हन्त॑म् ॥
ਹੇ ਵਸਿਸ਼ਟ, ਵਰੁਣ ਲਈ ਅਤਿ ਪਿਆਰੀ, ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਉਸਤਤ ਭੇਂਟ ਕਰੋ; ਜੋ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਪੂਜਨੀਕ, ਹਜ਼ਾਰ ਧਨਾਂ ਵਾਲਾ, ਬਲਵਾਨ ਤੇ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ।
7.88.2
अधा॒ न्व॑स्य सं॒दृशं॑ जग॒न्वान॒ग्नेरनी॑कं॒ वरु॑णस्य मंसि ।
स्व॑र्यदश्म॑न्नधि॒पा उ॒ अन्धो॑ अ॒भि मा॒ वपु॑र्दृ॒शये॑ निनीयात् ॥
ਉਸ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਪਾ ਕੇ ਮੈਂ ਅਗਨੀ ਦੀ ਲਾਟ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਰੂਪ ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਪੱਥਰ ਉੱਤੇ ਸੋਮ ਰਸ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਚਾਨਣ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਸਮੇਂ, ਮੇਰਾ ਰੂਪ ਵੇਖਣ ਲਈ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਲੈ ਆਵੇ।
7.88.3
आ यद्रु॒हाव॒ वरु॑णश्च॒ नावं॒ प्र यत्स॑मु॒द्रमी॒रया॑व॒ मध्य॑म् ।
अधि॒ यद॒पां स्नुभि॒श्चरा॑व॒ प्र प्रे॒ङ्ख ई॑ङ्खयावहै शु॒भे कम् ॥
ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਵਰੁਣ ਵੀ, ਜਦੋਂ ਬੇੜੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੀਏ, ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉਸਨੂੰ ਅੱਗੇ ਤੋਰੀਏ; ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਜਲ-ਧਾਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੀਏ, ਤਦ ਚਾਨਣ ਲਈ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਝੂਟੇ ਲਈਏ।
7.88.4
वसि॑ष्ठं ह॒ वरु॑णो ना॒व्याधा॒दृषिं॑ चकार॒ स्वपा॒ महो॑भिः ।
स्तो॒तारं॒ विप्रः॑ सुदिन॒त्वे अह्नां॒ यान्नु द्याव॑स्त॒तन॒न्यादु॒षासः॑ ॥
ਵਰੁਣ ਨੇ ਵਸਿਸ਼ਟ ਨੂੰ ਬੇੜੀ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾਇਆ, ਆਪਣੀਆਂ ਮਹਾ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸਵੈ-ਸਮਰੱਥ ਬਣਾਇਆ; ਸ਼ੁਭ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਗਿਆਨੀ ਸਤੋਤਾ ਬਣਿਆ, ਜਦੋਂ ਅਕਾਸ਼ ਫੈਲੇ ਅਤੇ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈਆਂ।
7.88.5
क्व॑ त्यानि॑ नौ स॒ख्या ब॑भूवुः॒ सचा॑वहे॒ यद॑वृ॒कं पु॒रा चि॑त् ।
बृ॒हन्तं॒ मानं॑ वरुण स्वधावः स॒हस्र॑द्वारं जगमा गृ॒हं ते॑ ॥
ਹੇ ਵਰੁਣ, ਸਾਡੇ ਦੋਹਾਂ ਦੀਆਂ ਉਹ ਮਿੱਤਰਤਾਈਆਂ ਕਿੱਥੇ ਗਈਆਂ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਰਮਲਤਾ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਸੀ? ਹੇ ਸਵਧਾਵਾਨ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਮਹਾਨ ਆਸਰੇ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਵਾਲੇ ਤੇਰੇ ਘਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹਾਂ।
7.88.6
य आ॒पिर्नित्यो॑ वरुण प्रि॒यः सन्त्वामागां॑सि कृ॒णव॒त्सखा॑ ते ।
मा त॒ एन॑स्वन्तो यक्षिन्भुजेम य॒न्धि ष्मा॒ विप्र॑ स्तुव॒ते वरू॑थम् ॥
ਸਥਿਰ ਤੇ ਪਿਆਰਾ ਸਾਥੀ ਹੋ ਕੇ ਜੋ ਤੇਰਾ ਮਿੱਤਰ ਬਣਿਆ, ਹੇ ਵਰੁਣ, ਉਸ ਦੇ ਅਪਰਾਧ ਤੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ; ਹੇ ਪੂਜਨੀਕ, ਅਸੀਂ ਪਾਪੀ ਹੋ ਕੇ ਤੇਰੇ ਭੋਗ ਨਾ ਮਾਣੀਏ; ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਸਤੋਤਾ ਲਈ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾ ਰੋਕ।
7.88.7
ध्रु॒वासु॑ त्वा॒सु क्षि॒तिषु॑ क्षि॒यन्तो॒ व्य॑स्मत्पाशं॒ वरु॑णो मुमोचत् ।
अवो॑ वन्वा॒ना अदि॑तेरु॒पस्था॑द्यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभिः॒ सदा॑ नः ॥
ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਟੱਲ ਨਿਵਾਸਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਥਾਪਦੇ ਹਾਂ; ਵਰੁਣ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਫੰਦਾ ਖੋਲ੍ਹ ਦੇਵੇ। ਅਦਿਤੀ ਦੀ ਗੋਦ ਤੋਂ ਆਏ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕਲਿਆਣਾਂ ਸਹਿਤ ਸਦਾ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।