ಋಗ್ವೇದ · ಸೂಕ್ತ 7.88
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.88.1
प्र शु॒न्ध्युवं॒ वरु॑णाय॒ प्रेष्ठां॑ म॒तिं व॑सिष्ठ मी॒ळ्हुषे॑ भरस्व ।
य ई॑म॒र्वाञ्चं॒ कर॑ते॒ यज॑त्रं स॒हस्रा॑मघं॒ वृष॑णं बृ॒हन्त॑म् ॥
ಓ ವಸಿಷ್ಠ, ವರುಣನಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯವಾದ, ಶುದ್ಧೀಕರಿಸುವ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸು; ನಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ಬರುವ, ಪೂಜ್ಯನಾದ, ಸಹಸ್ರ ಧನವುಳ್ಳ, ಬಲಶಾಲಿಯಾದ, ಮಹಾನ್ ಆದವನಿಗೆ.
7.88.2
अधा॒ न्व॑स्य सं॒दृशं॑ जग॒न्वान॒ग्नेरनी॑कं॒ वरु॑णस्य मंसि ।
स्व॑र्यदश्म॑न्नधि॒पा उ॒ अन्धो॑ अ॒भि मा॒ वपु॑र्दृ॒शये॑ निनीयात् ॥
ಅವನ ದರ್ಶನವನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಅಗ್ನಿಯ ಜ್ವಾಲೆಯನ್ನೂ ವರುಣನ ರೂಪವನ್ನೂ ನಾನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇನೆ; ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಸೋಮರಸದ ಒಡೆಯರು ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿರುವಾಗ, ನನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಲು ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಕರೆತರಲಿ.
7.88.3
आ यद्रु॒हाव॒ वरु॑णश्च॒ नावं॒ प्र यत्स॑मु॒द्रमी॒रया॑व॒ मध्य॑म् ।
अधि॒ यद॒पां स्नुभि॒श्चरा॑व॒ प्र प्रे॒ङ्ख ई॑ङ्खयावहै शु॒भे कम् ॥
ನಾವಿಬ್ಬರೂ, ವರುಣನೂ, ದೋಣಿಯನ್ನು ಏರಿದಾಗ, ಸಮುದ್ರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಮುಂದೆ ಓಡಿಸಿದಾಗ; ನೀರಿನ ಪ್ರವಾಹಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದಾಗ, ಬೆಳಕಿಗಾಗಿ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಉಯ್ಯಾಲೆಯಲ್ಲಿ ತೂಗಾಡೋಣ.
7.88.4
वसि॑ष्ठं ह॒ वरु॑णो ना॒व्याधा॒दृषिं॑ चकार॒ स्वपा॒ महो॑भिः ।
स्तो॒तारं॒ विप्रः॑ सुदिन॒त्वे अह्नां॒ यान्नु द्याव॑स्त॒तन॒न्यादु॒षासः॑ ॥
ವರುಣನು ವಸಿಷ್ಠನನ್ನು ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದನು, ತನ್ನ ಮಹಾಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಆ ಋಷಿಯನ್ನು ಸ್ವಯಂಶಕ್ತನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದನು; ಶುಭದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅವನು ಜ್ಞಾನಿ ಸ್ತೋತೃವಾದನು, ಆಕಾಶಗಳು ವಿಸ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಉಷೆಗಳು ಬೆಳಗಿದಾಗ.
7.88.5
क्व॑ त्यानि॑ नौ स॒ख्या ब॑भूवुः॒ सचा॑वहे॒ यद॑वृ॒कं पु॒रा चि॑त् ।
बृ॒हन्तं॒ मानं॑ वरुण स्वधावः स॒हस्र॑द्वारं जगमा गृ॒हं ते॑ ॥
ಓ ವರುಣ, ನಾವಿಬ್ಬರ ಆ ಸ್ನೇಹಗಳು ಎಲ್ಲಿ ಹೋದವು, ನಾವು ಮೊದಲು ನಿಷ್ಕಳಂಕವಾಗಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಇದ್ದಾಗ? ಓ ಸ್ವಧಾವಾನನೇ, ನಿನ್ನ ಮಹಾ ಆಶ್ರಯವನ್ನೂ ಸಾವಿರ ಬಾಗಿಲುಗಳ ನಿನ್ನ ಮನೆಯನ್ನೂ ನಾನು ತಲುಪಿದ್ದೇನೆ.
7.88.6
य आ॒पिर्नित्यो॑ वरुण प्रि॒यः सन्त्वामागां॑सि कृ॒णव॒त्सखा॑ ते ।
मा त॒ एन॑स्वन्तो यक्षिन्भुजेम य॒न्धि ष्मा॒ विप्र॑ स्तुव॒ते वरू॑थम् ॥
ಸ್ಥಿರನಾದ, ಪ್ರಿಯನಾದ ಗೆಳೆಯನಾಗಿ ನಿನ್ನ ಮಿತ್ರನಾದವನ ಅಪರಾಧಗಳನ್ನು ಓ ವರುಣ ನೀನು ಕ್ಷಮಿಸು; ಓ ಪೂಜ್ಯನೇ, ಪಾಪಿಗಳಾಗಿ ನಾವು ನಿನ್ನ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸದಿರಲಿ; ಓ ಜ್ಞಾನಿಯೇ, ಸ್ತೋತೃವಿಗೆ ನಿನ್ನ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿಯಬೇಡ.
7.88.7
ध्रु॒वासु॑ त्वा॒सु क्षि॒तिषु॑ क्षि॒यन्तो॒ व्य॑स्मत्पाशं॒ वरु॑णो मुमोचत् ।
अवो॑ वन्वा॒ना अदि॑तेरु॒पस्था॑द्यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभिः॒ सदा॑ नः ॥
ಸ್ಥಿರವಾದ ಈ ನೆಲೆಗಳಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾವು ನೆಲೆಗೊಳಿಸುತ್ತೇವೆ; ವರುಣನು ನಮ್ಮಿಂದ ಪಾಶವನ್ನು ಬಿಡಿಸಲಿ. ಅದಿತಿಯ ತೊಡೆಯಿಂದ ಬಂದು ಸ್ತುತಿಸುವ ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಶುಭಗಳೊಂದಿಗೆ ಸದಾ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿರಿ.