ఋగ్వేదం · సూక్తం 7.88
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.88.1
प्र शु॒न्ध्युवं॒ वरु॑णाय॒ प्रेष्ठां॑ म॒तिं व॑सिष्ठ मी॒ळ्हुषे॑ भरस्व ।
य ई॑म॒र्वाञ्चं॒ कर॑ते॒ यज॑त्रं स॒हस्रा॑मघं॒ वृष॑णं बृ॒हन्त॑म् ॥
ఓ వసిష్ఠా, వరుణునికి అత్యంత ప్రియమైన, పవిత్రం చేసే స్తుతిని సమర్పించు; మా వైపు వచ్చే, పూజనీయుడైన, వేయి ధనాలు కలిగిన, బలశాలి, మహనీయుడైన ఆయనకు.
7.88.2
अधा॒ न्व॑स्य सं॒दृशं॑ जग॒न्वान॒ग्नेरनी॑कं॒ वरु॑णस्य मंसि ।
स्व॑र्यदश्म॑न्नधि॒पा उ॒ अन्धो॑ अ॒भि मा॒ वपु॑र्दृ॒शये॑ निनीयात् ॥
అతని దర్శనాన్ని పొంది, అగ్ని జ్వాలను, వరుణుని రూపాన్ని నేను ధ్యానిస్తాను; రాతిపై సోమ రసాధిపతులు వెలుగులో ఉన్నప్పుడు, నా రూపాన్ని చూడటానికి ఆయన నన్ను తీసుకురావాలి.
7.88.3
आ यद्रु॒हाव॒ वरु॑णश्च॒ नावं॒ प्र यत्स॑मु॒द्रमी॒रया॑व॒ मध्य॑म् ।
अधि॒ यद॒पां स्नुभि॒श्चरा॑व॒ प्र प्रे॒ङ्ख ई॑ङ्खयावहै शु॒भे कम् ॥
మనిద్దరం, వరుణుడు కూడా, నావపై ఎక్కినప్పుడు, సముద్రం మధ్యలో దాన్ని ముందుకు నడిపినప్పుడు; జలప్రవాహాలతో మనిద్దరం ముందుకు సాగినప్పుడు, తేజస్సు కోసం మనిద్దరం ఊయలలో ఊగుదాం.
7.88.4
वसि॑ष्ठं ह॒ वरु॑णो ना॒व्याधा॒दृषिं॑ चकार॒ स्वपा॒ महो॑भिः ।
स्तो॒तारं॒ विप्रः॑ सुदिन॒त्वे अह्नां॒ यान्नु द्याव॑स्त॒तन॒न्यादु॒षासः॑ ॥
వరుణుడు వసిష్ఠుని నావలో ఉంచాడు, తన మహిమలతో ఆ ఋషిని స్వయంశక్తిగలవానిగా చేశాడు; శుభదినాలలో అతడు జ్ఞానవంతుడైన స్తోతగా అయ్యాడు, ఆకాశాలు విస్తరించి ఉషస్సులు ప్రకాశించినప్పుడు.
7.88.5
क्व॑ त्यानि॑ नौ स॒ख्या ब॑भूवुः॒ सचा॑वहे॒ यद॑वृ॒कं पु॒रा चि॑त् ।
बृ॒हन्तं॒ मानं॑ वरुण स्वधावः स॒हस्र॑द्वारं जगमा गृ॒हं ते॑ ॥
ఓ వరుణా, మనిద్దరి ఆ స్నేహాలు ఎక్కడ గడచిపోయాయి, మనం ఇంతకుముందు నిష్కల్మషంగా కలిసి ఉన్నప్పుడు? ఓ స్వధావానా, నీ మహాశ్రయాన్ని, వేయి ద్వారాల నీ గృహాన్ని నేను చేరుకున్నాను.
7.88.6
य आ॒पिर्नित्यो॑ वरुण प्रि॒यः सन्त्वामागां॑सि कृ॒णव॒त्सखा॑ ते ।
मा त॒ एन॑स्वन्तो यक्षिन्भुजेम य॒न्धि ष्मा॒ विप्र॑ स्तुव॒ते वरू॑थम् ॥
స్థిరమైన, ప్రియమైన సఖుడిగా ఉండి, ఓ వరుణా, నీ స్నేహితుడు చేసిన తప్పులను నువ్వు క్షమించు; ఓ పూజనీయుడా, మనం పాపులమై నీ భోగాలను అనుభవించకుందుగాక; ఓ జ్ఞానీ, స్తోతకు నీ రక్షణను నిలిపివేయకు.
7.88.7
ध्रु॒वासु॑ त्वा॒सु क्षि॒तिषु॑ क्षि॒यन्तो॒ व्य॑स्मत्पाशं॒ वरु॑णो मुमोचत् ।
अवो॑ वन्वा॒ना अदि॑तेरु॒पस्था॑द्यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभिः॒ सदा॑ नः ॥
స్థిరమైన ఈ నివాసాలలో నిన్ను మేము నిలుపుతున్నాము; వరుణుడు మా నుండి పాశాన్ని విడిపించుగాక. అదితి ఒడి నుండి వచ్చి స్తుతించే మీరంతా శుభాలతో ఎల్లప్పుడూ మమ్మల్ని కాపాడండి.