ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 7.88
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.88.1
प्र शु॒न्ध्युवं॒ वरु॑णाय॒ प्रेष्ठां॑ म॒तिं व॑सिष्ठ मी॒ळ्हुषे॑ भरस्व ।
य ई॑म॒र्वाञ्चं॒ कर॑ते॒ यज॑त्रं स॒हस्रा॑मघं॒ वृष॑णं बृ॒हन्त॑म् ॥
ହେ ବସିଷ୍ଠ, ବରୁଣଙ୍କ ପାଇଁ ଅତି ପ୍ରିୟ, ଶୁଦ୍ଧକାରୀ ସ୍ତୁତି ଅର୍ପଣ କର; ଯିଏ ଆମ ପ୍ରତି ଆସେ, ପୂଜନୀୟ, ସହସ୍ର ଧନର ଅଧିକାରୀ, ବଳବାନ ଓ ମହାନ, ତାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ।
7.88.2
अधा॒ न्व॑स्य सं॒दृशं॑ जग॒न्वान॒ग्नेरनी॑कं॒ वरु॑णस्य मंसि ।
स्व॑र्यदश्म॑न्नधि॒पा उ॒ अन्धो॑ अ॒भि मा॒ वपु॑र्दृ॒शये॑ निनीयात् ॥
ତାଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇ ମୁଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଶିଖା ଓ ବରୁଣଙ୍କ ରୂପକୁ ଧ୍ୟାନ କରେ; ପଥର ଉପରେ ସୋମରସର ଅଧିପତିମାନେ ଆଲୋକରେ ଥିବାବେଳେ, ମୋ ରୂପ ଦେଖିବା ପାଇଁ ସେ ମୋତେ ଆଣନ୍ତୁ।
7.88.3
आ यद्रु॒हाव॒ वरु॑णश्च॒ नावं॒ प्र यत्स॑मु॒द्रमी॒रया॑व॒ मध्य॑म् ।
अधि॒ यद॒पां स्नुभि॒श्चरा॑व॒ प्र प्रे॒ङ्ख ई॑ङ्खयावहै शु॒भे कम् ॥
ଆମେ ଦୁହେଁ, ବରୁଣ ମଧ୍ୟ, ଯେତେବେଳେ ନାଆରେ ଚଢ଼ୁ, ଏବଂ ସମୁଦ୍ରର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ତାକୁ ଆଗକୁ ଚଳାଉ; ଜଳସ୍ରୋତ ସହିତ ଆମେ ଦୁହେଁ ଆଗକୁ ଗଲେ, ଆଲୋକ ପାଇଁ ଆମେ ଦୁହେଁ ଦୋଳାରେ ଦୋହଲିବା।
7.88.4
वसि॑ष्ठं ह॒ वरु॑णो ना॒व्याधा॒दृषिं॑ चकार॒ स्वपा॒ महो॑भिः ।
स्तो॒तारं॒ विप्रः॑ सुदिन॒त्वे अह्नां॒ यान्नु द्याव॑स्त॒तन॒न्यादु॒षासः॑ ॥
ବରୁଣ ବସିଷ୍ଠଙ୍କୁ ନାଆରେ ରଖିଲେ, ନିଜ ମହାଶକ୍ତିରେ ସେହି ଋଷିଙ୍କୁ ସ୍ୱୟଂଶକ୍ତିମାନ କଲେ; ଶୁଭଦିନରେ ସେ ଜ୍ଞାନୀ ସ୍ତୋତା ହେଲେ, ଯେତେବେଳେ ଆକାଶ ବିସ୍ତୃତ ହେଲା ଏବଂ ଉଷା ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା।
7.88.5
क्व॑ त्यानि॑ नौ स॒ख्या ब॑भूवुः॒ सचा॑वहे॒ यद॑वृ॒कं पु॒रा चि॑त् ।
बृ॒हन्तं॒ मानं॑ वरुण स्वधावः स॒हस्र॑द्वारं जगमा गृ॒हं ते॑ ॥
ହେ ବରୁଣ, ଆମ ଦୁହିଙ୍କ ସେ ମିତ୍ରତା କେଉଁଠି ଗଲା, ଯେତେବେଳେ ଆମେ ପୂର୍ବରୁ ନିର୍ମଳତାରେ ଯୋଡ଼ା ଥିଲୁ? ହେ ସ୍ୱଧାବାନ, ମୁଁ ତୁମର ମହାଆଶ୍ରୟ ଏବଂ ସହସ୍ର ଦ୍ୱାରବିଶିଷ୍ଟ ତୁମ ଗୃହକୁ ପହଞ୍ଚିଛି।
7.88.6
य आ॒पिर्नित्यो॑ वरुण प्रि॒यः सन्त्वामागां॑सि कृ॒णव॒त्सखा॑ ते ।
मा त॒ एन॑स्वन्तो यक्षिन्भुजेम य॒न्धि ष्मा॒ विप्र॑ स्तुव॒ते वरू॑थम् ॥
ସ୍ଥିର ଓ ପ୍ରିୟ ସଖା ହୋଇ ଯିଏ ତୁମର ମିତ୍ର ହେଲା, ହେ ବରୁଣ, ତା'ର ଅପରାଧ ତୁମେ କ୍ଷମା କର; ହେ ପୂଜନୀୟ, ଆମେ ପାପୀ ହୋଇ ତୁମର ଭୋଗ ନ ଭୋଗୁ; ହେ ଜ୍ଞାନୀ, ସ୍ତୋତା ପାଇଁ ତୁମ ରକ୍ଷା ଅଟକାଅ ନାହିଁ।
7.88.7
ध्रु॒वासु॑ त्वा॒सु क्षि॒तिषु॑ क्षि॒यन्तो॒ व्य॑स्मत्पाशं॒ वरु॑णो मुमोचत् ।
अवो॑ वन्वा॒ना अदि॑तेरु॒पस्था॑द्यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभिः॒ सदा॑ नः ॥
ଏହି ସ୍ଥିର ନିବାସଗୁଡ଼ିକରେ ଆମେ ତୁମକୁ ସ୍ଥାପନ କରୁ; ବରୁଣ ଆମ ଠାରୁ ପାଶ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ। ଅଦିତିଙ୍କ କୋଳରୁ ଆସି ପ୍ରଣାମ କରୁଥିବା ତୁମେ ସମସ୍ତେ ମଙ୍ଗଳ ସହିତ ସଦା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।