ઋગ્વેદ · સૂક્ત 9.10

9.10.1

प्र स्वा॒नासो॒ रथा॑ इ॒वार्व॑न्तो॒ न श्र॑व॒स्यवः॑ ।
सोमा॑सो रा॒ये अ॑क्रमुः ॥

અવાજ કરતા સોમરસ રથોની જેમ અને યશ ઇચ્છતા ઘોડાઓની જેમ, ધન માટે આગળ દોડ્યા.

हि॒न्वा॒नासो॒ रथा॑ इव दधन्वि॒रे गभ॑स्त्योः ।
भरा॑सः का॒रिणा॑मिव ॥

પ્રેરાઈને રથોની જેમ તેઓ દોડ્યા, હાથોમાં; વહન કરનારાઓની જેમ, કર્મ કરનારાઓની જેમ.

राजा॑नो॒ न प्रश॑स्तिभिः॒ सोमा॑सो॒ गोभि॑रञ्जते ।
य॒ज्ञो न स॒प्त धा॒तृभिः॑ ॥

રાજાઓની જેમ પ્રશસ્તિઓ સાથે, સોમરસ ગાયો (દૂધ) વડે શણગારાય છે; યજ્ઞની જેમ સાત ધાતાઓ વડે.

परि॑ सुवा॒नास॒ इन्द॑वो॒ मदा॑य ब॒र्हणा॑ गि॒रा ।
सु॒ता अ॑र्षन्ति॒ धार॑या ॥

ચારે બાજુ નિચોવાયેલાં, ઉલ્લાસકારી બિંદુઓ, દર્ભ અને વાણી સાથે ઉલ્લાસ માટે; નિચોવાયેલાં ધારાથી વહે છે.

आ॒पा॒नासो॑ वि॒वस्व॑तो॒ जन॑न्त उ॒षसो॒ भग॑म् ।
सूरा॒ अण्वं॒ वि त॑न्वते ॥

શુદ્ધ કરનારાઓ વિવસ્વાનના, ઉષાનું ભાગ્ય ઉત્પન્ન કરે છે; વીરો દોરો ફેલાવીને વણે છે.

अप॒ द्वारा॑ मती॒नां प्र॒त्ना ऋ॑ण्वन्ति का॒रवः॑ ।
वृष्णो॒ हर॑स आ॒यवः॑ ॥

વિચારોના બે દરવાજા, પ્રાચીન કવિઓ ખોલે છે; વૃષભ (સોમ)ના આનંદ માટે, પ્રયત્ન કરનારા.

स॒मी॒ची॒नास॑ आसते॒ होता॑रः स॒प्तजा॑मयः ।
प॒दमेक॑स्य॒ पिप्र॑तः ॥

સાત કુળોમાં જન્મેલા, એકબીજાને અનુકૂળ હોતાઓ બેઠા છે; તે એકના સ્થાનને તેઓ પૂર્ણ કરે છે.

नाभा॒ नाभिं॑ न॒ आ द॑दे॒ चक्षु॑श्चि॒त्सूर्ये॒ सचा॑ ।
क॒वेरप॑त्य॒मा दु॑हे ॥

નાભિમાં, નાભિને અમે ગ્રહણ કરીએ છીએ; આંખ પણ સૂર્ય સાથે જોડાયેલી છે. કવિના સંતાનને અમે દોહીએ છીએ.

अ॒भि प्रि॒या दि॒वस्प॒दम॑ध्व॒र्युभि॒र्गुहा॑ हि॒तम् ।
सूरः॑ पश्यति॒ चक्ष॑सा ॥

સ્વર્ગના પ્રિય પદ તરફ, અધ્વર્યુઓ દ્વારા ગુપ્ત રીતે સ્થાપિત; સૂર્ય તેને આંખથી જુએ છે.