ரிக் வேதம் · சூக்தம் 9.10

9.10.1

प्र स्वा॒नासो॒ रथा॑ इ॒वार्व॑न्तो॒ न श्र॑व॒स्यवः॑ ।
सोमा॑सो रा॒ये अ॑क्रमुः ॥

ஒலிக்கும் சோமங்கள் தேர்களைப் போலவும், புகழை விரும்பும் குதிரைகளைப் போலவும், செல்வத்திற்காக முன்னேறிச் சென்றன.

हि॒न्वा॒नासो॒ रथा॑ इव दधन्वि॒रे गभ॑स्त्योः ।
भरा॑सः का॒रिणा॑मिव ॥

தூண்டப்பட்டு தேர்களைப் போல அவை ஓடின, கைகளில்; சுமப்பவர்களைப் போலவும், செய்பவர்களைப் போலவும்.

राजा॑नो॒ न प्रश॑स्तिभिः॒ सोमा॑सो॒ गोभि॑रञ्जते ।
य॒ज्ञो न स॒प्त धा॒तृभिः॑ ॥

அரசர்களைப் போல புகழ்ச்சிகளால், சோமங்கள் பசுக்களால் (பால்) அலங்கரிக்கப்படுகின்றன; யாகத்தைப் போல ஏழு தாதாக்களால்.

परि॑ सुवा॒नास॒ इन्द॑वो॒ मदा॑य ब॒र्हणा॑ गि॒रा ।
सु॒ता अ॑र्षन्ति॒ धार॑या ॥

பிழியப்பட்டவை, களிப்பூட்டும் சொட்டுகள், தர்ப்பையுடனும் பாடலுடனும் களிப்புக்காக; பிழியப்பட்டவை தாரையால் ஓடுகின்றன.

आ॒पा॒नासो॑ वि॒वस्व॑तो॒ जन॑न्त उ॒षसो॒ भग॑म् ।
सूरा॒ अण्वं॒ वि त॑न्वते ॥

தூய்மைப்படுத்துபவர்கள், விவஸ்வானின், உஷஸின் பங்கை உருவாக்குகிறார்கள்; வீரர்கள் நூலை விரித்து நெய்கிறார்கள்.

अप॒ द्वारा॑ मती॒नां प्र॒त्ना ऋ॑ण्वन्ति का॒रवः॑ ।
वृष्णो॒ हर॑स आ॒यवः॑ ॥

சிந்தனைகளின் இரு வாயில்களை, பழங்கால கவிஞர்கள் திறக்கின்றனர்; காளையின் (சோமத்தின்) மகிழ்ச்சிக்காக, முயல்பவர்கள்.

स॒मी॒ची॒नास॑ आसते॒ होता॑रः स॒प्तजा॑मयः ।
प॒दमेक॑स्य॒ पिप्र॑तः ॥

ஏழு வகைக் குலத்தவர்களாகிய ஒத்திசைந்த ஹோதாக்கள் அமர்ந்திருக்கின்றனர்; அந்த ஒருவரின் இடத்தை நிரப்புகின்றனர்.

नाभा॒ नाभिं॑ न॒ आ द॑दे॒ चक्षु॑श्चि॒त्सूर्ये॒ सचा॑ ।
क॒वेरप॑त्य॒मा दु॑हे ॥

மையத்தில், மையத்தை நாங்கள் பற்றிக்கொள்கிறோம்; கண்ணும் சூரியனுடன் இணைந்துள்ளது. கவியின் வழித்தோன்றலை நாங்கள் கறக்கிறோம்.

अ॒भि प्रि॒या दि॒वस्प॒दम॑ध्व॒र्युभि॒र्गुहा॑ हि॒तम् ।
सूरः॑ पश्यति॒ चक्ष॑सा ॥

வானத்தின் அன்பான பாதையை நோக்கி, அத்வர்யுக்களால் மறைவாக வைக்கப்பட்டது; சூரியன் அதைக் கண்ணால் பார்க்கிறான்.