ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 9.10

9.10.1

प्र स्वा॒नासो॒ रथा॑ इ॒वार्व॑न्तो॒ न श्र॑व॒स्यवः॑ ।
सोमा॑सो रा॒ये अ॑क्रमुः ॥

ശബ്ദിക്കുന്ന സോമരസങ്ങൾ രഥങ്ങളെപ്പോലെയും, കീർത്തി തേടുന്ന കുതിരകളെപ്പോലെയും, സമ്പത്തിനായി മുന്നോട്ടു കുതിച്ചു.

हि॒न्वा॒नासो॒ रथा॑ इव दधन्वि॒रे गभ॑स्त्योः ।
भरा॑सः का॒रिणा॑मिव ॥

പ്രേരിതമായി രഥങ്ങളെപ്പോലെ അവ ഓടി, കൈകളിൽ; ചുമക്കുന്നവരെപ്പോലെയും, പ്രവർത്തിക്കുന്നവരെപ്പോലെയും.

राजा॑नो॒ न प्रश॑स्तिभिः॒ सोमा॑सो॒ गोभि॑रञ्जते ।
य॒ज्ञो न स॒प्त धा॒तृभिः॑ ॥

രാജാക്കന്മാരെപ്പോലെ സ്തുതികളാൽ, സോമരസങ്ങൾ പശുക്കളാൽ (പാലിനാൽ) അലങ്കരിക്കപ്പെടുന്നു; യജ്ഞംപോലെ ഏഴു ധാതാക്കളാൽ.

परि॑ सुवा॒नास॒ इन्द॑वो॒ मदा॑य ब॒र्हणा॑ गि॒रा ।
सु॒ता अ॑र्षन्ति॒ धार॑या ॥

ചുറ്റും പിഴിഞ്ഞെടുത്ത, ഉല്ലാസകരമായ തുള്ളികൾ, ദർഭയോടും സ്തുതിവാക്കോടും ഉല്ലാസത്തിനായി; പിഴിഞ്ഞവ ധാരയാൽ ഒഴുകുന്നു.

आ॒पा॒नासो॑ वि॒वस्व॑तो॒ जन॑न्त उ॒षसो॒ भग॑म् ।
सूरा॒ अण्वं॒ वि त॑न्वते ॥

ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവർ, വിവസ്വാന്റെയും, ഉഷസ്സിന്റെയും ഭാഗ്യം ഉണ്ടാക്കുന്നു; വീരന്മാർ നൂൽ വിരിച്ചു നെയ്യുന്നു.

अप॒ द्वारा॑ मती॒नां प्र॒त्ना ऋ॑ण्वन्ति का॒रवः॑ ।
वृष्णो॒ हर॑स आ॒यवः॑ ॥

ചിന്തകളുടെ രണ്ടു വാതിലുകൾ, പുരാതന കവികൾ തുറക്കുന്നു; വൃഷഭന്റെ (സോമന്റെ) സന്തോഷത്തിനായി, പരിശ്രമിക്കുന്നവർ.

स॒मी॒ची॒नास॑ आसते॒ होता॑रः स॒प्तजा॑मयः ।
प॒दमेक॑स्य॒ पिप्र॑तः ॥

ഏഴു കുലങ്ങളിൽ ജനിച്ച, ഇണങ്ങിയ ഹോതാക്കൾ ഇരിക്കുന്നു; ആ ഒരുവന്റെ സ്ഥാനം അവർ നിറയ്ക്കുന്നു.

नाभा॒ नाभिं॑ न॒ आ द॑दे॒ चक्षु॑श्चि॒त्सूर्ये॒ सचा॑ ।
क॒वेरप॑त्य॒मा दु॑हे ॥

നാഭിയിൽ, നാഭിയെ ഞങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നു; കണ്ണും സൂര്യനോടൊപ്പം ചേർന്നിരിക്കുന്നു. കവിയുടെ സന്തതിയെ ഞങ്ങൾ കറക്കുന്നു.

अ॒भि प्रि॒या दि॒वस्प॒दम॑ध्व॒र्युभि॒र्गुहा॑ हि॒तम् ।
सूरः॑ पश्यति॒ चक्ष॑सा ॥

സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ പ്രിയ പദത്തിലേക്ക്, അധ്വര്യുക്കളാൽ രഹസ്യമായി സ്ഥാപിതമായത്; സൂര്യൻ അതിനെ കണ്ണുകൊണ്ട് കാണുന്നു.