ऋग्वेद · सूक्त 9.26

9.26.1

तम॑मृक्षन्त वा॒जिन॑मु॒पस्थे॒ अदि॑ते॒रधि॑ ।
विप्रा॑सो॒ अण्व्या॑ धि॒या ॥

अदितीच्या मांडीवर त्या बलवान सोमाला, लोकरीने शुद्ध केलेल्या बुद्धीने विप्रांनी शुद्ध केले.

तं गावो॑ अ॒भ्य॑नूषत स॒हस्र॑धार॒मक्षि॑तम् ।
इन्दुं॑ ध॒र्तार॒मा दि॒वः ॥

हजार धारा असलेल्या, अक्षय त्या सोमबिंदूकडे, आकाश धारण करणाऱ्याकडे गायींनी गाऊन हाक दिली.

तं वे॒धां मे॒धया॑ह्य॒न्पव॑मान॒मधि॒ द्यवि॑ ।
ध॒र्ण॒सिं भूरि॑धायसम् ॥

ज्ञानी ऋषींनी बुद्धीने वाहणाऱ्या, शुद्ध करणाऱ्या त्या सोमाला आकाशात ठोकले; तो धारक असून अनेक धनांनी युक्त आहे.

तम॑ह्यन्भु॒रिजो॑र्धि॒या सं॒वसा॑नं वि॒वस्व॑तः ।
पतिं॑ वा॒चो अदा॑भ्यम् ॥

भुरिजूंच्या दोघांच्या विचाराशी जोडलेल्या, विवस्वानाच्या त्या अजेय वाणीच्या स्वामी सोमाला त्यांनी ठोकले.

तं साना॒वधि॑ जा॒मयो॒ हरिं॑ हिन्व॒न्त्यद्रि॑भिः ।
ह॒र्य॒तं भूरि॑चक्षसम् ॥

त्या सोमाला, दगडांसह त्याचे नातेवाईक उंच ठिकाणी प्रेरित करतात; पिंगट-हिरव्या, विशाल दृष्टीच्या त्याला.

तं त्वा॑ हिन्वन्ति वे॒धसः॒ पव॑मान गिरा॒वृध॑म् ।
इन्द॒विन्द्रा॑य मत्स॒रम् ॥

हे वाहणाऱ्या पवित्र सोमा, स्तोत्रांनी वाढणाऱ्या, इंद्रासाठी आनंददायी सोमा! ऋषी तुला पिळतात.