ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 9.26

9.26.1

तम॑मृक्षन्त वा॒जिन॑मु॒पस्थे॒ अदि॑ते॒रधि॑ ।
विप्रा॑सो॒ अण्व्या॑ धि॒या ॥

ଅଦିତିଙ୍କ କୋଳରେ ସେହି ବଳବାନ ସୋମଙ୍କୁ, ପଶମରେ ଶୁଦ୍ଧ ବୁଦ୍ଧିରେ ବିପ୍ରମାନେ ଶୁଦ୍ଧ କଲେ।

तं गावो॑ अ॒भ्य॑नूषत स॒हस्र॑धार॒मक्षि॑तम् ।
इन्दुं॑ ध॒र्तार॒मा दि॒वः ॥

ହଜାର ଧାରାବିଶିଷ୍ଟ, ଅକ୍ଷୟ ସେହି ସୋମ-ବିନ୍ଦୁ ପ୍ରତି, ଆକାଶ ଧାରଣକାରୀ ଦିଗରେ ଗାଈମାନେ ଗାଇ ଡାକିଲେ।

तं वे॒धां मे॒धया॑ह्य॒न्पव॑मान॒मधि॒ द्यवि॑ ।
ध॒र्ण॒सिं भूरि॑धायसम् ॥

ଜ୍ଞାନୀ ଋଷିମାନେ ପ୍ରଜ୍ଞାରେ ପ୍ରବାହିତ, ଶୁଦ୍ଧକାରୀ ସେହି ସୋମକୁ ଆକାଶରେ ଆଘାତ କଲେ; ସେ ଧାରକ ଏବଂ ବହୁ ଧନବାନ।

तम॑ह्यन्भु॒रिजो॑र्धि॒या सं॒वसा॑नं वि॒वस्व॑तः ।
पतिं॑ वा॒चो अदा॑भ्यम् ॥

ଭୁରିଜୁ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ଚିନ୍ତା ସହ ମିଳିତ, ବିବସ୍ୱାନଙ୍କ ସେହି ଅଜେୟ ବାଣୀର ପ୍ରଭୁ ସୋମଙ୍କୁ ସେମାନେ ଆଘାତ କଲେ।

तं साना॒वधि॑ जा॒मयो॒ हरिं॑ हिन्व॒न्त्यद्रि॑भिः ।
ह॒र्य॒तं भूरि॑चक्षसम् ॥

ସେହି ସୋମଙ୍କୁ, ପଥର ସହ ତାଙ୍କ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନରେ ପ୍ରେରଣା ଦିଅନ୍ତି; ପିଙ୍ଗଳ-ସବୁଜ, ବିଶାଳ ଦୃଷ୍ଟିବିଶିଷ୍ଟ ତାଙ୍କୁ।

तं त्वा॑ हिन्वन्ति वे॒धसः॒ पव॑मान गिरा॒वृध॑म् ।
इन्द॒विन्द्रा॑य मत्स॒रम् ॥

ହେ ପ୍ରବାହିତ ପବିତ୍ର ସୋମ, ସ୍ତୁତିରେ ବଢ଼ୁଥିବା, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦକର ସୋମ! ଋଷିମାନେ ତୁମକୁ ପିଷନ୍ତି।