ಋಗ್ವೇದ · ಸೂಕ್ತ 9.34

9.34.1

प्र सु॑वा॒नो धार॑या॒ तनेन्दु॑र्हिन्वा॒नो अ॑र्षति ।
रु॒जद्दृ॒ळ्हा व्योज॑सा ॥

ಹಿಂಡಲ್ಪಡುವ ಸೋಮವು ತನ್ನ ಧಾರೆಯ ವಿಸ್ತಾರದಿಂದ ಹರಿದು ಧಾವಿಸುತ್ತದೆ; ತನ್ನ ಬಲದಿಂದ ದೃಢವಾದ ಅಡೆತಡೆಗಳನ್ನು ಒಡೆಯುತ್ತಾ.

सु॒त इन्द्रा॑य वा॒यवे॒ वरु॑णाय म॒रुद्भ्यः॑ ।
सोमो॑ अर्षति॒ विष्ण॑वे ॥

ಹಿಂಡಲ್ಪಟ್ಟ ಸೋಮವು ಇಂದ್ರನಿಗಾಗಿ, ವಾಯುವಿಗಾಗಿ, ವರುಣನಿಗಾಗಿ, ಮರುತರಿಗಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತದೆ; ಸೋಮವು ವಿಷ್ಣುವಿಗಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತದೆ.

वृषा॑णं॒ वृष॑भिर्य॒तं सु॒न्वन्ति॒ सोम॒मद्रि॑भिः ।
दु॒हन्ति॒ शक्म॑ना॒ पयः॑ ॥

ಎತ್ತುಗಳೊಂದಿಗೆ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟ ಹೋರಿಯನ್ನು ಅವರು ಕಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಸೋಮವನ್ನು ಹಿಂಡುತ್ತಾರೆ; ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಹಾಲನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

भुव॑त्त्रि॒तस्य॒ मर्ज्यो॒ भुव॒दिन्द्रा॑य मत्स॒रः ।
सं रू॒पैर॑ज्यते॒ हरिः॑ ॥

ತ್ರಿತನಿಗಾಗಿ ಶುದ್ಧಿಗೊಳ್ಳುವ ಸೋಮವಾಯಿತು; ಇಂದ್ರನಿಗಾಗಿ ಹರ್ಷಕರ ರಸವಾಯಿತು; ರೂಪಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಳದಿ ಸೋಮವು ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

अ॒भीमृ॒तस्य॑ वि॒ष्टपं॑ दुह॒ते पृश्नि॑मातरः ।
चारु॑ प्रि॒यत॑मं ह॒विः ॥

ಋತದ ವಾಸಸ್ಥಾನದ ಕಡೆಗೆ, ಚುಕ್ಕೆಯ ತಾಯಿಗಳಾದ ಹಸುಗಳು ಆ ಸುಂದರ, ಅತಿ ಪ್ರಿಯ ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತವೆ.

समे॑न॒मह्रु॑ता इ॒मा गिरो॑ अर्षन्ति स॒स्रुतः॑ ।
धे॒नूर्वा॒श्रो अ॑वीवशत् ॥

ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಈ ಅವಿಚ್ಛಿನ್ನ ಸ್ತೋತ್ರಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತವೆ; ಹಸುಗಳು ಹರಿಯುತ್ತವೆ; ಕೂಗುವ ಹೋರಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತದೆ.