ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 9.34

9.34.1

प्र सु॑वा॒नो धार॑या॒ तनेन्दु॑र्हिन्वा॒नो अ॑र्षति ।
रु॒जद्दृ॒ळ्हा व्योज॑सा ॥

ନିଚୋଡ଼ାଯାଉଥିବା ସୋମ ନିଜ ଧାରାର ବିସ୍ତାରରେ ପ୍ରବାହିତ ହୋଇ ଦୌଡ଼େ; ନିଜ ବଳରେ ଦୃଢ଼ ବାଧା ଭାଙ୍ଗି।

सु॒त इन्द्रा॑य वा॒यवे॒ वरु॑णाय म॒रुद्भ्यः॑ ।
सोमो॑ अर्षति॒ विष्ण॑वे ॥

ନିଚୋଡ଼ାଯାଇଥିବା ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ବାୟୁଙ୍କ ପାଇଁ, ବରୁଣଙ୍କ ପାଇଁ, ମରୁତ୍ଗଣଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ; ସୋମ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ।

वृषा॑णं॒ वृष॑भिर्य॒तं सु॒न्वन्ति॒ सोम॒मद्रि॑भिः ।
दु॒हन्ति॒ शक्म॑ना॒ पयः॑ ॥

ବଳଦ ସହିତ ଯୋଡ଼ାଯାଇଥିବା ବଳଦକୁ ସେମାନେ ପଥରରେ ସୋମ ନିଚୋଡ଼ନ୍ତି; ବଳରେ ଦୁଗ୍ଧ ଦୋହନ କରନ୍ତି।

भुव॑त्त्रि॒तस्य॒ मर्ज्यो॒ भुव॒दिन्द्रा॑य मत्स॒रः ।
सं रू॒पैर॑ज्यते॒ हरिः॑ ॥

ତ୍ରିତଙ୍କ ପାଇଁ ଶୁଦ୍ଧ ହେବା ଯୋଗ୍ୟ ସୋମ ହେଲା; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ରସ ହେଲା; ରୂପ ସହିତ ପୀତ ସୋମ ଅଳଙ୍କୃତ ହୁଏ।

अ॒भीमृ॒तस्य॑ वि॒ष्टपं॑ दुह॒ते पृश्नि॑मातरः ।
चारु॑ प्रि॒यत॑मं ह॒विः ॥

ଋତର ବାସସ୍ଥାନ ଦିଗରେ, ଦାଗିଆ ମାତା ଗାଈମାନେ ସେହି ସୁନ୍ଦର, ଅତି ପ୍ରିୟ ହବିକୁ ଦୋହନ କରନ୍ତି।

समे॑न॒मह्रु॑ता इ॒मा गिरो॑ अर्षन्ति स॒स्रुतः॑ ।
धे॒नूर्वा॒श्रो अ॑वीवशत् ॥

ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଏହି ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ସ୍ତୁତିଗୁଡ଼ିକ ଏକତ୍ର ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ; ଗାଈମାନେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅନ୍ତି; ଡାକୁଥିବା ବଳଦ ସେମାନଙ୍କୁ ଆକର୍ଷଣ କରେ।