ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 9.34

9.34.1

प्र सु॑वा॒नो धार॑या॒ तनेन्दु॑र्हिन्वा॒नो अ॑र्षति ।
रु॒जद्दृ॒ळ्हा व्योज॑सा ॥

പിഴിയപ്പെടുന്ന സോമം തന്റെ ധാരയുടെ വിസ്താരത്താൽ ഒഴുകി കുതിക്കുന്നു; തന്റെ ബലത്താൽ ഉറച്ച തടസ്സങ്ങളെ തകർത്തുകൊണ്ട്.

सु॒त इन्द्रा॑य वा॒यवे॒ वरु॑णाय म॒रुद्भ्यः॑ ।
सोमो॑ अर्षति॒ विष्ण॑वे ॥

പിഴിഞ്ഞെടുത്ത സോമം ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി, വായുവിനുവേണ്ടി, വരുണനുവേണ്ടി, മരുത്തുക്കൾക്കുവേണ്ടി ഒഴുകുന്നു; സോമം വിഷ്ണുവിനുവേണ്ടി ഒഴുകുന്നു.

वृषा॑णं॒ वृष॑भिर्य॒तं सु॒न्वन्ति॒ सोम॒मद्रि॑भिः ।
दु॒हन्ति॒ शक्म॑ना॒ पयः॑ ॥

കാളകളോടു പൂട്ടിയ കാളയെ അവർ കല്ലുകൾകൊണ്ട് സോമം പിഴിയുന്നു; ശക്തിയാൽ പാൽ കറക്കുന്നു.

भुव॑त्त्रि॒तस्य॒ मर्ज्यो॒ भुव॒दिन्द्रा॑य मत्स॒रः ।
सं रू॒पैर॑ज्यते॒ हरिः॑ ॥

ത്രിതന്റെ ശുദ്ധിക്കായുള്ള സോമമായി; ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി ഉല്ലാസകരമായ രസമായി; രൂപങ്ങളോടുകൂടി പൊൻനിറമുള്ള സോമം അലങ്കരിക്കപ്പെടുന്നു.

अ॒भीमृ॒तस्य॑ वि॒ष्टपं॑ दुह॒ते पृश्नि॑मातरः ।
चारु॑ प्रि॒यत॑मं ह॒विः ॥

ഋതത്തിന്റെ വാസസ്ഥാനത്തേക്ക്, പുള്ളിയമ്മമാരായ പശുക്കൾ ആ സുന്ദരവും അതിപ്രിയവുമായ ഹവിസ്സിനെ കറക്കുന്നു.

समे॑न॒मह्रु॑ता इ॒मा गिरो॑ अर्षन्ति स॒स्रुतः॑ ।
धे॒नूर्वा॒श्रो अ॑वीवशत् ॥

അവനിലേക്ക് ഈ അവിച്ഛിന്ന സ്തുതികൾ ഒരുമിച്ചൊഴുകുന്നു; പശുക്കൾ ഒഴുകുന്നു; മുഴങ്ങുന്ന കാള അവയെ ആകർഷിക്കുന്നു.