ऋग्वेद · सूक्त 9.34

9.34.1

प्र सु॑वा॒नो धार॑या॒ तनेन्दु॑र्हिन्वा॒नो अ॑र्षति ।
रु॒जद्दृ॒ळ्हा व्योज॑सा ॥

पिळला जाणारा सोम आपल्या धारेच्या विस्ताराने वाहत धावतो; आपल्या बलाने दृढ अडथळे फोडत.

सु॒त इन्द्रा॑य वा॒यवे॒ वरु॑णाय म॒रुद्भ्यः॑ ।
सोमो॑ अर्षति॒ विष्ण॑वे ॥

पिळलेला सोम इंद्रासाठी, वायूसाठी, वरुणासाठी, मरुतांसाठी वाहतो; सोम विष्णूसाठी वाहतो.

वृषा॑णं॒ वृष॑भिर्य॒तं सु॒न्वन्ति॒ सोम॒मद्रि॑भिः ।
दु॒हन्ति॒ शक्म॑ना॒ पयः॑ ॥

बैलांसह जुंपलेल्या बैलाला ते दगडांनी सोम पिळतात; सामर्थ्याने दूध काढतात.

भुव॑त्त्रि॒तस्य॒ मर्ज्यो॒ भुव॒दिन्द्रा॑य मत्स॒रः ।
सं रू॒पैर॑ज्यते॒ हरिः॑ ॥

त्रितासाठी शुद्ध होणारा सोम झाला; इंद्रासाठी आनंददायक रस झाला; रूपांसह पिवळा सोम अलंकृत केला जातो.

अ॒भीमृ॒तस्य॑ वि॒ष्टपं॑ दुह॒ते पृश्नि॑मातरः ।
चारु॑ प्रि॒यत॑मं ह॒विः ॥

ऋताच्या निवासाकडे, ठिपक्यांच्या माता असलेल्या गायी त्या सुंदर, अति प्रिय हविला दोहतात.

समे॑न॒मह्रु॑ता इ॒मा गिरो॑ अर्षन्ति स॒स्रुतः॑ ।
धे॒नूर्वा॒श्रो अ॑वीवशत् ॥

त्याच्याकडे ही अखंड स्तुतिगीते एकत्र वाहतात; गायी वाहतात; हंबरणारा बैल त्यांना आकर्षित करतो.