ઋગ્વેદ · સૂક્ત 9.38

9.38.1

ए॒ष उ॒ स्य वृषा॒ रथोऽव्यो॒ वारे॑भिरर्षति ।
गच्छ॒न्वाजं॑ सह॒स्रिण॑म् ॥

આ વૃષભ-રથ, ઘેટાંના ઊનથી ગાળેલી ધારાઓમાં વહે છે; હજારગણા બળ તરફ જતો.

ए॒तं त्रि॒तस्य॒ योष॑णो॒ हरिं॑ हिन्व॒न्त्यद्रि॑भिः ।
इन्दु॒मिन्द्रा॑य पी॒तये॑ ॥

ત્રિતના આ (સોમને) યુવતીઓ પથ્થરોથી નિચોવે છે — ઇન્દ્ર માટે, બિંદુને, પીવા માટે.

ए॒तं त्यं ह॒रितो॒ दश॑ मर्मृ॒ज्यन्ते॑ अप॒स्युवः॑ ।
याभि॒र्मदा॑य॒ शुम्भ॑ते ॥

આ તે (સોમને) દસ હરિત (ધારાઓ) શુદ્ધ કરે છે, કાર્યશીલ — જેમના વડે તે મદ માટે પોતાને શણગારે છે.

ए॒ष स्य मानु॑षी॒~ष्वा श्ये॒नो न वि॒क्षु सी॑दति ।
गच्छ॑ञ्जा॒रो न यो॒षित॑म् ॥

આ તે (સોમ) માણસોમાં, બાજની જેમ વસાહતોમાં બેસે છે; પ્રેમી સ્ત્રી તરફ જાય તેમ જતો.

ए॒ष स्य मद्यो॒ रसोऽव॑ चष्टे दि॒वः शिशुः॑ ।
य इन्दु॒र्वार॒मावि॑शत् ॥

આ તે મદકારક રસ નીચે જુએ છે — સ્વર્ગમાંથી બાળકની જેમ; તે બિંદુ પાત્રમાં પ્રવેશ્યું.

ए॒ष स्य पी॒तये॑ सु॒तो हरि॑रर्षति धर्ण॒सिः ।
क्रन्द॒न्योनि॑म॒भि प्रि॒यम् ॥

આ તે (સોમ), પીવા માટે નિચોવાયેલો, હરિ, વહે છે — ધારક, ગર્જતો, પોતાના પ્રિય ઉદ્ગમ તરફ.