ਰਿਗਵੇਦ · ਸੂਕਤ 9.38

9.38.1

ए॒ष उ॒ स्य वृषा॒ रथोऽव्यो॒ वारे॑भिरर्षति ।
गच्छ॒न्वाजं॑ सह॒स्रिण॑म् ॥

ਇਹ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ-ਰਥ, ਭੇਡ ਦੀ ਉੱਨ ਨਾਲ ਛਾਣੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਬਲ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੋਇਆ।

ए॒तं त्रि॒तस्य॒ योष॑णो॒ हरिं॑ हिन्व॒न्त्यद्रि॑भिः ।
इन्दु॒मिन्द्रा॑य पी॒तये॑ ॥

ਤ੍ਰਿਤ ਦੇ ਇਸ (ਸੋਮ ਨੂੰ) ਕੁੜੀਆਂ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਦੀਆਂ ਹਨ — ਇੰਦਰ ਲਈ, ਬੂੰਦ ਨੂੰ, ਪੀਣ ਲਈ।

ए॒तं त्यं ह॒रितो॒ दश॑ मर्मृ॒ज्यन्ते॑ अप॒स्युवः॑ ।
याभि॒र्मदा॑य॒ शुम्भ॑ते ॥

ਇਸ ਉਸ (ਸੋਮ ਨੂੰ) ਦਸ ਹਰੀਆਂ (ਧਾਰਾਂ) ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਰਮਠ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਮਸਤੀ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ए॒ष स्य मानु॑षी॒~ष्वा श्ये॒नो न वि॒क्षु सी॑दति ।
गच्छ॑ञ्जा॒रो न यो॒षित॑म् ॥

ਇਹ ਉਹ (ਸੋਮ) ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਬਾਜ਼ ਵਾਂਗ ਵਸੋਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠਦਾ ਹੈ; ਪ੍ਰੇਮੀ ਜਿਵੇਂ ਇਸਤਰੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਜਾਂਦਾ ਹੋਇਆ।

ए॒ष स्य मद्यो॒ रसोऽव॑ चष्टे दि॒वः शिशुः॑ ।
य इन्दु॒र्वार॒मावि॑शत् ॥

ਇਹ ਉਹ ਮਦਕਾਰੀ ਰਸ ਹੇਠਾਂ ਵੇਖਦਾ ਹੈ — ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਬਾਲਕ ਵਾਂਗ; ਉਹ ਬੂੰਦ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਈ।

ए॒ष स्य पी॒तये॑ सु॒तो हरि॑रर्षति धर्ण॒सिः ।
क्रन्द॒न्योनि॑म॒भि प्रि॒यम् ॥

ਇਹ ਉਹ (ਸੋਮ), ਪੀਣ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਹਰੀ, ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ — ਧਾਰਕ, ਗਰਜਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਸੋਮੇ ਵੱਲ।