ఋగ్వేదం · సూక్తం 9.38

9.38.1

ए॒ष उ॒ स्य वृषा॒ रथोऽव्यो॒ वारे॑भिरर्षति ।
गच्छ॒न्वाजं॑ सह॒स्रिण॑म् ॥

ఈ వృషభ-రథం, గొర్రె ఉన్నితో వడకట్టిన ప్రవాహాలలో పరుగెడుతోంది; వేయి రెట్లు బలం వైపు వెళ్తోంది.

ए॒तं त्रि॒तस्य॒ योष॑णो॒ हरिं॑ हिन्व॒न्त्यद्रि॑भिः ।
इन्दु॒मिन्द्रा॑य पी॒तये॑ ॥

త్రితుని ఈ (సోమాన్ని) యువతులు రాళ్లతో పిండుతున్నారు — ఇంద్రుని కోసం, చుక్కను, తాగేందుకు.

ए॒तं त्यं ह॒रितो॒ दश॑ मर्मृ॒ज्यन्ते॑ अप॒स्युवः॑ ।
याभि॒र्मदा॑य॒ शुम्भ॑ते ॥

ఈ ఆ (సోమాన్ని) పది హరిత (ప్రవాహాలు) శుద్ధి చేస్తున్నాయి, కర్మఠమైనవి — వాటితో అతడు మదం కోసం తనను అలంకరించుకుంటాడు.

ए॒ष स्य मानु॑षी॒~ष्वा श्ये॒नो न वि॒क्षु सी॑दति ।
गच्छ॑ञ्जा॒रो न यो॒षित॑म् ॥

ఈ ఆ (సోమం) మనుషుల మధ్య, డేగలా నివాసాలలో కూర్చుంటుంది; ప్రేమికుడు స్త్రీ వద్దకు వెళ్లినట్లు వెళ్తూ.

ए॒ष स्य मद्यो॒ रसोऽव॑ चष्टे दि॒वः शिशुः॑ ।
य इन्दु॒र्वार॒मावि॑शत् ॥

ఈ ఆ మదకరమైన రసం కిందికి చూస్తుంది — స్వర్గం నుండి శిశువులా; ఆ చుక్క పాత్రలో ప్రవేశించింది.

ए॒ष स्य पी॒तये॑ सु॒तो हरि॑रर्षति धर्ण॒सिः ।
क्रन्द॒न्योनि॑म॒भि प्रि॒यम् ॥

ఈ ఆ (సోమం), తాగేందుకు పిండబడింది, హరి, ప్రవహిస్తోంది — ధరించేవాడు, గర్జిస్తూ, తన ప్రియమైన మూలం వైపు.