ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 9.38

9.38.1

ए॒ष उ॒ स्य वृषा॒ रथोऽव्यो॒ वारे॑भिरर्षति ।
गच्छ॒न्वाजं॑ सह॒स्रिण॑म् ॥

ଏହି ବୃଷଭ-ରଥ, ମେଷଲୋମରେ ଛଣା ଧାରାରେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ; ସହସ୍ରଗୁଣ ବଳ ଆଡ଼କୁ ଯାଉଛି।

ए॒तं त्रि॒तस्य॒ योष॑णो॒ हरिं॑ हिन्व॒न्त्यद्रि॑भिः ।
इन्दु॒मिन्द्रा॑य पी॒तये॑ ॥

ତ୍ରିତଙ୍କର ଏହି (ସୋମକୁ) ଯୁବତୀମାନେ ପଥରରେ ନିଚୁଡ଼ନ୍ତି — ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ବିନ୍ଦୁକୁ, ପାନ ପାଇଁ।

ए॒तं त्यं ह॒रितो॒ दश॑ मर्मृ॒ज्यन्ते॑ अप॒स्युवः॑ ।
याभि॒र्मदा॑य॒ शुम्भ॑ते ॥

ଏହି ସେହି (ସୋମକୁ) ଦଶଟି ହରିତ (ଧାରା) ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି, କର୍ମଠ — ଯାହାଦ୍ୱାରା ସେ ମଦ ପାଇଁ ନିଜକୁ ସାଜେ।

ए॒ष स्य मानु॑षी॒~ष्वा श्ये॒नो न वि॒क्षु सी॑दति ।
गच्छ॑ञ्जा॒रो न यो॒षित॑म् ॥

ଏହି ସେ (ସୋମ) ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଶ୍ୟେନ ପରି ବସତିରେ ବସେ; ପ୍ରେମୀ ନାରୀ ପାଖକୁ ଯାଉଥିବା ପରି ଯାଉଛି।

ए॒ष स्य मद्यो॒ रसोऽव॑ चष्टे दि॒वः शिशुः॑ ।
य इन्दु॒र्वार॒मावि॑शत् ॥

ଏହି ସେ ମଦକାରକ ରସ ତଳକୁ ଚାହେଁ — ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଶିଶୁ ପରି; ସେହି ବିନ୍ଦୁ ପାତ୍ରରେ ପ୍ରବେଶ କଲା।

ए॒ष स्य पी॒तये॑ सु॒तो हरि॑रर्षति धर्ण॒सिः ।
क्रन्द॒न्योनि॑म॒भि प्रि॒यम् ॥

ଏହି ସେ (ସୋମ), ପାନ ପାଇଁ ନିଚୁଡ଼ା ହୋଇ, ହରି, ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ — ଧାରକ, ଗର୍ଜନ କରି, ନିଜ ପ୍ରିୟ ଉତ୍ସ ଆଡ଼କୁ।