ಋಗ್ವೇದ · ಸೂಕ್ತ 9.48

9.48.1

तं त्वा॑ नृ॒म्णानि॒ बिभ्र॑तं स॒धस्थे॑षु म॒हो दि॒वः ।
चारुं॑ सुकृ॒त्यये॑महे ॥

ಮಹಾ ಆಕಾಶದ ನೆಲೆಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವ ಆ ನಿನ್ನನ್ನು, ಸುಂದರನನ್ನು, ಸತ್ಕರ್ಮದೊಡನೆ ನಾವು ಬೇಡುತ್ತೇವೆ.

संवृ॑क्तधृष्णुमु॒क्थ्यं॑ म॒हाम॑हिव्रतं॒ मद॑म् ।
श॒तं पुरो॑ रुरु॒क्षणि॑म् ॥

ಕವಚಿತ ಧೈರ್ಯವುಳ್ಳವನು, ಸ್ತುತ್ಯನು, ಮಹಾವ್ರತವುಳ್ಳವನು, ಉಲ್ಲಾಸಕರ ಮದ್ಯ ನೂರು ಕೋಟೆಗಳನ್ನು ಒಡೆಯಲು ಬಯಸುತ್ತದೆ.

अत॑स्त्वा र॒यिम॒भि राजा॑नं सुक्रतो दि॒वः ।
सु॒प॒र्णो अ॑व्य॒थिर्भ॑रत् ॥

ಆದ್ದರಿಂದ, ಸದ್ವಿಚಾರದವನೇ, ಆಕಾಶದ ರಾಜನಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ಅಚಲವಾದ ಸುಪರ್ಣ ಪಕ್ಷಿ ಸಂಪತ್ತಿನ ಕಡೆಗೆ ಒಯ್ಯುತ್ತದೆ.

विश्व॑स्मा॒ इत्स्व॑र्दृ॒शे साधा॑रणं रज॒स्तुर॑म् ।
गो॒पामृ॒तस्य॒ विर्भ॑रत् ॥

ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನಿಜವಾಗಿ ಬೆಳಕು, ದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ, ಸಾಮಾನ್ಯವಾದದ್ದು, ಲೋಕವನ್ನು ಚಲಿಸುವದು; ಋತದ ರಕ್ಷಕನನ್ನು, ಜ್ಞಾನಿ ತರುತ್ತಾನೆ.

अधा॑ हिन्वा॒न इ॑न्द्रि॒यं ज्यायो॑ महि॒त्वमा॑नशे ।
अ॒भि॒ष्टि॒कृद्विच॑र्षणिः ॥

ಆಗ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ಅವನು ತನ್ನ ಇಂದ್ರಿಯಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಕನು, ದೂರದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವನು.