ரிக் வேதம் · சூக்தம் 9.48

9.48.1

तं त्वा॑ नृ॒म्णानि॒ बिभ्र॑तं स॒धस्थे॑षु म॒हो दि॒वः ।
चारुं॑ सुकृ॒त्यये॑महे ॥

பெரிய வானத்தின் இருப்பிடங்களில் தன் வீரச்செயல்களைத் தாங்கும் அந்த உன்னை, அழகானவனை, நல்ல செயலுடன் நாங்கள் நாடுகிறோம்.

संवृ॑क्तधृष्णुमु॒क्थ्यं॑ म॒हाम॑हिव्रतं॒ मद॑म् ।
श॒तं पुरो॑ रुरु॒क्षणि॑म् ॥

கவசமிட்ட துணிவுடையவனும், புகழத்தக்கவனும், பெரிய விரதமுடையவனும், களிப்பூட்டும் மதுவுமானவன் நூறு கோட்டைகளை உடைக்க விரும்புகிறான்.

अत॑स्त्वा र॒यिम॒भि राजा॑नं सुक्रतो दि॒वः ।
सु॒प॒र्णो अ॑व्य॒थिर्भ॑रत् ॥

ஆகையால், நல்ல எண்ணமுடையவனே, வானத்தின் அரசனாகிய உன்னை, அசையாத சுபர்ணப் பறவை செல்வத்தை நோக்கிக் கொண்டுசெல்கிறது.

विश्व॑स्मा॒ इत्स्व॑र्दृ॒शे साधा॑रणं रज॒स्तुर॑म् ।
गो॒पामृ॒तस्य॒ विर्भ॑रत् ॥

அனைவருக்கும் உண்மையில் ஒளி, காட்சிக்காக, பொதுவானதும் உலகைக் கிளர்த்துவதுமான; ரிதத்தின் காவலனை, ஞானியான அவன் கொண்டுவருகிறான்.

अधा॑ हिन्वा॒न इ॑न्द्रि॒यं ज्यायो॑ महि॒त्वमा॑नशे ।
अ॒भि॒ष्टि॒कृद्विच॑र्षणिः ॥

அப்போது தூண்டப்பட்டு அவன் தன் ஆற்றலையும் வீரியத்தையும் பெரிதாக்கி, மகிமையை அடைகிறான்; எதிரிகளிடமிருந்து காப்பவனும் தொலைநோக்குடையவனுமானவன்.