Ṛgveda · Sūkta 9.48

9.48.1

तं त्वा॑ नृ॒म्णानि॒ बिभ्र॑तं स॒धस्थे॑षु म॒हो दि॒वः ।
चारुं॑ सुकृ॒त्यये॑महे ॥

Dich, der du deine männlichen Kräfte in den Sitzen des großen Himmels trägst, den Schönen, suchen wir mit guter Tat.

संवृ॑क्तधृष्णुमु॒क्थ्यं॑ म॒हाम॑हिव्रतं॒ मद॑म् ।
श॒तं पुरो॑ रुरु॒क्षणि॑म् ॥

Der kühne Gepanzerte, des Lobes würdig, von großem Gelübde, der berauschende Trank, begehrt, hundert Burgen zu brechen.

अत॑स्त्वा र॒यिम॒भि राजा॑नं सुक्रतो दि॒वः ।
सु॒प॒र्णो अ॑व्य॒थिर्भ॑रत् ॥

Darum, o Guterdenkender, trägt dich der schönflügelige Vogel, unerschütterlich, den König des Himmels, zum Reichtum.

विश्व॑स्मा॒ इत्स्व॑र्दृ॒शे साधा॑रणं रज॒स्तुर॑म् ।
गो॒पामृ॒तस्य॒ विर्भ॑रत् ॥

Wahrlich, für alle das Licht zum Sehen, gemeinsam, den Raum bewegend; den Hüter der kosmischen Ordnung bringt der Weise herbei.

अधा॑ हिन्वा॒न इ॑न्द्रि॒यं ज्यायो॑ महि॒त्वमा॑नशे ।
अ॒भि॒ष्टि॒कृद्विच॑र्षणिः ॥

Dann, angetrieben, gewinnt er größere Kraft und Herrlichkeit; der Beschützer vor Feinden, der Weitsichtige, hat sie errungen.