ऋग्वेद · सूक्त 9.48

9.48.1

तं त्वा॑ नृ॒म्णानि॒ बिभ्र॑तं स॒धस्थे॑षु म॒हो दि॒वः ।
चारुं॑ सुकृ॒त्यये॑महे ॥

महान द्युलोकाच्या स्थानांमध्ये आपले पराक्रम धारण करणाऱ्या त्या तुला, सुंदराला, सत्कर्माने आम्ही इच्छितो.

संवृ॑क्तधृष्णुमु॒क्थ्यं॑ म॒हाम॑हिव्रतं॒ मद॑म् ।
श॒तं पुरो॑ रुरु॒क्षणि॑म् ॥

कवचित धैर्य असलेला, स्तुत्य, महाव्रती, उल्हासकारी मद शंभर किल्ले फोडण्याची इच्छा करतो.

अत॑स्त्वा र॒यिम॒भि राजा॑नं सुक्रतो दि॒वः ।
सु॒प॒र्णो अ॑व्य॒थिर्भ॑रत् ॥

म्हणून, हे सुसंकल्पा, द्युलोकाच्या राजा तुला सुपर्ण पक्षी अचल होऊन धनाकडे नेतो.

विश्व॑स्मा॒ इत्स्व॑र्दृ॒शे साधा॑रणं रज॒स्तुर॑म् ।
गो॒पामृ॒तस्य॒ विर्भ॑रत् ॥

सर्वांसाठी खरोखर प्रकाश, दर्शनासाठी, सामायिक आणि लोकाला हलवणारा; ऋताचा रक्षक, ज्ञानी तो आणतो.

अधा॑ हिन्वा॒न इ॑न्द्रि॒यं ज्यायो॑ महि॒त्वमा॑नशे ।
अ॒भि॒ष्टि॒कृद्विच॑र्षणिः ॥

तेव्हा प्रेरित होऊन तो आपली इंद्रियशक्ती आणि महिमा वाढवून मिळवतो; शत्रूंपासून रक्षक, दूरदर्शी तो.