ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 9.48

9.48.1

तं त्वा॑ नृ॒म्णानि॒ बिभ्र॑तं स॒धस्थे॑षु म॒हो दि॒वः ।
चारुं॑ सुकृ॒त्यये॑महे ॥

മഹത്തായ ആകാശത്തിന്റെ വാസസ്ഥാനങ്ങളിൽ തന്റെ വീരശക്തികളെ വഹിക്കുന്ന ആ നിന്നെ, സുന്ദരനായവനെ, നല്ല കർമ്മത്തോടെ ഞങ്ങൾ യാചിക്കുന്നു.

संवृ॑क्तधृष्णुमु॒क्थ्यं॑ म॒हाम॑हिव्रतं॒ मद॑म् ।
श॒तं पुरो॑ रुरु॒क्षणि॑म् ॥

കവചിതമായ ധൈര്യമുള്ളവനും, സ്തുത്യനും, മഹാവ്രതമുള്ളവനും, ഉല്ലാസകരമായ മദവുമായവൻ നൂറു കോട്ടകൾ തകർക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

अत॑स्त्वा र॒यिम॒भि राजा॑नं सुक्रतो दि॒वः ।
सु॒प॒र्णो अ॑व्य॒थिर्भ॑रत् ॥

അതിനാൽ, നല്ല സങ്കല്പമുള്ളവനേ, ആകാശരാജാവായ നിന്നെ, ഇളകാത്ത സുപർണ്ണപക്ഷി സമ്പത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു.

विश्व॑स्मा॒ इत्स्व॑र्दृ॒शे साधा॑रणं रज॒स्तुर॑म् ।
गो॒पामृ॒तस्य॒ विर्भ॑रत् ॥

എല്ലാവർക്കും യഥാർത്ഥത്തിൽ പ്രകാശം, ദർശനത്തിനായി, പൊതുവായതും ലോകത്തെ ഇളക്കുന്നതും; ഋതത്തിന്റെ കാവൽക്കാരനെ ജ്ഞാനിയായവൻ കൊണ്ടുവരുന്നു.

अधा॑ हिन्वा॒न इ॑न्द्रि॒यं ज्यायो॑ महि॒त्वमा॑नशे ।
अ॒भि॒ष्टि॒कृद्विच॑र्षणिः ॥

അപ്പോൾ പ്രേരിതനായി അവൻ തന്റെ ഇന്ദ്രിയശക്തിയും മഹിമയും വർധിപ്പിച്ച് നേടുന്നു; ശത്രുക്കളിൽ നിന്ന് രക്ഷകനും ദൂരദൃഷ്ടിയുള്ളവനുമായവൻ.