ସାମବେଦ · ଖଣ୍ଡ 1.20

1.20.185

य꣡ꣳ रक्ष꣢꣯न्ति꣣ प्र꣡चे꣢तसो꣣ व꣡रु꣢णो मि꣣त्रो꣡ अ꣢र्य꣣मा꣢ ।
न꣢ किः꣣ स꣡ द꣢भ्यते꣣ ज꣡नः꣢ ॥ १८५ ॥

ଯାହାକୁ ପ୍ରଚେତସ ବରୁଣ, ମିତ୍ର ଏବଂ ଅର୍ଯ୍ୟମା ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେ ମନୁଷ୍ୟ କେବେ ହିଂସିତ ହୁଏ ନାହିଁ।

ग꣣व्यो꣢꣫ षु णो꣣ य꣡था꣢ पु꣣रा꣢श्व꣣यो꣡त र꣢꣯थ꣣या꣢ ।
व꣣रिवस्या꣢ म꣣हो꣡ना꣢म् ॥ १८६ ॥

ପୂର୍ବ ପରି ଅଶ୍ୱ ଓ ରଥ କାମନା କରି, ମହାନ ଦେବତାଙ୍କ ଧନଦାୟୀ ସେବା ଆମକୁ ଦିଅ।

इ꣣मा꣡स्त꣢ इन्द्र꣣ पृ꣡श्न꣢यो घृ꣣तं꣡ दु꣢हत आ꣣शि꣡र꣢म् ।
ए꣣ना꣢मृ꣣त꣡स्य꣢ पि꣣प्यु꣡षीः꣢ ॥ १८७ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ତୁମ ଏହି ଚିତ୍ରିତ ଗାଈମାନେ ଘିଅ ଏବଂ ମିଶ୍ର ପାନୀୟ ଦୋହନ କରନ୍ତି; ଏମାନେ ଅମୃତରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ।

अ꣣या꣢ धि꣣या꣡ च꣢ गव्य꣣या꣡ पुरु꣢꣯णामन्पुरुष्टुत ।
य꣡त्सोमे꣢꣯सोम꣣ आ꣡भु꣢वः ॥ १८८ ॥

ଏହି ବୁଦ୍ଧି ଏବଂ ଗାଈ କାମନାକାରୀ ମନ ସହିତ, ହେ ବହୁନାମା! ହେ ବହୁସ୍ତୁତ! ପ୍ରତି ସୋମରେ ତୁମେ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ।

पा꣣वका꣢ नः꣣ स꣡र꣢स्वती꣣ वा꣡जे꣢भिर्वा꣣जि꣡नी꣢वती ।
य꣣ज्ञं꣡ व꣢ष्टु धि꣣या꣡व꣢सु ॥ १८९ ॥

ଆମକୁ ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ସରସ୍ୱତୀ, ବଳ ଓ ଅନ୍ନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ; ଧନଦାତ୍ରୀ ସେ ବୁଦ୍ଧିରେ ଯଜ୍ଞକୁ କାମନା କରନ୍ତୁ।

क꣢ इ꣣मं नाहु꣢꣯षी꣣ष्वा꣢꣫ इन्द्र꣣ꣳ सो꣡म꣢स्य तर्पयात् ।
स꣢ नो꣣ व꣢सू꣣न्या꣡ भ꣢रात् ॥ १९० ॥

ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସୋମରେ କିଏ ତୃପ୍ତ କରିବ? ସେ ଆମ ପାଇଁ ଧନ ଆଣୁ।

आ꣡ या꣢हि सुषु꣣मा꣢꣫ हि त꣣ इ꣢न्द्र꣣ सो꣢मं꣣ पि꣡बा꣢ इ꣣म꣢म् ।
ए꣢꣫दं ब꣣र्हिः꣡ स꣢दो꣣ म꣡म꣢ ॥ १९१ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆସ। ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ସୁଷୁମା (ନିଙ୍ଡାଯାଇଥିବା ସୋମ) ପ୍ରସ୍ତୁତ। ଏହି ସୋମ ପାନ କର। ଏହା ମୋ କୁଶ-ଆସନ (ବର୍ହି); ଏଠାରେ ବସ।

म꣡हि꣢ त्री꣣णा꣡मव꣢꣯रस्तु द्यु꣣क्षं꣢ मि꣣त्र꣡स्या꣢र्य꣣म्णः꣢ ।
दु꣣राध꣢र्षं꣣ व꣡रु꣢णस्य ॥ १९२ ॥

ତିନିଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବନିମ୍ନ ମଧ୍ୟ ମହାନ; ଦୀପ୍ତିମାନ ସେ ମିତ୍ରଙ୍କର, ଅର୍ଯମାଙ୍କର। ବରୁଣଙ୍କର (ତେଜ) ଅଜେୟ।

त्वा꣡व꣢तः पुरूवसो व꣣य꣡मि꣢न्द्र प्रणेतः ।
स्म꣡सि꣢ स्थातर्हरीणाम् ॥ १९३ ॥

ହେ ବହୁଧନଦାତା ଇନ୍ଦ୍ର, ହେ ପଥପ୍ରଦର୍ଶକ! ତୁମ ପରି (ପ୍ରଭୁଙ୍କ) ଆମେ; ତୁମ ହରି ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କ ପାଖେ ସ୍ଥିର ଠିଆ ହୋଇଛୁ।