சாம வேதம் · பகுதி 1.20

1.20.185

य꣡ꣳ रक्ष꣢꣯न्ति꣣ प्र꣡चे꣢तसो꣣ व꣡रु꣢णो मि꣣त्रो꣡ अ꣢र्य꣣मा꣢ ।
न꣢ किः꣣ स꣡ द꣢भ्यते꣣ ज꣡नः꣢ ॥ १८५ ॥

எவரை ஞானமுள்ள வருணனும் மித்திரனும் அர்யமனும் காக்கிறார்களோ, அந்த மனிதன் ஒருபோதும் துன்புறுத்தப்படுவதில்லை.

ग꣣व्यो꣢꣫ षु णो꣣ य꣡था꣢ पु꣣रा꣢श्व꣣यो꣡त र꣢꣯थ꣣या꣢ ।
व꣣रिवस्या꣢ म꣣हो꣡ना꣢म् ॥ १८६ ॥

முன்பு போல குதிரைகளையும் தேர்களையும் விரும்பி, மகான்களின் செல்வம் தரும் சேவையை எங்களுக்கு அருள்வாயாக.

इ꣣मा꣡स्त꣢ इन्द्र꣣ पृ꣡श्न꣢यो घृ꣣तं꣡ दु꣢हत आ꣣शि꣡र꣢म् ।
ए꣣ना꣢मृ꣣त꣡स्य꣢ पि꣣प्यु꣡षीः꣢ ॥ १८७ ॥

இந்திரா! உனது இந்தப் புள்ளிப் பசுக்கள் நெய்யையும் கலந்த பானத்தையும் பொழிகின்றன; அவை அமிர்தத்தால் நிறைந்தவை.

अ꣣या꣢ धि꣣या꣡ च꣢ गव्य꣣या꣡ पुरु꣢꣯णामन्पुरुष्टुत ।
य꣡त्सोमे꣢꣯सोम꣣ आ꣡भु꣢वः ॥ १८८ ॥

இந்த அறிவாலும் பசுக்களை விரும்பும் மனத்தாலும், பல பெயருடையவனே, பெரிதும் புகழப்பட்டவனே! ஒவ்வொரு சோமத்திலும் நீ அருகில் வரும்போது.

पा꣣वका꣢ नः꣣ स꣡र꣢स्वती꣣ वा꣡जे꣢भिर्वा꣣जि꣡नी꣢वती ।
य꣣ज्ञं꣡ व꣢ष्टु धि꣣या꣡व꣢सु ॥ १८९ ॥

எங்களைத் தூய்மைப்படுத்தும் சரஸ்வதி, வலிமையும் உணவும் நிறைந்தவள்; செல்வம் தருபவளாகிய அவள் அறிவால் யாகத்தை விரும்புவாளாக.

क꣢ इ꣣मं नाहु꣢꣯षी꣣ष्वा꣢꣫ इन्द्र꣣ꣳ सो꣡म꣢स्य तर्पयात् ।
स꣢ नो꣣ व꣢सू꣣न्या꣡ भ꣢रात् ॥ १९० ॥

மனிதர்களிடையே இந்த இந்திரனை சோமத்தால் திருப்திப்படுத்துபவன் யார்? அவன் எங்களுக்குச் செல்வங்களைக் கொண்டு வரட்டும்.

आ꣡ या꣢हि सुषु꣣मा꣢꣫ हि त꣣ इ꣢न्द्र꣣ सो꣢मं꣣ पि꣡बा꣢ इ꣣म꣢म् ।
ए꣢꣫दं ब꣣र्हिः꣡ स꣢दो꣣ म꣡म꣢ ॥ १९१ ॥

இந்திரா, வா. உனக்காக இந்தச் சுஷுமா (பிழிந்த சோமம்) தயாராக உள்ளது. இந்த சோமத்தைப் பருகு. இதுவே என் தர்ப்பை ஆசனம்; இங்கே அமர்.

म꣡हि꣢ त्री꣣णा꣡मव꣢꣯रस्तु द्यु꣣क्षं꣢ मि꣣त्र꣡स्या꣢र्य꣣म्णः꣢ ।
दु꣣राध꣢र्षं꣣ व꣡रु꣢णस्य ॥ १९२ ॥

மூன்றில் கீழ்ப்பட்டவனும் மகத்தானவனே; ஒளிரும் அவன் மித்திரனுடையவன், அர்யமனுடையவன். வருணனுடையதோ தாக்குதற்கரியது.

त्वा꣡व꣢तः पुरूवसो व꣣य꣡मि꣢न्द्र प्रणेतः ।
स्म꣡सि꣢ स्थातर्हरीणाम् ॥ १९३ ॥

பல செல்வங்களை அளிப்பவனே, இந்திரா, வழிநடத்துபவனே! உன்னைப் போன்ற (தலைவனின்) நாங்கள்; உன் ஹரி குதிரைகளின் அருகே நிலைத்து நிற்கிறோம்.