സാമവേദം · ഭാഗം 1.20

1.20.185

य꣡ꣳ रक्ष꣢꣯न्ति꣣ प्र꣡चे꣢तसो꣣ व꣡रु꣢णो मि꣣त्रो꣡ अ꣢र्य꣣मा꣢ ।
न꣢ किः꣣ स꣡ द꣢भ्यते꣣ ज꣡नः꣢ ॥ १८५ ॥

ആരെയാണോ ജ്ഞാനികളായ വരുണനും മിത്രനും അര്യമാവും രക്ഷിക്കുന്നത്, ആ മനുഷ്യൻ ഒരിക്കലും ഉപദ്രവിക്കപ്പെടുന്നില്ല.

ग꣣व्यो꣢꣫ षु णो꣣ य꣡था꣢ पु꣣रा꣢श्व꣣यो꣡त र꣢꣯थ꣣या꣢ ।
व꣣रिवस्या꣢ म꣣हो꣡ना꣢म् ॥ १८६ ॥

മുമ്പത്തേതുപോലെ കുതിരകളെയും രഥങ്ങളെയും ആഗ്രഹിച്ച്, മഹാന്മാരുടെ സമ്പത്ത് നൽകുന്ന സേവ ഞങ്ങൾക്ക് നൽകേണമേ.

इ꣣मा꣡स्त꣢ इन्द्र꣣ पृ꣡श्न꣢यो घृ꣣तं꣡ दु꣢हत आ꣣शि꣡र꣢म् ।
ए꣣ना꣢मृ꣣त꣡स्य꣢ पि꣣प्यु꣡षीः꣢ ॥ १८७ ॥

ഇന്ദ്രാ! നിന്റെ ഈ പുള്ളിപ്പശുക്കൾ നെയ്യും മിശ്രപാനീയവും ചുരത്തുന്നു; അവ അമൃതത്താൽ നിറഞ്ഞവയാണ്.

अ꣣या꣢ धि꣣या꣡ च꣢ गव्य꣣या꣡ पुरु꣢꣯णामन्पुरुष्टुत ।
य꣡त्सोमे꣢꣯सोम꣣ आ꣡भु꣢वः ॥ १८८ ॥

ഈ ബുദ്ധികൊണ്ടും പശുക്കളെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന മനസ്സുകൊണ്ടും, ബഹുനാമാ! ബഹുസ്തുതാ! ഓരോ സോമത്തിലും നീ അടുത്തുവരുമ്പോൾ.

पा꣣वका꣢ नः꣣ स꣡र꣢स्वती꣣ वा꣡जे꣢भिर्वा꣣जि꣡नी꣢वती ।
य꣣ज्ञं꣡ व꣢ष्टु धि꣣या꣡व꣢सु ॥ १८९ ॥

ഞങ്ങളെ ശുദ്ധമാക്കുന്ന സരസ്വതി, ബലവും അന്നവും നിറഞ്ഞവൾ; സമ്പത്ത് നൽകുന്ന അവൾ ബുദ്ധിയാൽ യജ്ഞത്തെ ആഗ്രഹിക്കട്ടെ.

क꣢ इ꣣मं नाहु꣢꣯षी꣣ष्वा꣢꣫ इन्द्र꣣ꣳ सो꣡म꣢स्य तर्पयात् ।
स꣢ नो꣣ व꣢सू꣣न्या꣡ भ꣢रात् ॥ १९० ॥

മനുഷ്യർക്കിടയിൽ ഈ ഇന്ദ്രനെ സോമംകൊണ്ട് തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നവൻ ആര്? അവൻ ഞങ്ങൾക്ക് സമ്പത്തുകൾ കൊണ്ടുവരട്ടെ.

आ꣡ या꣢हि सुषु꣣मा꣢꣫ हि त꣣ इ꣢न्द्र꣣ सो꣢मं꣣ पि꣡बा꣢ इ꣣म꣢म् ।
ए꣢꣫दं ब꣣र्हिः꣡ स꣢दो꣣ म꣡म꣢ ॥ १९१ ॥

ഇന്ദ്രാ, വരിക. നിനക്കായി ഈ സുഷുമാ (പിഴിഞ്ഞ സോമം) ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു. ഈ സോമം പാനം ചെയ്യുക. ഇതാണ് എന്റെ ദർഭാസനം; ഇവിടെ ഇരിക്കുക.

म꣡हि꣢ त्री꣣णा꣡मव꣢꣯रस्तु द्यु꣣क्षं꣢ मि꣣त्र꣡स्या꣢र्य꣣म्णः꣢ ।
दु꣣राध꣢र्षं꣣ व꣡रु꣢णस्य ॥ १९२ ॥

മൂവരിൽ ഏറ്റവും താഴ്ന്നവനും മഹാനാണ്; പ്രകാശിക്കുന്ന അവൻ മിത്രന്റേതും അര്യമന്റേതുമാണ്. വരുണന്റേത് അജയ്യമാണ്.

त्वा꣡व꣢तः पुरूवसो व꣣य꣡मि꣢न्द्र प्रणेतः ।
स्म꣡सि꣢ स्थातर्हरीणाम् ॥ १९३ ॥

ഏറെ സമ്പത്ത് നൽകുന്നവനേ, ഇന്ദ്രാ, വഴികാട്ടിയേ! നിന്നെപ്പോലുള്ള (പ്രഭുവിന്റെ) ഞങ്ങൾ; നിന്റെ ഹരി കുതിരകളുടെ അരികിൽ ഉറച്ചു നിൽക്കുന്നു.