सामवेद · विभाग 1.46

1.46.437

वि꣡श्व꣢तोदावन्वि꣣श्व꣡तो꣢ न꣣ आ꣡ भ꣢र꣣ यं꣢ त्वा꣣ श꣡वि꣢ष्ठ꣣मी꣡म꣢हे ॥ ४३७ ॥

हे सर्वदाते, सर्व बाजूंनी आमच्यासाठी आण; हे अत्यंत बलवान, तुलाच आम्ही याचना करतो.

ए꣣ष꣢ ब्र꣣ह्मा꣢꣫ य ऋ꣣त्वि꣢य꣣ इ꣢न्द्रो꣣ ना꣡म꣢ श्रु꣣तो꣢ गृ꣣णे꣢ ॥ ४३८ ॥

हा ब्रह्मा आहे; यज्ञासाठी योग्य; इंद्र नावाने प्रसिद्ध त्याचीच मी स्तुती करतो.

ब्र꣣ह्मा꣢ण꣣ इ꣡न्द्रं꣢ म꣣ह꣣य꣡न्तो꣢ अ꣣र्कै꣡रव꣢꣯र्धय꣣न्न꣡ह꣢ये꣣ ह꣢न्त꣣वा꣡ उ꣢ ॥ ४३९ ॥

ब्रह्मांनी इंद्राची महिमा गाऊन स्तोत्रांनी त्याला बलवान केले, अहिला मारण्यासाठी.

अ꣡न꣢वस्ते꣣ र꣢थ꣣म꣡श्वा꣢य तक्षु꣣स्त्व꣢ष्टा꣣ व꣡ज्रं꣢ पुरुहूत द्यु꣣म꣡न्त꣢म् ॥ ४४० ॥

हे बहुआवाहित, अनूच्या वंशजांनी तुझ्यासाठी अश्वाचा रथ घडवला; त्वष्ट्याने तेजस्वी वज्र घडवले.

शं꣢ प꣣दं꣢ म꣣घ꣡ꣳ र꣢यी꣣षि꣢णो꣣ न꣡ काम꣢꣯मव्र꣢तो꣡ हि꣢नोति꣣ न꣡ स्पृ꣢शद्र꣣यि꣢म् ॥ ४४१ ॥

शुभ स्थान, धनदान — धनाची इच्छा करणाऱ्यांची कामना व्रतहीन पूर्ण करत नाही; धनाला तो स्पर्शही करत नाही.

स꣢दा꣣ गा꣢वः꣣ शु꣡च꣢यो वि꣣श्व꣡धा꣢यसः꣣ स꣡दा꣢ दे꣣वा꣡ अ꣢रे꣣प꣡सः꣢ ॥ ४४२ ॥

सदा शुद्ध, सर्वपोषक गायी (किरणे); सदा निर्दोष देव.

आ꣡ या꣢हि꣣ व꣡न꣢सा स꣣ह꣡ गावः꣢꣯ सचन्त वर्त्त꣣निं꣡ यदूध꣢꣯भिः ॥ ४४३ ॥

ये, वनसासह; गायी मार्गात कासेंसह एकत्र येतात.

उ꣡प꣢ प्र꣣क्षे꣡ मधु꣢꣯मति क्षि꣣य꣢न्तः꣣ पु꣡ष्ये꣢म र꣣यिं꣢ धी꣣म꣡हे꣢ त इन्द्र ॥ ४४४ ॥

मधुर प्रक्षेपाजवळ राहून धनाने आम्ही वाढावे; हे इंद्रा, आम्ही तुझे ध्यान करतो.

अ꣡र्च꣢न्त्य꣣र्कं꣢ म꣣रु꣡तः꣢ स्व꣣र्क्का꣡ आ स्तो꣢꣯भति श्रु꣣तो꣢꣫ युवा꣣ स꣡ इन्द्रः꣢꣯ ॥ ४४५ ॥

सूर्यसम तेजस्वी मरुत स्तुतिगान करतात; प्रसिद्ध तरुण तो इंद्र (येथे येतो).

प्र꣢ व꣣ इ꣡न्द्रा꣢य वृत्र꣣ह꣡न्त꣢माय꣣ वि꣡प्रा꣢य गा꣣थं꣡ गा꣢यत꣣ यं꣢ जु꣣जो꣡ष꣢ते ॥ ४४६ ॥

वृत्राचा सर्वाधिक संहारक, प्रेरित विप्र इंद्राप्रीत्यर्थ गाथा गा — ज्याला तो आवडतो तशी.