சாம வேதம் · பகுதி 1.46

1.46.437

वि꣡श्व꣢तोदावन्वि꣣श्व꣡तो꣢ न꣣ आ꣡ भ꣢र꣣ यं꣢ त्वा꣣ श꣡वि꣢ष्ठ꣣मी꣡म꣢हे ॥ ४३७ ॥

அனைத்தையும் அளிப்பவனே, எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் எங்களுக்குக் கொண்டு வா; மிக்க வலிமையுள்ளவனே, உன்னையே நாங்கள் வேண்டுகிறோம்.

ए꣣ष꣢ ब्र꣣ह्मा꣢꣫ य ऋ꣣त्वि꣢य꣣ इ꣢न्द्रो꣣ ना꣡म꣢ श्रु꣣तो꣢ गृ꣣णे꣢ ॥ ४३८ ॥

இவனே பிரம்மா; யாகத்துக்குரியவன்; இந்திரன் என்ற பெயரால் புகழ்பெற்றவனை நான் துதிக்கிறேன்.

ब्र꣣ह्मा꣢ण꣣ इ꣡न्द्रं꣢ म꣣ह꣣य꣡न्तो꣢ अ꣣र्कै꣡रव꣢꣯र्धय꣣न्न꣡ह꣢ये꣣ ह꣢न्त꣣वा꣡ उ꣢ ॥ ४३९ ॥

பிரம்மாக்கள் இந்திரனை மகிமைப்படுத்தி துதிப் பாடல்களால் அவனை வலுப்படுத்தினர், அஹியைக் கொல்வதற்காக.

अ꣡न꣢वस्ते꣣ र꣢थ꣣म꣡श्वा꣢य तक्षु꣣स्त्व꣢ष्टा꣣ व꣡ज्रं꣢ पुरुहूत द्यु꣣म꣡न्त꣢म् ॥ ४४० ॥

பல முறை அழைக்கப்படுபவனே, அனுவின் வழியினர் உனக்காக குதிரைக்கு ரதம் செய்தனர்; த்வஷ்டா ஒளிரும் வஜ்ரத்தை வடித்தான்.

शं꣢ प꣣दं꣢ म꣣घ꣡ꣳ र꣢यी꣣षि꣢णो꣣ न꣡ काम꣢꣯मव्र꣢तो꣡ हि꣢नोति꣣ न꣡ स्पृ꣢शद्र꣣यि꣢म् ॥ ४४१ ॥

நலம் தரும் நிலை, செல்வக் கொடை — செல்வம் விரும்புவோரின் ஆசையை விரதமற்றவன் நிறைவேற்றுவதில்லை; செல்வத்தை அவன் தொடுவதில்லை.

स꣢दा꣣ गा꣢वः꣣ शु꣡च꣢यो वि꣣श्व꣡धा꣢यसः꣣ स꣡दा꣢ दे꣣वा꣡ अ꣢रे꣣प꣡सः꣢ ॥ ४४२ ॥

எப்போதும் தூய்மையான, அனைத்தையும் போஷிக்கும் பசுக்கள் (ஒளிக் கதிர்கள்); எப்போதும் குற்றமற்ற தேவர்கள்.

आ꣡ या꣢हि꣣ व꣡न꣢सा स꣣ह꣡ गावः꣢꣯ सचन्त वर्त्त꣣निं꣡ यदूध꣢꣯भिः ॥ ४४३ ॥

வருக, வனசத்துடன்; பசுக்கள் பாதையில் மடிகளுடன் சேருகின்றன.

उ꣡प꣢ प्र꣣क्षे꣡ मधु꣢꣯मति क्षि꣣य꣢न्तः꣣ पु꣡ष्ये꣢म र꣣यिं꣢ धी꣣म꣡हे꣢ त इन्द्र ॥ ४४४ ॥

இனிய பிரக்ஷத்தின் அருகில் வாழ்ந்து, செல்வத்தால் வளர்வோமாக; இந்திரா, நாங்கள் உன்னை தியானிக்கிறோம்.

अ꣡र्च꣢न्त्य꣣र्कं꣢ म꣣रु꣡तः꣢ स्व꣣र्क्का꣡ आ स्तो꣢꣯भति श्रु꣣तो꣢꣫ युवा꣣ स꣡ इन्द्रः꣢꣯ ॥ ४४५ ॥

சூரிய ஒளி கொண்ட மருத்துகள் பாடலைப் பாடுகின்றனர்; புகழ்பெற்ற இளம் இந்திரன் அவன் (இங்கு வருகிறான்).

प्र꣢ व꣣ इ꣡न्द्रा꣢य वृत्र꣣ह꣡न्त꣢माय꣣ वि꣡प्रा꣢य गा꣣थं꣡ गा꣢यत꣣ यं꣢ जु꣣जो꣡ष꣢ते ॥ ४४६ ॥

விருத்திரனை மிகுதியாக அழித்தவனும், தூண்டப்பட்ட கவிஞனுமான இந்திரனுக்கு பாடலைப் பாடுங்கள் — எவனை அவன் விரும்புகிறானோ அவ்வாறு.