सामवेद · विभाग 1.47

1.47.447

अ꣡चे꣢त्य꣣ग्नि꣡श्चिकि꣢꣯तिर्हव्य꣣वा꣢꣫ड्न सु꣣म꣡द्र꣢थः ॥ ४४७ ॥

अग्नी जागा झाला; विवेकी, हव्य वाहणारा, उत्तम आनंदरथ असलेला.

अ꣢ग्ने꣣ त्वं꣢ नो꣣ अ꣡न्त꣢म उ꣣त꣢ त्रा꣣ता꣢ शि꣣वो꣡ भु꣢वो वरू꣣꣬थ्यः꣢꣯ ॥ ४४८ ॥

हे अग्नी, तू आमचा अत्यंत जवळचा व रक्षक आहेस; कल्याणकारी हो, आमचा आश्रय हो.

भ꣢गो꣣ न꣢ चि꣣त्रो꣢ अ꣣ग्नि꣢र्म꣣हो꣢नां꣣ द꣡धा꣢ति꣣ र꣡त्न꣢म् ॥ ४४९ ॥

भगाप्रमाणे अद्भुत अग्नी, महान दानांमध्ये रत्न देतो.

वि꣡श्व꣢स्य꣣ प्र꣡ स्तो꣢भ पु꣣रो꣢ वा꣣ स꣡न्यदि꣢꣯ वे꣣ह꣢ नू꣣न꣢म् ॥ ४५० ॥

सर्वांसमोर स्तोत्र गा; येथे काही लाभ असेल तर तो आताच निश्चितपणे मिळो.

उ꣣षा꣢꣫ अप꣣ स्व꣢सु꣣ष्ट꣢मः꣣ सं꣡ व꣢र्त्तयति वर्त्त꣣नि꣡ꣳ सु꣢जा꣣त꣡ता꣢ ॥ ४५१ ॥

रात्रीची बहीण उषा अंधार दूर करते; सुजाता असलेली ती आपला मार्ग चांगला फिरवते.

इ꣣मा꣢꣫ नु कं꣣ भु꣡व꣢ना सीषधे꣣मे꣡न्द्र꣢श्च꣣ वि꣡श्वे꣢ च दे꣣वाः꣢ ॥ ४५२ ॥

ही भुवने खरोखर सुख देवोत; इंद्र आणि सर्व देवांसह आम्ही यशस्वी होवो.

वि꣢ स्रु꣣त꣢यो꣣ य꣡था꣢ प꣣था꣢꣫ इन्द्र꣣ त्व꣡द्य꣢न्तु रा꣣त꣡यः꣢ ॥ ४५३ ॥

हे इंद्रा, मार्गांवरून जसे नद्या वाहतात, तसे तुझ्यापासून तुझी दाने विस्तारोत.

अ꣣या꣡ वाजं꣢꣯ दे꣣व꣡हि꣢तꣳ सनेम꣣ म꣡दे꣢म श꣣त꣡हि꣢माः सु꣣वी꣡राः꣢ ॥ ४५४ ॥

अशा प्रकारे देवांना हितकारक असे बल आम्ही मिळवू; शंभर हिवाळे उत्तम वीर पुत्रांसह आनंदी राहू.

ऊ꣣र्जा꣢ मि꣣त्रो꣡ वरु꣢꣯णः पिन्व꣣ते꣢डाः꣣ पी꣡व꣢री꣣मि꣡षं꣢ कृणु꣣ही꣡ न꣢ इन्द्र ॥ ४५५ ॥

मित्र आणि वरुण बलाने आम्हाला पोषोत; हे इंद्रा, आम्हाला भरपूर अन्न आणि पेय दे.

इ꣢न्द्रो꣣ वि꣡श्व꣢स्य राजति ॥ ४५६ ॥

इंद्र सर्वांवर राज्य करतो.