ସାମବେଦ · ଖଣ୍ଡ 1.47

1.47.447

अ꣡चे꣢त्य꣣ग्नि꣡श्चिकि꣢꣯तिर्हव्य꣣वा꣢꣫ड्न सु꣣म꣡द्र꣢थः ॥ ४४७ ॥

ଅଗ୍ନି ଜାଗ୍ରତ ହେଲେ; ବିବେକୀ, ହବ୍ୟବାହକ, ଉତ୍ତମ ଆନନ୍ଦରଥ ଥିବା ସେ।

अ꣢ग्ने꣣ त्वं꣢ नो꣣ अ꣡न्त꣢म उ꣣त꣢ त्रा꣣ता꣢ शि꣣वो꣡ भु꣢वो वरू꣣꣬थ्यः꣢꣯ ॥ ४४८ ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଆମର ଅତି ନିକଟତମ ଓ ରକ୍ଷକ; ମଙ୍ଗଳକାରୀ ହୁଅ, ଆମର ଆଶ୍ରୟ ହୁଅ।

भ꣢गो꣣ न꣢ चि꣣त्रो꣢ अ꣣ग्नि꣢र्म꣣हो꣢नां꣣ द꣡धा꣢ति꣣ र꣡त्न꣢म् ॥ ४४९ ॥

ଭଗଙ୍କ ପରି ଅଦ୍ଭୁତ ଅଗ୍ନି, ମହାନ ଦାନରେ ରତ୍ନ ଦିଅନ୍ତି।

वि꣡श्व꣢स्य꣣ प्र꣡ स्तो꣢भ पु꣣रो꣢ वा꣣ स꣡न्यदि꣢꣯ वे꣣ह꣢ नू꣣न꣢म् ॥ ४५० ॥

ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଗରେ ସ୍ତୋତ୍ର ଗାଅ; ଏଠାରେ କିଛି ଲାଭ ଥିଲେ ତାହା ବର୍ତ୍ତମାନ ନିଶ୍ଚିତ ମିଳୁ।

उ꣣षा꣢꣫ अप꣣ स्व꣢सु꣣ष्ट꣢मः꣣ सं꣡ व꣢र्त्तयति वर्त्त꣣नि꣡ꣳ सु꣢जा꣣त꣡ता꣢ ॥ ४५१ ॥

ରାତ୍ରିର ଭଉଣୀ ଉଷା ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରନ୍ତି; ସୁଜାତା ସେ ନିଜ ପଥକୁ ଭଲ ଭାବେ ଘୁରାନ୍ତି।

इ꣣मा꣢꣫ नु कं꣣ भु꣡व꣢ना सीषधे꣣मे꣡न्द्र꣢श्च꣣ वि꣡श्वे꣢ च दे꣣वाः꣢ ॥ ४५२ ॥

ଏହି ଭୁବନମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ସୁଖ ଦିଅନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ଆମେ ସଫଳ ହେଉ।

वि꣢ स्रु꣣त꣢यो꣣ य꣡था꣢ प꣣था꣢꣫ इन्द्र꣣ त्व꣡द्य꣢न्तु रा꣣त꣡यः꣢ ॥ ४५३ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପଥ ଦେଇ ନଦୀସବୁ ଯେପରି ବହେ, ସେହିପରି ତୁମ ଠାରୁ ତୁମ ଦାନସବୁ ବ୍ୟାପୁ।

अ꣣या꣡ वाजं꣢꣯ दे꣣व꣡हि꣢तꣳ सनेम꣣ म꣡दे꣢म श꣣त꣡हि꣢माः सु꣣वी꣡राः꣢ ॥ ४५४ ॥

ଏହିପରି ଦେବଗଣଙ୍କ ପାଇଁ ହିତକର ବଳ ଆମେ ଲାଭ କରିବା; ଶହେ ଶୀତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ତମ ବୀର ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦିତ ରହିବା।

ऊ꣣र्जा꣢ मि꣣त्रो꣡ वरु꣢꣯णः पिन्व꣣ते꣢डाः꣣ पी꣡व꣢री꣣मि꣡षं꣢ कृणु꣣ही꣡ न꣢ इन्द्र ॥ ४५५ ॥

ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ବଳରେ ଆମକୁ ପୋଷଣ କରନ୍ତୁ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ପ୍ରଚୁର ଅନ୍ନ ଓ ପେୟ ଦିଅ।

इ꣢न्द्रो꣣ वि꣡श्व꣢स्य राजति ॥ ४५६ ॥

ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ରାଜତ୍ୱ କରନ୍ତି।