ସାମବେଦ · ଖଣ୍ଡ 1.49

1.49.467

उ꣣च्चा꣡ ते꣢ जा꣣त꣡मन्ध꣢꣯सो दि꣣वि꣡ सद्भूम्या द꣢꣯दे ।
उ꣣ग्र꣢꣫ꣳ शर्म꣣ म꣢हि꣣ श्र꣡वः꣢ ॥ ४६७ ॥

ତୁମ ସୋମରସରୁ ଜନ୍ମିତକୁ ଉଚ୍ଚରେ ମୁଁ ଗ୍ରହଣ କରେ; ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ଭୂମିରେ ଥିବାକୁ ମୁଁ ଧାରଣ କରେ। ତାହା ଉଗ୍ର ରକ୍ଷା, ମହା ଯଶ।

स्वा꣡दि꣢ष्ठया꣣ म꣡दि꣢ष्ठया꣣ प꣡व꣢स्व सोम꣣ धा꣡र꣢या ।
इ꣡न्द्रा꣢य꣣ पा꣡त꣢वे सु꣣तः꣢ ॥ ४६८ ॥

ହେ ସୋମ, ଅତି ମଧୁର ଓ ଅତି ଉଲ୍ଲାସକର ଧାରାରେ ପ୍ରବାହିତ ହୋଇ ପବିତ୍ର ହୁଅ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାନ ପାଇଁ ନିଚୋଡ଼ାଯାଇଥିବା।

वृ꣡षा꣢ पवस्व꣣ धा꣡र꣢या म꣣रु꣡त्व꣢ते च मत्स꣣रः꣢ ।
वि꣢श्वा꣣ द꣡धा꣢न꣣ ओ꣡ज꣢सा ॥ ४६९ ॥

ବୃଷଭ ପରି ବଳରେ ଧାରାରେ ପ୍ରବାହିତ ହୋଇ ପବିତ୍ର ହୁଅ; ମରୁତ୍‌ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଓ ଉଲ୍ଲାସକର ହୋଇ; ସବୁକିଛି ନିଜ ଓଜରେ ଧାରଣ କରି।

य꣢स्ते꣣ म꣢दो꣣ व꣡रे꣢ण्य꣣स्ते꣡ना꣢ पव꣣स्वा꣡न्ध꣢सा ।
दे꣣वावी꣡र꣢घशꣳस꣣हा꣢ ॥ ४७० ॥

ତୁମ ଯେଉଁ ଉଲ୍ଲାସ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେହି ସୋମରସ ସହିତ ପ୍ରବାହିତ ହୋଇ ପବିତ୍ର ହୁଅ; ଦେବତାଙ୍କ ରକ୍ଷକ ଓ ପାପୀ ନିନ୍ଦକଙ୍କ ବିନାଶକ ହୋଇ।

ति꣣स्रो꣢उ ।
वाच꣣ उ꣡दी꣢रते꣣ गा꣡वो꣢ मिमन्ति धे꣣न꣡वः꣢ ।
ह꣡रि꣢रेति꣣ क꣡नि꣢क्रदत् ॥ ४७१ ॥

ତିନୋଟି ବାଣୀ ଉଚ୍ଚାରିତ ହୁଏ; ଗାଈ ଓ ଦୁଧେଇ ଗାଈମାନେ ଶବ୍ଦ କରନ୍ତି; ହରି (ସୋମ) ଗର୍ଜନ କରି ଆଗକୁ ଯାଏ।

इ꣡न्द्रा꣢येन्दो म꣣रु꣡त्व꣢ते꣣ प꣡व꣢स्व꣣ म꣡धु꣢मत्तमः ।
अ꣣र्क꣢स्य꣣ यो꣡नि꣢मा꣣स꣡द꣢म् ॥ ४७२ ॥

ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ମରୁତ୍‌ମାନଙ୍କ ସହିତ ଅତି ମଧୁର ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୋଇ ପବିତ୍ର ହୁଅ; ମନ୍ତ୍ରର (ଅର୍କ) ସ୍ଥାନରେ ବସିବା ପାଇଁ।

अ꣡सा꣢व्य꣣ꣳशु꣡र्मदा꣢꣯या꣣प्सु꣡ दक्षो꣢꣯ गिरि꣣ष्ठाः꣢ ।
श्ये꣣नो꣢꣫ न योनि꣣मा꣡स꣢दत् ॥ ४७३ ॥

ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଜଳରେ ବଳ ସହିତ ଅଂଶୁ (ସୋମ) ନିଷ୍କାସିତ ହେଲା; ପର୍ବତରେ ଅବସ୍ଥିତ ସେ, ବାଜପକ୍ଷୀ ପରି ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ବସିଲା।

प꣡व꣢स्व दक्ष꣣सा꣡ध꣢नो दे꣣वे꣡भ्यः꣢ पी꣣त꣡ये꣢ हरे ।
म꣣रु꣡द्भ्यो꣢ वा꣣य꣢वे꣣ म꣡दः꣢ ॥ ४७४ ॥

ହରେ (ସୋମ), ବଳ ସାଧନକାରୀ, ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାନ ପାଇଁ, ମରୁଦ୍ଗଣ ଓ ବାୟୁ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦରୂପେ।

प꣡रि꣢ स्वा꣣नो꣡ गि꣢रि꣣ष्ठाः꣢ प꣣वि꣢त्रे꣣ सो꣡मो꣢ अक्षरत् ।
म꣡दे꣢षु सर्व꣣धा꣡ अ꣢सि ॥ ४७५ ॥

ପର୍ବତରେ ଅବସ୍ଥିତ, ଧ୍ୱନିକାରୀ ସୋମ ପବିତ୍ର (ଛାଣି)ରେ ଚାରିଆଡ଼େ ବହେ; ଆନନ୍ଦସମୂହରେ ତୁମେ ସଦା ଅଛ।

प꣡रि꣢ प्रि꣣या꣢ दि꣣वः꣢ क꣣वि꣡र्वया꣢꣯ꣳसि न꣣꣬प्त्यो꣢꣯र्हि꣣तः꣢ ।
स्वा꣣नै꣡र्या꣢ति क꣣वि꣡क्र꣢तु ॥ ४७६ ॥

ସ୍ୱର୍ଗର ପ୍ରିୟ କବି, ଦୁଇ ନପ୍ତୃ (ଜଳର ପୁତ୍ର)ଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାପିତ; ଧ୍ୱନି ସହିତ ଯାଏ — କବି-ସଂକଳ୍ପ ଯାହାର।