സാമവേദം · ഭാഗം 1.49
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.49.467
उ꣣च्चा꣡ ते꣢ जा꣣त꣡मन्ध꣢꣯सो दि꣣वि꣡ सद्भूम्या द꣢꣯दे ।
उ꣣ग्र꣢꣫ꣳ शर्म꣣ म꣢हि꣣ श्र꣡वः꣢ ॥ ४६७ ॥
നിന്റെ സോമരസത്തിൽനിന്ന് ജനിച്ചതിനെ ഉന്നതത്തിൽ ഞാൻ സ്വീകരിക്കുന്നു; സ്വർഗ്ഗത്തിലും ഭൂമിയിലും ഉള്ളതിനെ ഞാൻ ഗ്രഹിക്കുന്നു. അത് ഉഗ്രമായ സംരക്ഷണം, മഹത്തായ കീർത്തി.
1.49.468
स्वा꣡दि꣢ष्ठया꣣ म꣡दि꣢ष्ठया꣣ प꣡व꣢स्व सोम꣣ धा꣡र꣢या ।
इ꣡न्द्रा꣢य꣣ पा꣡त꣢वे सु꣣तः꣢ ॥ ४६८ ॥
ഹേ സോമാ, ഏറ്റവും മധുരവും ഏറ്റവും ഉല്ലാസകരവുമായ ധാരയോടെ ഒഴുകി ശുദ്ധനാകൂ; ഇന്ദ്രന് പാനം ചെയ്യാൻ പിഴിയപ്പെട്ടവനേ.
1.49.469
वृ꣡षा꣢ पवस्व꣣ धा꣡र꣢या म꣣रु꣡त्व꣢ते च मत्स꣣रः꣢ ।
वि꣢श्वा꣣ द꣡धा꣢न꣣ ओ꣡ज꣢सा ॥ ४६९ ॥
കാളയെപ്പോലെ ശക്തിയോടെ ധാരയാൽ ഒഴുകി ശുദ്ധനാകൂ; മരുത്തുകൾക്കായും ഉല്ലാസം നൽകുന്നവനായും; എല്ലാം നിന്റെ ഓജസ്സാൽ ധരിക്കുന്നവനായി.
1.49.470
य꣢स्ते꣣ म꣢दो꣣ व꣡रे꣢ण्य꣣स्ते꣡ना꣢ पव꣣स्वा꣡न्ध꣢सा ।
दे꣣वावी꣡र꣢घशꣳस꣣हा꣢ ॥ ४७० ॥
നിന്റെ ഏത് ഉല്ലാസമാണ് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമോ ആ സോമരസത്തോടെ ഒഴുകി ശുദ്ധനാകൂ; ദേവന്മാരെ രക്ഷിക്കുന്നവനും ദോഷം പറയുന്നവരെ നശിപ്പിക്കുന്നവനുമായി.
1.49.471
ति꣣स्रो꣢उ ।
वाच꣣ उ꣡दी꣢रते꣣ गा꣡वो꣢ मिमन्ति धे꣣न꣡वः꣢ ।
ह꣡रि꣢रेति꣣ क꣡नि꣢क्रदत् ॥ ४७१ ॥
മൂന്ന് വാക്കുകൾ ഉയർത്തപ്പെടുന്നു; പശുക്കളും പാൽ ചുരത്തുന്ന പശുക്കളും ശബ്ദിക്കുന്നു; ഹരി (സോമൻ) ഗർജ്ജിച്ചുകൊണ്ട് മുന്നോട്ടു പോകുന്നു.
1.49.472
इ꣡न्द्रा꣢येन्दो म꣣रु꣡त्व꣢ते꣣ प꣡व꣢स्व꣣ म꣡धु꣢मत्तमः ।
अ꣣र्क꣢स्य꣣ यो꣡नि꣢मा꣣स꣡द꣢म् ॥ ४७२ ॥
ഹേ ഇന്ദു, ഇന്ദ്രന് വേണ്ടി, മരുത്തുകളോടൊപ്പം ഏറ്റവും മധുരമായി ഒഴുകി ശുദ്ധനാകൂ; ഗാനത്തിന്റെ (അർക്ക) സ്ഥാനത്ത് ഇരിക്കാൻ.
1.49.473
अ꣡सा꣢व्य꣣ꣳशु꣡र्मदा꣢꣯या꣣प्सु꣡ दक्षो꣢꣯ गिरि꣣ष्ठाः꣢ ।
श्ये꣣नो꣢꣫ न योनि꣣मा꣡स꣢दत् ॥ ४७३ ॥
ആനന്ദത്തിനായി ജലത്തിൽ ശക്തിയോടെ അംശു (സോമം) പിഴിയപ്പെട്ടു; പർവതത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നത് പരുന്ത് തന്റെ സ്ഥാനത്ത് ഇരിക്കുന്നതുപോലെ ഇരുന്നു.
1.49.474
प꣡व꣢स्व दक्ष꣣सा꣡ध꣢नो दे꣣वे꣡भ्यः꣢ पी꣣त꣡ये꣢ हरे ।
म꣣रु꣡द्भ्यो꣢ वा꣣य꣢वे꣣ म꣡दः꣢ ॥ ४७४ ॥
ഹരേ (സോമമേ), ശക്തി സാധിപ്പിക്കുന്നവനേ, ഒഴുകുക; ദേവന്മാരുടെ പാനത്തിനായി, മരുത്തുകൾക്കും വായുവിനും ആനന്ദമായി.
1.49.475
प꣡रि꣢ स्वा꣣नो꣡ गि꣢रि꣣ष्ठाः꣢ प꣣वि꣢त्रे꣣ सो꣡मो꣢ अक्षरत् ।
म꣡दे꣢षु सर्व꣣धा꣡ अ꣢सि ॥ ४७५ ॥
പർവതത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന, ശബ്ദിക്കുന്ന സോമം അരിപ്പയിൽ ചുറ്റും ഒഴുകുന്നു; ആനന്ദങ്ങളിൽ നീ എപ്പോഴും ഉണ്ട്.
1.49.476
प꣡रि꣢ प्रि꣣या꣢ दि꣣वः꣢ क꣣वि꣡र्वया꣢꣯ꣳसि न꣣꣬प्त्यो꣢꣯र्हि꣣तः꣢ ।
स्वा꣣नै꣡र्या꣢ति क꣣वि꣡क्र꣢तु ॥ ४७६ ॥
സ്വർഗത്തിന്റെ പ്രിയനായ കവി, രണ്ട് നപ്ത്രികളിൽ (ജലപുത്രന്മാരിൽ) സ്ഥാപിതനായവൻ; ശബ്ദങ്ങളോടെ പോകുന്നു — കവി-സങ്കൽപ്പമുള്ളവൻ.