சாம வேதம் · பகுதி 1.49

1.49.467

उ꣣च्चा꣡ ते꣢ जा꣣त꣡मन्ध꣢꣯सो दि꣣वि꣡ सद्भूम्या द꣢꣯दे ।
उ꣣ग्र꣢꣫ꣳ शर्म꣣ म꣢हि꣣ श्र꣡वः꣢ ॥ ४६७ ॥

உன்னுடைய சோமச் சாற்றிலிருந்து பிறந்ததை உயரத்தில் நான் பெறுகிறேன்; வானத்திலும் பூமியிலும் உள்ளதை ஏற்கிறேன். அது உக்கிரமான பாதுகாப்பு, பெரும் புகழ்.

स्वा꣡दि꣢ष्ठया꣣ म꣡दि꣢ष्ठया꣣ प꣡व꣢स्व सोम꣣ धा꣡र꣢या ।
इ꣡न्द्रा꣢य꣣ पा꣡त꣢वे सु꣣तः꣢ ॥ ४६८ ॥

ஓ சோமா, மிக இனிய, மிக மகிழ்ச்சியூட்டும் தாரையுடன் பாய்ந்து தூய்மையாவாய்; இந்திரன் பருகுவதற்காக பிழியப்பட்டவனாக.

वृ꣡षा꣢ पवस्व꣣ धा꣡र꣢या म꣣रु꣡त्व꣢ते च मत्स꣣रः꣢ ।
वि꣢श्वा꣣ द꣡धा꣢न꣣ ओ꣡ज꣢सा ॥ ४६९ ॥

காளையைப் போல வலிமையுடன் தாரையால் பாய்ந்து தூய்மையாவாய்; மருத்துக்களுக்காகவும் மகிழ்ச்சியூட்டுபவனாக; அனைத்தையும் உன் ஓஜஸால் தாங்கியவனாக.

य꣢स्ते꣣ म꣢दो꣣ व꣡रे꣢ण्य꣣स्ते꣡ना꣢ पव꣣स्वा꣡न्ध꣢सा ।
दे꣣वावी꣡र꣢घशꣳस꣣हा꣢ ॥ ४७० ॥

உன்னுடைய எந்த மகிழ்ச்சி மிகவும் விரும்பத்தக்கதோ, அந்த சோமச் சாற்றுடன் பாய்ந்து தூய்மையாவாய்; தேவர்களைக் காப்பவனும் தீங்கு பேசுவோரை அழிப்பவனுமாக.

ति꣣स्रो꣢उ ।
वाच꣣ उ꣡दी꣢रते꣣ गा꣡वो꣢ मिमन्ति धे꣣न꣡वः꣢ ।
ह꣡रि꣢रेति꣣ क꣡नि꣢क्रदत् ॥ ४७१ ॥

மூன்று வாக்குகள் எழுப்பப்படுகின்றன; பசுக்களும் பால் தரும் பசுக்களும் முழங்குகின்றன; பொன்னிறமானவன் ஒலியெழுப்பியபடி செல்கிறான்.

इ꣡न्द्रा꣢येन्दो म꣣रु꣡त्व꣢ते꣣ प꣡व꣢स्व꣣ म꣡धु꣢मत्तमः ।
अ꣣र्क꣢स्य꣣ यो꣡नि꣢मा꣣स꣡द꣢म् ॥ ४७२ ॥

ஓ இந்து, இந்திரனுக்காக, மருத்துக்களுடன் மிக இனிமையாகப் பாய்ந்து தூய்மையாவாய்; பாடலின் இருப்பிடத்தில் அமர்வதற்காக.

अ꣡सा꣢व्य꣣ꣳशु꣡र्मदा꣢꣯या꣣प्सु꣡ दक्षो꣢꣯ गिरि꣣ष्ठाः꣢ ।
श्ये꣣नो꣢꣫ न योनि꣣मा꣡स꣢दत् ॥ ४७३ ॥

மகிழ்ச்சிக்காக நீரில் வலிமையுடன் அம்சு (சோமம்) பிழியப்பட்டது; மலையில் நிலைத்திருக்கும் அது, பருந்து போல தன் இருப்பிடத்தில் அமர்ந்தது.

प꣡व꣢स्व दक्ष꣣सा꣡ध꣢नो दे꣣वे꣡भ्यः꣢ पी꣣त꣡ये꣢ हरे ।
म꣣रु꣡द्भ्यो꣢ वा꣣य꣢वे꣣ म꣡दः꣢ ॥ ४७४ ॥

ஹரே (சோமமே), வலிமையைச் சாதிப்பவனே, ஓடு; தேவர்கள் பருகுவதற்காக, மருத்துகளுக்கும் வாயுவுக்கும் மகிழ்ச்சியாக.

प꣡रि꣢ स्वा꣣नो꣡ गि꣢रि꣣ष्ठाः꣢ प꣣वि꣢त्रे꣣ सो꣡मो꣢ अक्षरत् ।
म꣡दे꣢षु सर्व꣣धा꣡ अ꣢सि ॥ ४७५ ॥

மலையில் நிலைத்த, ஒலிக்கும் சோமம் வடிகட்டியில் சுற்றிலும் ஓடுகிறது; மகிழ்ச்சிகளில் நீ எப்போதும் இருக்கிறாய்.

प꣡रि꣢ प्रि꣣या꣢ दि꣣वः꣢ क꣣वि꣡र्वया꣢꣯ꣳसि न꣣꣬प्त्यो꣢꣯र्हि꣣तः꣢ ।
स्वा꣣नै꣡र्या꣢ति क꣣वि꣡क्र꣢तु ॥ ४७६ ॥

வானத்தின் அன்புக்குரியவரான கவி, இரண்டு பேரன்களில் (நீர் மகன்களில்) நிறுவப்பட்டவர்; ஒலிகளுடன் செல்கிறார் — கவி-சங்கல்பம் கொண்டவர்.