सामवेद · विभाग 1.50

1.50.477

प्र꣡ सोमा꣢꣯सो मद꣣च्यु꣢तः꣣ श्र꣡व꣢से नो म꣣घो꣡ना꣢ म् ।
सु꣣ता꣢ वि꣣द꣡थे꣢ अक्र मुः ॥ ४७७ ॥

आनंदाने ठिबकणारे सोमरस आमच्या कीर्तीसाठी, दानशील यजमानांसाठी पुढे जातात. पिळून काढले जाऊन ते यज्ञसभेत पोहोचले आहेत.

प्र꣡ सोमा꣢꣯सो विप꣣श्चि꣢तो꣣ऽपो꣡ न꣢यन्त ऊ꣣र्म꣡यः꣢ ।
व꣡ना꣢नि महि꣣षा꣡ इ꣢व ॥ ४७८ ॥

ज्ञानी सोमरस लाटांप्रमाणे पाण्याला पुढे नेतात; रेड्यांनी रानाकडे जावे तसे.

प꣡व꣢स्वेन्दो꣣ वृ꣡षा꣢ सु꣣तः꣢ कृ꣣धी꣡ नो꣢ य꣣श꣢सो꣣ ज꣡ने꣢ ।
वि꣢श्वा꣣ अ꣢प꣣ द्वि꣡षो꣢ जहि ॥ ४७९ ॥

हे इंदो, वीर्यवान होऊन पिळला जाऊन पवित्र होऊन वाहा. लोकांत आम्हाला यशस्वी कर; सर्व द्वेष्ट्यांना दूर करून नष्ट कर.

वृ꣢षा꣣ ह्य꣡सि꣢ भा꣣नु꣡ना꣢ द्यु꣣म꣡न्तं꣢ त्वा हवामहे ।
प꣡व꣢मान स्व꣣र्दृ꣡श꣢म् ॥ ४८० ॥

तू वीर्यवान आहेस, तुझ्या तेजाने. हे पवमाना, तेजस्वी आणि स्वर्ग पाहणाऱ्या तुला आम्ही आवाहन करतो.

इ꣡न्दुः꣢ पविष्ट꣣ चे꣡त꣢नः प्रि꣣यः꣡ क꣢वी꣣नां꣢ म꣣तिः꣢ ।
सृ꣣ज꣡दश्व꣢꣯ꣳ र꣣थी꣡रि꣢व ॥ ४८१ ॥

इंदू पवित्र होऊन वाहिला आहे; चेतना जागवणारा, कवींना प्रिय असा विचार. सारथी घोड्याला सोडतो तसा तो प्रेरणा देतो.

अ꣡सृ꣢क्षत꣣ प्र꣢ वा꣣जि꣡नो꣢ ग꣣व्या꣡ सोमा꣢꣯सो अश्व꣣या꣢ ।
शु꣣क्रा꣡सो꣢ वीर꣣या꣡शवः꣢꣯ ॥ ४८२ ॥

बलवान सोमरस गाई आणि घोड्यांसह पुढे पाठवले गेले आहेत. शुद्ध, वीरतेने वेगवान.

प꣡व꣢स्व दे꣣व꣡ आ꣢यु꣣ष꣡गिन्द्रं꣢꣯ गच्छतु ते꣣ म꣡दः꣢ ।
वा꣣यु꣡मा रो꣢꣯ह꣣ ध꣡र्म꣢णा ॥ ४८३ ॥

हे देव सोमा, आयुष्य देणाऱ्या रूपात पवित्र होऊन वाहा. तुझा आनंद इंद्रापर्यंत पोहोचो. तुझ्या धर्मबळाने वायूपर्यंत चढ.

प꣡व꣢मानो अजीजनद्दि꣣व꣢श्चि꣣त्रं꣡ न त꣢꣯न्य꣣तु꣢म् ।
ज्यो꣡ति꣢र्वैश्वान꣣रं꣢ बृ꣣ह꣢त् ॥ ४८४ ॥

पवित्र होत वाहणारा सोम आकाशातून चमकणाऱ्या गर्जनेप्रमाणे प्रकटला. सर्वांचा असा महान प्रकाश तो निर्माण करतो.

प꣡रि꣢ स्वा꣣ना꣢स꣣ इ꣡न्द꣢वो꣣ म꣡दा꣢य ब꣣र्ह꣡णा꣢ गि꣣रा꣢ ।
म꣡धो꣢ अर्षन्ति꣣ धा꣡र꣢या ॥ ४८५ ॥

आवाज करणारे सोमबिंदू आनंद आणि बलासाठी स्तुतिगीतासह सर्वत्र वाहतात. ते मधुर धारेत वाहतात.

प꣢रि꣣ प्रा꣡सि꣢ष्यदत्क꣣विः꣡ सिन्धो꣢꣯रू꣣र्मा꣡वधि꣢꣯ श्रि꣣तः꣢ ।
का꣣रुं꣡ बिभ्र꣢꣯त्पुरु꣣स्पृ꣡ह꣢म् ॥ ४८६ ॥

कवी सोम नदीच्या लाटेवर बसून सर्वत्र वाहिला. अनेकांना हवा असलेल्या स्तोत्यास तो धारण करतो.