ସାମବେଦ · ଖଣ୍ଡ 1.50

1.50.477

प्र꣡ सोमा꣢꣯सो मद꣣च्यु꣢तः꣣ श्र꣡व꣢से नो म꣣घो꣡ना꣢ म् ।
सु꣣ता꣢ वि꣣द꣡थे꣢ अक्र मुः ॥ ४७७ ॥

ଆନନ୍ଦରେ ଝରୁଥିବା ସୋମରସ ଆମ ଯଶ ପାଇଁ, ଦାନଶୀଳ ଯଜମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆଗକୁ ବଢ଼େ। ନିଷ୍ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ସେମାନେ ଯଜ୍ଞସଭାରେ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି।

प्र꣡ सोमा꣢꣯सो विप꣣श्चि꣢तो꣣ऽपो꣡ न꣢यन्त ऊ꣣र्म꣡यः꣢ ।
व꣡ना꣢नि महि꣣षा꣡ इ꣢व ॥ ४७८ ॥

ଜ୍ଞାନୀ ସୋମରସ ଢେଉ ପରି ଜଳକୁ ଆଗକୁ ନେଇଯାଏ; ମଇଁଷି ବନ ଆଡ଼କୁ ଯିବା ପରି।

प꣡व꣢स्वेन्दो꣣ वृ꣡षा꣢ सु꣣तः꣢ कृ꣣धी꣡ नो꣢ य꣣श꣢सो꣣ ज꣡ने꣢ ।
वि꣢श्वा꣣ अ꣢प꣣ द्वि꣡षो꣢ जहि ॥ ४७९ ॥

ହେ ଇନ୍ଦୁ, ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ ହୋଇ ନିଷ୍ପୀଡ଼ିତ ଓ ପବିତ୍ର ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ। ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମକୁ ଯଶସ୍ୱୀ କର; ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦୂର କରି ବଧ କର।

वृ꣢षा꣣ ह्य꣡सि꣢ भा꣣नु꣡ना꣢ द्यु꣣म꣡न्तं꣢ त्वा हवामहे ।
प꣡व꣢मान स्व꣣र्दृ꣡श꣢म् ॥ ४८० ॥

ତୁମେ ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ, ତୁମ ଦୀପ୍ତିରେ। ହେ ପବମାନ, ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ସ୍ୱର୍ଗ ଦର୍ଶକ ତୁମକୁ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁ।

इ꣡न्दुः꣢ पविष्ट꣣ चे꣡त꣢नः प्रि꣣यः꣡ क꣢वी꣣नां꣢ म꣣तिः꣢ ।
सृ꣣ज꣡दश्व꣢꣯ꣳ र꣣थी꣡रि꣢व ॥ ४८१ ॥

ଇନ୍ଦୁ ପବିତ୍ର ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୋଇଛି; ଚେତନା ଜାଗ୍ରତକାରୀ, କବିମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଭାବନା। ସାରଥି ଘୋଡ଼ାକୁ ଛାଡ଼ିବା ପରି ସେ ପ୍ରେରଣା ଦିଏ।

अ꣡सृ꣢क्षत꣣ प्र꣢ वा꣣जि꣡नो꣢ ग꣣व्या꣡ सोमा꣢꣯सो अश्व꣣या꣢ ।
शु꣣क्रा꣡सो꣢ वीर꣣या꣡शवः꣢꣯ ॥ ४८२ ॥

ବଳବାନ ସୋମରସ ଗୋରୁ ଓ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଆଗକୁ ପଠାଯାଇଛି। ଶୁଦ୍ଧ, ବୀର୍ଯ୍ୟରେ ଦ୍ରୁତ।

प꣡व꣢स्व दे꣣व꣡ आ꣢यु꣣ष꣡गिन्द्रं꣢꣯ गच्छतु ते꣣ म꣡दः꣢ ।
वा꣣यु꣡मा रो꣢꣯ह꣣ ध꣡र्म꣢णा ॥ ४८३ ॥

ହେ ଦେବ ସୋମ, ଆୟୁଷ୍ୟ ଦେଉଥିବା ରୂପରେ ପବିତ୍ର ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ। ତୁମ ଆନନ୍ଦ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚୁ। ତୁମ ଧର୍ମବଳରେ ବାୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉଠ।

प꣡व꣢मानो अजीजनद्दि꣣व꣢श्चि꣣त्रं꣡ न त꣢꣯न्य꣣तु꣢म् ।
ज्यो꣡ति꣢र्वैश्वान꣣रं꣢ बृ꣣ह꣢त् ॥ ४८४ ॥

ପବିତ୍ର ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ସୋମ ଆକାଶରୁ ଚମକୁଥିବା ମେଘଗର୍ଜନ ପରି ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ସର୍ବଜନର ସେ ମହାନ ଆଲୋକ ସେ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି।

प꣡रि꣢ स्वा꣣ना꣢स꣣ इ꣡न्द꣢वो꣣ म꣡दा꣢य ब꣣र्ह꣡णा꣢ गि꣣रा꣢ ।
म꣡धो꣢ अर्षन्ति꣣ धा꣡र꣢या ॥ ४८५ ॥

ଶବ୍ଦ କରୁଥିବା ସୋମବିନ୍ଦୁ ଆନନ୍ଦ ଓ ବଳ ପାଇଁ ସ୍ତୁତି-ବାଣୀ ସହ ଚାରିଆଡ଼େ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ। ସେମାନେ ମଧୁର ଧାରାରେ ବହନ୍ତି।

प꣢रि꣣ प्रा꣡सि꣢ष्यदत्क꣣विः꣡ सिन्धो꣢꣯रू꣣र्मा꣡वधि꣢꣯ श्रि꣣तः꣢ ।
का꣣रुं꣡ बिभ्र꣢꣯त्पुरु꣣स्पृ꣡ह꣢म् ॥ ४८६ ॥

କବି ସୋମ ନଦୀ ତରଙ୍ଗ ଉପରେ ବସି ଚାରିଆଡ଼େ ପ୍ରବାହିତ ହେଲେ। ବହୁଜନ କାମନାର ସ୍ତୋତାକୁ ସେ ଧାରଣ କରନ୍ତି।