Upaniṣaden · Maitrāyaṇī 3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Maitrāyaṇī 3.1
ते होचुर्भगवन्यद्येवमस्यात्मनो महिमानं सूचयसीत्यन्यो वा परः कोऽयमात्मा सितासितैः कर्मफलैरभिभूयमानः सदसद्योनिमापद्यत इत्यवाचीं वोर्ध्वां वा गतं द्वन्द्वैरभिभूयमानः परिभ्रमतीति कतम एष इति तान्होवाच ॥ ३.१ ॥
Sie sprachen: Ehrwürdiger, wenn du so die Größe dieses ātman aufzeigst, wer ist dann dieser, der, überwältigt von den Früchten weißer und schwarzer Taten, in den Schoß des Seienden und Nicht-Seienden eingeht und, nach unten oder oben gegangen, von den Gegensatzpaaren überwältigt umherirrt? Ist es ein anderer oder der Höchste? Wer ist es, und welcher ist es? Da sprach er zu ihnen.
Maitrāyaṇī 3.2
अस्ति खल्वन्योऽपरो भूतात्मा योऽयं सितासितैः कर्मफलैरभिभूयमानः सदसदयोनिमापद्यत इत्यवाचीं वोर्ध्वां गतिं द्वन्द्वैरभिभूयमानः परिभ्रमतीत्यस्योपव्याख्यानं पञ्च तन्मात्राणि भूतशब्देनोच्यन्ते पञ्च महाभूतानि भूतशब्देनोच्यन्तेऽथ तेषां यः समुदायः शरीरमित्युक्तमथ यो ह खलु वाव शरीरमित्युक्तं स भूतात्मेत्युक्तमथास्ति तस्यात्मा बिन्दुरिव पुष्कर इति स वा एषोऽभिभूतः प्राकृत्यैर्गुणैरित्यतोऽभिभूतत्वात्संमूढत्वं प्रयात्यसंमूढस्त्वादात्मस्थं प्रभुं भगवन्तं कारयितारं नापश्यद्गुणौघैस्तृप्यमानः कलुषीकृतास्थिरश्चञ्चलो लोलुप्यमानः सस्पृहो व्यग्रश्चाभिमानत्वं प्रयात इत्यहं सो ममेदमित्येवं मन्यमानो निबध्नात्यात्मनात्मानं जालेनैव खचरः कृतस्यानुफलैरभिभूयमानः परिभ्रमतीति ॥ ३.२ ॥
Es gibt fürwahr einen anderen, niederen ātman der Wesen, der, überwältigt von den Früchten weißer und schwarzer Taten, in den Schoß des Seienden und Nicht-Seienden eingeht und, nach unten oder oben gegangen, von den Gegensatzpaaren überwältigt umherirrt. Seine Erklärung: Die fünf feinen Elemente werden mit dem Wort 'bhūta' bezeichnet, und die fünf großen Elemente werden ebenfalls mit dem Wort 'bhūta' bezeichnet; ihre Gesamtheit wird Körper genannt; und was Körper genannt wird, heißt 'ātman der Wesen'. Sein ātman ist wie ein Tropfen auf einem Lotusblatt. Überwältigt von den natürlichen guṇas, verfällt er der Verblendung; weil er überwältigt ist, gerät er in Verwirrung. Obwohl nicht verwirrt, sieht er den Herrn im ātman nicht, den Ehrwürdigen, den Veranlasser des Handelns. Von der Flut der guṇas gesättigt, befleckt, unbeständig, unruhig, gierig, begehrend und erregt, gelangt er zu Selbstüberhebung. Denkend 'Ich bin er, dies ist mein', bindet er sich selbst durch sich selbst, wie ein Vogel im Netz; überwältigt von den Folgen der getanen Taten, irrt er umher.
Maitrāyaṇī 3.3
अथान्यत्राप्युक्तं यः कर्ता सोऽयं वै भूतात्मा करणैः कारयितान्तःपुरुषोऽथ यथाग्निनायःपिण्डो वाभिभूतः कर्तृभिर्हन्यमानो नानात्वमुपैत्येवं वाव खल्वसौ भूतात्मान्तःपुरुषेणाभिभूतो गुणैर्हन्यमानो नानात्वमुपैत्यथ यत्त्रिगुणं चतुरशीतिलक्षयोनिपरिणतं भूतत्रिगुणमेतद्वै नानात्वस्य रूपं तानि ह वा इमानि गुणानि पुरुषेणेरितानि चक्रमिव चक्रिणेत्यथ यथायःपिण्डे हन्यमाने नाग्निरभिभूयत्येवं नाभिभूयत्यसौ पुरुषोऽभिभूयत्ययं भूतात्मोपसंश्लिष्टत्वादिति ॥ ३.३ ॥
Anderswo heißt es ebenfalls: Wer der Handelnde ist, ist dieses elementare Selbst (bhūtātman), das durch die Werkzeuge handeln läßt; der innere Puruṣa (antaḥ-puruṣa) bewegt es. Wie ein vom Feuer erhitzter Eisenklumpen, von Hämmern geschlagen, viele Gestalten annimmt, so gelangt dieses elementare Selbst, vom inneren Puruṣa überwältigt und von den Guṇas geschlagen, zur Vielfalt. Dieses Dreifache, in vierundachtzig Lakh Schöße verwandelt, ist die Gestalt der Vielfalt. Diese Guṇas werden vom Puruṣa in Bewegung gesetzt wie ein Rad vom Radlenker. Wie das Feuer im geschlagenen Eisenklumpen nicht überwältigt wird, so wird jener Puruṣa nicht überwältigt; dieses elementare Selbst wird überwältigt, weil es mit ihnen verbunden ist.
Maitrāyaṇī 3.4
अथान्यत्राप्युक्तं शरीरमिदं मैथुनादेवोद्भूतं संविदपेतं निरय एव मूत्रद्वारेण निष्क्रामन्तमस्थिभिश्चितं मांसेनानुलिप्तं चर्मणावबद्धं विण्मूत्रपित्तकफमज्जामेदोवसाभिरन्यैश्च मलैर्बहुभिः परिपूर्णं कोश इवावसन्नेति ॥ ३.४ ॥
Anderswo heißt es ebenfalls: Dieser Körper ist aus der Geschlechtsvereinigung entstanden, ist ohne Bewußtsein, ist in Wahrheit eine Hölle. Er geht durch den Harnkanal hinaus, aufgebaut aus Knochen, bestrichen mit Fleisch, gebunden mit Haut, voll von Kot, Urin, Galle, Schleim, Mark, Fett, Talg und vielen anderen Unreinheiten, liegend wie in einer Hülle.
Maitrāyaṇī 3.5
अथान्यत्राप्युक्तं संमोहो भयं विषादो निद्रा तन्द्री व्रणो जरा शोकः क्षुत्पिपासा कार्पण्यं क्रोधो नास्तिक्यमज्ञानं मात्सर्यं वैकारुण्यं मूढत्वं निर्व्रीडत्वं निकृतत्वमुद्धातत्वमसमत्वमिति तामसान्वितस्तृष्णा स्नेहो रागो लोभो हिंसा रतिर्दृष्टिव्यापृतत्वमीर्ष्या काममवस्थितत्वं चञ्चलत्वं जिहीर्षार्थोपार्जनं मित्रानुग्रहणं परिग्रहावलम्बोऽनिष्टेष्विन्द्रियार्थेषु द्विष्टिरिष्टेश्वभिषण्ग इति राजसान्वितैः परिपूर्ण एतैरभिभूत इत्ययं भूतात्मा तस्मान्नानारूपाण्याप्नोतीत्याप्नोतीति ॥ ३.५ ॥
Anderswo heißt es ebenfalls: Mit Tamas begabt durch Verwirrung, Furcht, Niedergeschlagenheit, Schlaf, Schläfrigkeit, Wunde, Alter, Kummer, Hunger und Durst, Geiz, Zorn, Unglauben, Unwissenheit, Neid, Mangel an Mitgefühl, Dummheit, Schamlosigkeit, Betrug, Hochmut und Ungleichheit; mit Rajas begabt durch Verlangen, Anhänglichkeit, Leidenschaft, Gier, Gewalt, Lust, Hingabe an das Sehen, Eifersucht, Begierde, Unbeständigkeit, Unruhe, den Wunsch zu ergreifen, Reichtum erwerben, Freunde begünstigen, Anhaften an Besitz, Abneigung gegen unerwünschte Sinnesobjekte und Anhaften an erwünschten. Von diesen erfüllt und von ihnen überwältigt, erlangt dieses elementare Selbst daher viele Gestalten, erlangt.