ഉപനിഷത്തുകൾ उपनिषद्

ഇത് എന്താണ്

ഓരോ വേദത്തിന്റെയും അവസാനഭാഗത്തു വരുന്ന തത്ത്വചിന്താഗ്രന്ഥങ്ങളാണ് ഉപനിഷത്തുകൾ; അതുകൊണ്ടാണ് അവയുടെ ഉപദേശത്തെ "വേദത്തിന്റെ അന്തം" എന്നർത്ഥമുള്ള വേദാന്തം എന്നു വിളിക്കുന്നത്. സംവാദങ്ങളിലൂടെയും കഥകളിലൂടെയും ശ്ലോകങ്ങളിലൂടെയും ഗുരുക്കന്മാരും ശിഷ്യരും ഏറ്റവും ആഴമേറിയ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നു: ആത്മാവ് (ആത്മൻ) എന്താണ്? പരമസത്യം (ബ്രഹ്മൻ) എന്താണ്? അതിനെ എങ്ങനെ അറിയാം, ഭയത്തിൽനിന്നും ദുഃഖത്തിൽനിന്നും നമുക്ക് എങ്ങനെ മുക്തരാകാം? ഇരുനൂറിലധികം ഗ്രന്ഥങ്ങൾ ഉപനിഷത്ത് എന്ന പേര് വഹിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ശങ്കരാചാര്യരും പിൽക്കാല ആചാര്യന്മാരും വ്യാഖ്യാനിച്ച ഏകദേശം പന്ത്രണ്ട് പ്രധാന ഉപനിഷത്തുകളാണ് ഏറ്റവും വ്യാപകമായി വായിക്കപ്പെടുന്നത്.

ഇത് എങ്ങനെ ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നു

ഓരോ പ്രധാന ഉപനിഷത്തും ഓരോ വേദത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു: ഐതരേയം ഋഗ്വേദത്തിൽ; ഛാന്ദോഗ്യവും കേനവും സാമവേദത്തിൽ; ഈശം, ബൃഹദാരണ്യകം, തൈത്തിരീയം, കഠം, ശ്വേതാശ്വതരം എന്നിവ യജുർവേദത്തിൽ; മുണ്ഡകം, പ്രശ്നം, മാണ്ഡൂക്യം എന്നിവ അഥർവവേദത്തിൽ. ചിലത് നീണ്ട ഗദ്യസംവാദങ്ങളാണ്, മറ്റു ചിലത് ചെറിയ കാവ്യങ്ങളും. അവയിലെ കഥകൾ മറക്കാനാവാത്തവയാണ്: മരണത്തോട് ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്ന ബാലനായ നചികേതസ്സ് (കഠം), മകൻ ശ്വേതകേതുവിനെ "നീ അതാകുന്നു" എന്നു പഠിപ്പിക്കുന്ന ഉദ്ദാലകൻ (ഛാന്ദോഗ്യം 6), ഭാര്യ മൈത്രേയിക്ക് ആത്മാവിനെക്കുറിച്ച് വിശദീകരിക്കുന്ന യാജ്ഞവൽക്യൻ (ബൃഹദാരണ്യകം).

ഇത് എന്തു പഠിപ്പിക്കുന്നു

നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ ആത്മാവും പ്രപഞ്ചത്തിനു പിന്നിലെ സത്യവും ആത്യന്തികമായി വേറിട്ടവയല്ല എന്നതാണ് കേന്ദ്ര ഉപദേശം: "നീ അതാകുന്നു" (തത് ത്വം അസി). ശരീരം മുതൽ ആനന്ദം വരെയുള്ള വ്യക്തിയുടെ തലങ്ങൾ, ജാഗ്രത്, സ്വപ്നം, സുഷുപ്തി എന്നീ അവസ്ഥകൾ, ഓം എന്നതിന്റെ അർത്ഥം എന്നിവ ഉപനിഷത്തുകൾ വിവരിക്കുന്നു. കർമ്മത്തെയും പുനർജന്മത്തെയും, ധ്യാനത്തെയും ഗുരുശിഷ്യബന്ധത്തെയും കുറിച്ച് അവ സംസാരിക്കുന്നു; കേവലം പ്രിയമായതിനെക്കാൾ (പ്രേയസ്) ശ്രേയസ്കരമായതിനെ (ശ്രേയസ്) തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ അവ നമ്മോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു.

നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ ഇതിന് എന്ത് അർത്ഥമുണ്ടാകാം

നാം ആരാണ്, എന്ത് നിലനിൽക്കും, എന്താണ് ആഗ്രഹിക്കാൻ യോഗ്യം എന്നിങ്ങനെ നാമെല്ലാവരും ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങളെ ഉപനിഷത്തുകൾ ഏറ്റെടുക്കുകയും, ശാന്തമായും നിർഭയമായും അവയെ അന്വേഷിക്കാൻ നമ്മെ ക്ഷണിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ശാന്തി ഉള്ളിലാണ് കണ്ടെത്തുന്നതെന്നും നാം യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്താണോ അതിനെ ഒന്നും ഹനിക്കാനാവില്ലെന്നും അവ പഠിപ്പിക്കുന്നു. "അസതോ മാ സദ്ഗമയ", ശാന്തിമന്ത്രങ്ങൾ തുടങ്ങിയ അവയിലെ പ്രാർത്ഥനകൾ ദിവസവും ജപിക്കപ്പെടുന്നു; വേദാന്തദർശനങ്ങളുടെ അടിത്തറയായ ഉപനിഷത്തുകൾ ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ചിന്തകരെ സ്വാധീനിച്ചിട്ടുമുണ്ട്.

എവിടെ തുടങ്ങണം

ചെറിയ ഈശോപനിഷത്തിൽ (18 മന്ത്രങ്ങൾ) തുടങ്ങുക; പിന്നെ നചികേതസ്സിന്റെയും മരണത്തിന്റെയും കഥ പറയുന്ന കഠോപനിഷത്ത്; തുടർന്ന് ഉദ്ദാലകൻ മകനു നൽകുന്ന പാഠങ്ങളടങ്ങിയ ഛാന്ദോഗ്യത്തിന്റെ 6-ാം അധ്യായം. ഓമിനെക്കുറിച്ചുള്ള പന്ത്രണ്ട് മന്ത്രങ്ങളായ മാണ്ഡൂക്യം, നിന്നു ചിന്തിക്കാൻ പറ്റിയ ഒരിടമാണ്.

ഉത്ഭവവും കാലനിർണ്ണയവും

പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച് ഉപനിഷത്തുകൾ ശ്രുതിയാണ്, വേദത്തിന്റെ തന്നെ ഭാഗം. ഏറ്റവും പഴക്കമുള്ള ബൃഹദാരണ്യകവും ഛാന്ദോഗ്യവും ഏകദേശം ക്രി.മു. 7–6 നൂറ്റാണ്ടുകളിലേതാണെന്ന് ചരിത്രകാരന്മാർ കണക്കാക്കുന്നു; കഠം, ശ്വേതാശ്വതരം തുടങ്ങിയ പദ്യോപനിഷത്തുകൾ അല്പം പിൽക്കാലത്തേതും.

Vedyatra-യിലെ പാഠം

ഇവിടെയുള്ള സംസ്കൃതപാഠം സംസ്കൃത വിക്കിഗ്രന്ഥശാലയിൽ (Sanskrit Wikisource) നിന്നാണ് എടുത്തിരിക്കുന്നത്; ഓരോ ഉപനിഷത്തിനും അല്ലെങ്കിൽ അധ്യായത്തിനും ഓരോ താൾ. ഓരോ ഭാഗവും അത് എടുത്ത താളിന്റെ കൃത്യമായ പതിപ്പിലേക്ക് (revision) കണ്ണിചേർത്തിരിക്കുന്നു. ഏതെങ്കിലും താളിൽ ശ്ലോകസംഖ്യയിൽ ടൈപ്പിങ് പിശക് ഉണ്ടായിരുന്നിടത്തോ, ഒരു പ്രാർത്ഥനയോ വ്യാഖ്യാനമോ പാഠത്തിനുള്ളിൽ ചേർത്തു കൊടുത്തിരുന്നിടത്തോ Vedyatra അത് തിരുത്തിയിട്ടുണ്ട്; ഓരോ തിരുത്തലും ഓപ്പൺ-സോഴ്സ് ഇറക്കുമതി ഉപകരണത്തിൽ (import tool) രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

ബറോഡ രാമായണത്തെയോ പൂനെ മഹാഭാരതത്തെയോ പോലെ ഉപനിഷത്തുകൾക്ക് ഏകമായ ഒരു വിമർശനാത്മക പതിപ്പ് (critical edition) ഇല്ല. ഉദാഹരണത്തിന് പാട്രിക് ഒലിവെല്ലിന്റെ The Early Upaniṣads (1998) പോലുള്ള പണ്ഡിതപതിപ്പുകൾ കൈയെഴുത്തുപ്രതികളെയും പഴയ വ്യാഖ്യാനങ്ങളിലെ പാഠഭേദങ്ങളെയും താരതമ്യം ചെയ്യുന്നു; ചില ഇടങ്ങളിൽ അവ പരമ്പരാഗതമായി ലഭിച്ച പാഠത്തിൽ നിന്ന് ഒരു വാക്കിലോ ഒരു വരിയിലോ വ്യത്യസ്തമാണ്. ഭാഗങ്ങൾ പരിശോധിക്കുന്നതനുസരിച്ച്, ഇത്തരം വ്യത്യാസങ്ങൾ പാഠത്തിൽ നിന്ന് വേറിട്ട്, ആ ഭാഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു കുറിപ്പിൽ വിശദീകരിക്കുന്നു.

സംഖ്യാക്രമം ഉറവിടത്തെ പിന്തുടരുന്നു. ബൃഹദാരണ്യകം കാണ്വശാഖയിലുള്ളതാണ് — ശങ്കരാചാര്യർ വ്യാഖ്യാനിച്ചത് ഇതാണ്; ചില വിവർത്തനങ്ങൾ മാധ്യന്ദിനശാഖയെ പിന്തുടരുന്നു, അതിന്റെ സംഖ്യാക്രമം വ്യത്യസ്തമാണ്. ബൃഹദാരണ്യകം 3.9-ന്റെ അവസാനത്തിലുള്ള വൃക്ഷത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ശ്ലോകങ്ങളെ വിക്കിഗ്രന്ഥശാല 28 ഒഴിവാക്കി 3.9.29–36 എന്നാണ് എണ്ണുന്നത്; പല പതിപ്പുകളും അവയെ 3.9.28 എന്ന് വിളിക്കുന്നു. വിക്കിഗ്രന്ഥശാലയിലെപ്പോലെ മൈത്രായണീയം ഏഴ് പ്രപാഠകങ്ങളായി വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നു; മറ്റു പതിപ്പുകൾ അതിന്റെ അവസാനഭാഗങ്ങളെ വ്യത്യസ്തമായി വിഭജിക്കുന്നു. തുടക്കത്തിലും ഒടുക്കത്തിലുമുള്ള പ്രാർത്ഥനകൾ (ശാന്തിമന്ത്രങ്ങൾ) ശ്ലോകങ്ങളായി എണ്ണുന്നില്ല — തൈത്തിരീയത്തിലെപ്പോലെ അവ പാഠത്തിന്റെ തന്നെ ഭാഗമായിരിക്കുന്നിടത്ത് ഒഴികെ.

തുടങ്ങാൻ പറ്റിയ ഭാഗങ്ങൾ

• ഈശോപനിഷത്ത് 1: ഇതെല്ലാം ഈശ്വരനാൽ വ്യാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ത്യാഗത്തിലൂടെ അനുഭവിക്കുക.
• ഈശാവാസ്യോപനിഷത്ത് 15: സത്യത്തിന്റെ മുഖം ഒരു സ്വർണ്ണപാത്രത്താൽ മറയ്ക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; സത്യത്തെ സ്നേഹിക്കുന്ന എനിക്ക് കാണാനായി അതിനെ തുറന്നുകാട്ടേണമേ.
• കഠോപനിഷത്ത് 1.2.2: ജ്ഞാനികൾ പ്രിയമായതിനെക്കാൾ ശ്രേയസ്കരമായതിനെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു.
• ഛാന്ദോഗ്യോപനിഷത്ത് 6.8.7: "നീ അതാകുന്നു" (തത് ത്വം അസി).
• ബൃഹദാരണ്യകോപനിഷത്ത് 1.3.28: "അസത്യത്തിൽനിന്ന് എന്നെ സത്യത്തിലേക്ക് നയിക്കേണമേ."