Atharvaveda · Sūkta 1.34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.34.1
इयं वीरुन् मधुजाता मधुना त्वा खनामसि ।
मधोरधि प्रजातासि सा नो मधुमतस्कृधि ॥ १.३४.१ ॥
Cette herbe, née de la douceur, nous t'arrachons avec douceur. Tu es sortie de la douceur; rends-la douce pour nous.
1.34.2
जिह्वाया अग्रे मधु मे जिह्वामूले मधूलकम् ।
ममेदह क्रतावसो मम चित्तमुपायसि ॥ १.३४.२ ॥
La douceur est à la pointe de ma langue, et la douceur-miel à sa racine. Ô toi, ici, dans mon dessein, tu t'approches de mon esprit.
1.34.3
मधुमन् मे निक्रमणं मधुमन् मे परायणम् ।
वाचा वदामि मधुमद्भूयासं मधुसंदृशः ॥ १.३४.३ ॥
Que ma sortie soit douce, et mon retour doux. Par la parole je parle avec douceur; que je sois de regard doux.
1.34.4
मधोरस्मि मधुतरो मदुघान् मधुमत्तरः ।
मामित्किल त्वं वनाः शाखां मधुमतीमिव ॥ १.३४.४ ॥
Je suis plus doux que la douceur, plus doux encore que le donneur de miel. Ô forêt, tu me prends en vérité comme une branche douce.
1.34.5
परि त्वा परितत्नुनेक्षुणागामविद्विषे ।
यथा मां कमिन्यसो यथा मन् नापगा असः ॥ १.३४.५ ॥
Autour de toi je suis venu avec la corde enroulante et la canne à sucre, pour l'absence de haine; afin que tu m'aimes, afin que tu ne t'éloignes pas de moi.