Mahābhārata · Adhyāya 1.162
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.162.1
अथ रात्र्यां व्यतीतायामशेषो नागरो जनः ।
तत्राजगाम त्वरितो दिदृक्षुः पाण्डुनन्दनान् ॥ १.१६२.१ ॥
Então, passada a noite, todo o povo da cidade chegou ali com pressa, desejoso de ver os filhos de Pāṇḍu.
1.162.2
निर्वापयन्तो ज्वलनं ते जना ददृशुस्ततः ।
जातुषं तद्गृहं दग्धममात्यं च पुरोचनम् ॥ १.१६२.२ ॥
Aquelas pessoas, apagando o fogo, viram então a casa de laca queimada e também o ministro Purocana queimado.
1.162.3
नूनं दुर्योधनेनेदं विहितं पापकर्मणा ।
पाण्डवानां विनाशायेत्येवं ते चुक्रुशुर्जनाः ॥ १.१६२.३ ॥
«Certamente isto foi tramado pelo malfeitor Duryodhana para a destruição dos Pāṇḍavas», assim lamentavam aquelas pessoas.
1.162.4
विदिते धृतराष्ट्रस्य धार्तराष्ट्रो न संशयः ।
दग्धवान्पाण्डुदायादान्न ह्येतत्प्रतिषिद्धवान् ॥ १.१६२.४ ॥
Sem dúvida, com o conhecimento de Dhṛtarāṣṭra, o filho de Dhṛtarāṣṭra queimou os herdeiros de Pāṇḍu; nem o proibiu.
1.162.5
नूनं शान्तनवोऽपीह न धर्मनुवर्तते ।
द्रोणश्च विदुरश्चैव कृपश्चान्ये च कौरवाः ॥ १.१६२.५ ॥
Sem dúvida, aqui nem o filho de Śantanu segue o dharma; nem Droṇa, Vidura, Kṛpa e os outros Kauravas.
1.162.6
नावेक्षन्ते ह तं धर्मं धर्मात्मानोऽप्यहो विधेः ।
श्रुतवन्तोऽपि विद्वांसो धनवद्वशगा अहो ॥ १.१६२.६ ॥
Ai, pelo destino, nem os de alma justa atendem àquele dharma; ai, até os sábios eruditos se submeteram à riqueza.
1.162.7
साधूननाथान्धर्मिष्ठात्सत्यव्रतपरायणान् ।
नावेक्षन्ते महान्तोऽपि दैवं तेषां परायणम् ॥ १.१६२.७ ॥
Nem os grandes atentam para os virtuosos, os desamparados, os devotos do dharma, os que se dedicam ao voto da verdade; seu refúgio é o destino.
1.162.8
ते वयं धृतराष्ट्राय प्रेषयामो दुरात्मने ।
संवृत्तस्ते परः कामः पाण्डवान्दग्धवानसि ॥ १.१६२.८ ॥
A Dhṛtarāṣṭra, o de mente perversa, enviamos esta mensagem: teu desejo supremo se realizou; queimaste os Pāṇḍavas.
1.162.9
ततो व्यपोहमानास्ते पाण्डवार्थे हुताशनम् ।
निषादीं ददृशुर्दग्धां पञ्चपुत्रामनागसम् ॥ १.१६२.९ ॥
Então, afastando o fogo que fora posto para os Pāṇḍavas, viram a mulher niṣāda queimada com seus cinco filhos, inocente.
1.162.10
इतः पश्यत कुन्तीयं दग्धा शेते तपस्विनी ।
पुत्रैः सहैव वार्ष्णेयी हन्तेत्याहुः स्म नागराः ॥ १.१६२.१० ॥
"Vejam aqui! Kuntī jaz queimada; esta asceta da linhagem Vṛṣṇi jaz junto com seus filhos. Ai!" diziam os habitantes da cidade.
1.162.11
खनकेन तु तेनैव वेश्म शोधयता बिलम् ।
पांसुभिः पिहितं तच्च पुरुषैस्तैर्न लक्षितम् ॥ १.१६२.११ ॥
Pelo próprio escavador, enquanto limpava a casa, o túnel fora cavado; estava coberto de poeira, e aqueles homens não o perceberam.
1.162.12
ततस्ते प्रेषयामासुर्धृतराष्ट्राय नागराः ।
पाण्डवानग्निना दग्धानमात्यं च पुरोचनम् ॥ १.१६२.१२ ॥
Então os habitantes enviaram a Dhṛtarāṣṭra a mensagem: "Os Pāṇḍavas foram queimados pelo fogo, e também o ministro Purocana."
1.162.13
श्रुत्वा तु धृतराष्ट्रस्तद्राजा सुमहदप्रियम् ।
विनाशं पाण्डुपुत्राणां विललाप सुदुःखितः ॥ १.१६२.१३ ॥
Ao ouvir esta notícia muito desagradável da destruição dos filhos de Pāṇḍu, o rei Dhṛtarāṣṭra, profundamente aflito, lamentou-se.
1.162.14
अन्तर्हृष्टमनाश्चासौ बहिर्दुःखसमन्वितः ।
अन्तःशीतो बहिश्चोष्णो ग्रीष्मेऽगाधह्वदोयथा ॥ १.१६२.१४ ॥
Alegre no íntimo, mas por fora cheio de dor, estava frio por dentro e quente por fora, como um lago profundo no verão.
1.162.15
अद्य पाण्डुर्मृतो राजा मम भ्राता महायशाः ।
तेषु वीरेषु दग्धेषु मात्रा सह विशेषतः ॥ १.१६२.१५ ॥
Hoje morreu meu irmão, o rei Pāṇḍu, de grande renome, e aqueles heróis, sobretudo junto com a mãe, foram queimados.
1.162.16
गच्छन्तु पुरुषाः शीघ्रं नगरं वारणावतम् ।
सत्कारयन्तु तान्वीरान्कुन्तीं राजसुतां च ताम् ॥ १.१६२.१६ ॥
Que homens vão rapidamente à cidade de Vāraṇāvata e honrem aqueles heróis e Kuntī, a filha do rei.
1.162.17
ये च तत्र मृतास्तेषां सुहृदः सन्ति तानपि ।
कारयन्तु च कुल्यानि शुभ्राणि च बृहन्ति च ॥ १.१६२.१७ ॥
Que também se chamem os amigos dos que ali morreram, e se realizem os ritos familiares, puros e grandes.
1.162.18
मम दग्धा महात्मानः कुलवंशविवर्धनाः ॥ १.१६२.१८ ॥
Meus nobres filhos, que faziam crescer a linhagem da família, foram queimados.
1.162.19
एवं गते मया शक्यं यद्यत्कारयितुं हितम् ।
पाण्डवानां च कुन्त्याश्च तत्सर्वं क्रियतां धनैः ॥ १.१६२.१९ ॥
Uma vez que assim aconteceu, que tudo o que eu puder fazer para o bem dos Pāṇḍavas e de Kuntī seja feito com riquezas.
1.162.20
समेताश्च ततः सर्वे भीष्मेण सह कौरवाः ।
धृतराष्ट्रः सपुत्रश्च गङ्गामभिमुखा ययुः ॥ १.१६२.२० ॥
Então todos os Kauravas se reuniram com Bhīṣma, e Dhṛtarāṣṭra, com seus filhos, dirigiu-se ao Ganges.
1.162.21
एकवस्त्रा निरानन्दा निराभरणवेष्टनः ।
उदकं कर्तुकामा वै पाण्डवानां महात्मनाम् ॥ १.१६२.२१ ॥
Vestindo uma única peça, sem alegria, sem adornos nem turbantes, iam com o desejo de fazer a oferenda de água aos magnânimos Pāṇḍavas.
1.162.22
एवं गत्वा ततश्चक्रे ज्ञातिभिः परिवारितः ।
उदकं पाण्डुपुत्राणां धृतराष्ट्रोऽम्बिकासुतः ॥ १.१६२.२२ ॥
Tendo ido assim, cercado de seus parentes, Dhṛtarāṣṭra, filho de Ambikā, realizou a oferenda de água para os filhos de Pāṇḍu.
1.162.23
रुरुदुः सहिताः सर्वे भृशं शोकपरायणाः ।
हा युधिष्ठिर कौरव्य हा भीम इति चापरे ॥ १.१६२.२३ ॥
Todos, mergulhados em sofrimento, choraram juntos com grande intensidade; e outros diziam: "Ai, Yudhiṣṭhira! Ó descendente de Kuru! Ai, Bhīma!"
1.162.24
हा फल्गुनेति चाप्यन्ये हा यमाविति चापरे ।
कुन्तीमार्ताश्च शोचन्त उदकं चक्रिरे जनाः ॥ १.१६२.२४ ॥
Uns choravam: "Ai, Phālguna!", outros: "Ai, gêmeos!"; os aflitos com o sofrimento de Kuntī, lamentando-se, realizaram a oferenda de água.
1.162.25
अन्ये पौरजनाश्चैवमन्वशोचन्त पाण्डवान् ।
विदुरस्त्वल्पशश्चक्रे शोकं वेद परं हि सः ॥ १.१६२.२५ ॥
Os outros habitantes da cidade também lamentaram assim pelos Pāṇḍavas; mas Vidura lamentou apenas um pouco, pois conhecia a verdade suprema.
1.162.26
विदुरो धृतराष्ट्रस्य जानन्सर्वं मनोगतम् ।
तेनायं विधिना सृष्टः कुटिलः कपटाशयः ॥ १.१६२.२६ ॥
Vidura, conhecendo tudo o que estava na mente de Dhṛtarāṣṭra, sabia que por tal destino este homem fora feito tortuoso, de intenção enganosa.
1.162.27
इत्येवं चिन्तयन्राजन्विदुरो विदुषां वरः ।
लोकानां दर्शयन्दुःखं दुःखितैः सह बान्धवैः ॥ १.१६२.२७ ॥
Assim refletindo, ó rei, Vidura, o melhor dos sábios, mostrava sua dor ao povo junto com os parentes aflitos.
1.162.28
मनसाऽचिन्तयत्पार्थान्कियद्दूरं गता इति ।
सहिताः पाण्डवाः पुत्रा इति चिन्तापरोऽभवत् ॥ १.१६२.२८ ॥
Pensou em sua mente: 'Até onde terão ido os Pārthas? Os filhos de Pāṇḍu estão juntos.' Assim ficou absorto em preocupação.
1.162.29
ततः प्रव्यथितो भीष्मः पाण्डुराजसुतान्मृतान् ।
सह मात्रेति तच्छ्रुत्वा विललाप रुरोद च ॥ १.१६२.२९ ॥
Então Bhīṣma, profundamente aflito, ao ouvir que os filhos do rei Pāṇḍu haviam morrido junto com a mãe, lamentou-se e chorou.
1.162.30
हा युधिष्ठिर हा भीम हा धनञ्जय हा यमौ ।
हा पृथे सह पुत्रैस्त्वमेकरात्रेण स्वर्गता ॥ १.१६२.३० ॥
Ai, Yudhiṣṭhira! Ai, Bhīma! Ai, Dhanañjaya! Ai, gêmeos! Ai, Pṛthā! Você foi para o céu com seus filhos em uma única noite!
1.162.31
मात्रा सह कुमारास्ते सर्वे तत्रैव संस्थिताः ।
न हि तौ नोत्सहेयातां भीमसेनधनञ्जयौ ॥ १.१६२.३१ ॥
Com a mãe, todos os teus filhos jazem ali mesmo. Bhīmasena e Dhanañjaya certamente não suportariam isso.
1.162.32
तरसा वेगितात्मानौ निर्भेत्तुमपि मन्दरम् ।
परासुत्वं न पश्यामि पृथायाः सह पाण्डवैः ॥ १.१६२.३२ ॥
Aqueles dois, de mente veloz, poderiam rachar até o Mandara. Não vejo a morte de Pṛthā junto com os Pāṇḍavas.
1.162.33
सर्वथा विकृतं तत्तु यदि ते निधनं गताः ।
धर्मराजः स निर्दिष्टो ननु विप्रैर्युधिष्ठिरः ॥ १.१६२.३३ ॥
Se eles de fato encontraram a morte, isso é totalmente perverso. Yudhiṣṭhira, o rei do dharma, foi designado pelos brâmanes.
1.162.34
पृथिव्यां च रथिश्रेष्ठो भविता स धनञ्जयः ।
सत्यव्रतो धर्मदत्तः सत्यवाक्छुभलक्षणः ॥ १.१६२.३४ ॥
Na terra, aquele Dhanañjaya será o melhor dos condutores de carros, guardião de votos verdadeiros, dado pelo dharma, veraz em suas palavras, de sinais auspiciosos.
1.162.35
कथं कालवशं प्राप्तः पाण्डवेयो युधिष्ठिरः ।
आत्मानमुपमां कृत्वा परेषां वर्तते तु यः ॥ १.१६२.३५ ॥
Como Yudhiṣṭhira, filho de Pāṇḍu, que trata os outros como a si mesmo, caiu sob o poder do tempo?
1.162.36
मात्रा सहैव कौरव्यः कथं कालवशं गतः ।
पालितः सुचिरं कालं फलकाले यथा द्रुमः ॥ १.१६२.३६ ॥
Como o Kaurava, junto com sua mãe, caiu sob o poder do tempo, como uma árvore longamente cuidada que tomba no tempo de seus frutos?
1.162.37
भग्नः स्याद्वायुवेगेन तथा राजा युधिष्ठिरः ।
यौवराज्येऽभिषिक्तेन पितुर्येनाहृतं यशः ॥ १.१६२.३७ ॥
Como uma árvore quebrada pela força do vento, assim deve ter sido abatido o rei Yudhiṣṭhira, que, ungido príncipe herdeiro, trouxe a glória de seu pai.
1.162.38
आत्मनश्च पितुश्चैव सत्यधर्मप्रवृत्तिभिः ।
यच्च सा वनवासेन तन्माता दुःखभागिनी ॥ १.१६२.३८ ॥
Pela prática da verdade e do dharma dela e de seu marido, e pelo exílio na floresta, aquela mãe tornou-se partícipe da dor.
1.162.39
कालेन सह संमग्नो धिक्कृतान्तमनर्थकम् ।
यच्च सा वनवासेन तन्माता दुःखभागिनी ॥ १.१६२.३९ ॥
Afundado junto com o tempo; maldita seja a Morte inútil! Pelo exílio na floresta, aquela mãe tornou-se partícipe da dor.
1.162.40
पुत्रगृध्नुतया कुन्ती न भर्तारं मृतात्वनु ।
अल्पकालं कुले जाता भर्तुः प्रीतिमवाप या ॥ १.१६२.४० ॥
Por desejo de filhos, Kuntī não seguiu o marido morto; nascida na família por um breve tempo, obteve o afeto do marido.
1.162.41
दग्धाऽद्य सह पुत्रैः सा असंपूर्णमनोरा ।
मृतो भीम इति श्रुत्वा मनो न श्रद्दधाति मे ॥ १.१६२.४१ ॥
Hoje ela deve ter sido queimada junto com seus filhos, com os desejos não realizados. Ao ouvir que Bhīma está morto, minha mente não acredita.
1.162.42
एतच्च चिन्तयानस्य व्यथितं बहुधा मनः ।
अवधूय च मे देहं हृदयेन विदीर्यते ॥ १.१६२.४२ ॥
Ao pensar nisso, minha mente está perturbada de muitas formas; sacudindo meu corpo, meu coração se despedaça.
1.162.43
पीनस्कन्धश्चारुबाहुर्मेरुकूटसमो युवा ।
मृतो भीम इति श्रुत्वा मनो न श्रद्दधाति मे ॥ १.१६२.४३ ॥
De ombros largos, belos braços, jovem como um pico do Meru: Bhīma está morto. Ao ouvir isso, minha mente não acredita.
1.162.44
अतित्यागी च योधी च क्षिप्रहस्तो दृढायुधः ।
प्रपत्तिमाँल्लब्धलक्षो रथयानविशारदः ॥ १.१६२.४४ ॥
Extremamente generoso e guerreiro, de mãos rápidas, firme com as armas, resoluto, certeiro no alvo e hábil em conduzir carros.
1.162.45
दूरपाती त्वसंभ्रान्तो महावीर्यो महास्त्रवान् ।
अदीनात्मा नरश्रेष्ठः श्रेष्ठः सर्वधनुष्मताम् ॥ १.१६२.४५ ॥
De tiro longínquo e imperturbável, de grande valor e possuidor de grandes armas, de espírito destemido, o melhor dos homens, o primeiro entre todos os arqueiros.
1.162.46
येन प्राच्याश्च सौवीरा दाक्षिणात्याश्च निर्जिताः ।
ख्यापितं येन शूरेण त्रिषु लोकेषु पौरुषम् ॥ १.१६२.४६ ॥
Por quem foram vencidos os povos do leste, os Sauvīras e os povos do sul, e por quem o herói tornou famoso seu valor viril nos três mundos.
1.162.47
यस्मिञ्जाते विशोकाऽभूत्कुन्ती पाण्डुश्च वीर्यवान् ।
पुरन्दरसमो जिष्णुः कथं कालवशं गतः ॥ १.१६२.४७ ॥
Ao nascer de quem Kuntī e o poderoso Pāṇḍu ficaram livres da tristeza, como foi que aquele Jiṣṇu, igual a Purandara, caiu sob o poder do tempo?
1.162.48
कथं तावृषभष्कन्धौ सिंहविक्रान्तगामिनौ ।
मर्त्यधर्ममनुप्राप्तौ यमावरिनिवर्हणौ ॥ १.१६२.४८ ॥
Como aqueles dois, de ombros de touro e passo de leão, os gêmeos destruidores de inimigos, alcançaram a lei dos mortais?
1.162.49
वत्सा गताः क्व मां वृद्धं विहाय भृशमातुरम् ।
हा स्नुषे मम वार्ष्णेयि निधाय हृदि मे शुचम् ॥ १.१६२.४९ ॥
Filhos, para onde fostes, deixando-me, velho muito aflito? Ai, nora, Vārṣṇeyī, tendo posto a dor em meu coração!
1.162.50
वारणावतयात्रायां के स्युर्वै शकुनाः पथि ।
एवमल्पायुषो लोके भविष्यन्ति पृथासुताः ॥ १.१६२.५० ॥
Na viagem a Vāraṇāvata, que presságios houve no caminho? Assim os filhos de Pṛthā serão de vida curta no mundo?
1.162.51
संशप्ता इति कैर्यूयं वत्सान्दर्शय मे पृथे ।
ममैव नाथा मन्नाथा मम नेत्राणि पाण्डवाः ॥ १.१६२.५१ ॥
«Por quem fostes amaldiçoados?» Ó Pṛthā, mostra-me os meus filhos! Meus protetores, vós que tendes a mim como protetor, meus olhos, ó Pāṇḍavas!
1.162.52
हा पाण्डवा मे हे वत्सा हा सिंहशिशवो मम ।
मातङ्गा हा ममोत्तुङ्गा हा ममानन्दवर्धनाः ॥ १.१६२.५२ ॥
Ai, Pāṇḍavas, meus filhos! Ai, meus filhotes de leão! Ai, meus elefantes! Ai, meus elevados! Ai, vós que aumentais a minha alegria!
1.162.53
मम हीनस्य युष्माभिः सर्वलोकास्तमोवृताः ।
कदा द्रष्टाऽस्मि कौन्तेयांस्तरुणादित्यवर्चसः ॥ १.१६२.५३ ॥
Para mim, privado de vós, todos os mundos estão envoltos em trevas. Quando verei os filhos de Kuntī, resplandecentes como o sol nascente?
1.162.54
अदृष्ट्वा वो महाबाहून्पुत्रवन्मम नन्दनाः ।
क्व गतिर्मे क्व गच्छामि कुतो द्रक्ष्यामि मे शिशून् ॥ १.१६२.५४ ॥
Sem vos ver, ó de braços poderosos, minhas delícias, que sois como filhos para mim, onde está o meu refúgio? Para onde irei? De onde verei os meus filhos?
1.162.55
हा युधिष्ठिर हा भीम हा हा फल्गुन हा यमौ ।
मा गच्छत निवर्तध्वं मयि कोपं विमुञ्चत ॥ १.१६२.५५ ॥
Ai, Yudhiṣṭhira! Ai, Bhīma! Ai, ai, Phalguna! Ai, gêmeos! Não vão; voltem e larguem a ira contra mim.
1.162.56
श्रुत्वा तत्क्रन्दितं तस्य तिलोदं च प्रसिञ्चतः ।
देशं कालं समाज्ञाय विदुरः प्रत्यभाषत ॥ १.१६२.५६ ॥
Ao ouvir o seu lamento e vê-lo derramar água misturada com gergelim, e compreendendo bem o lugar e o tempo, Vidura respondeu.
1.162.57
मा शोचीस्त्वं नरव्याघ्र जहि शोकं महाधृते ।
न तेषां विद्यते मृत्युः प्राप्तकालं कृतं मया ॥ १.१६२.५७ ॥
Não te aflijas, ó tigre entre os homens; abandona a tua dor, ó grande firme. Para eles não há morte; fi-lo eu no tempo devido.
1.162.58
एतच्च तेभ्य उदकं विप्रसिञ्च न भारत ।
क्षत्तेदमब्रवीद्भीष्मं कौरवाणामशृण्वताम् ॥ १.१६२.५८ ॥
E não derrames esta água por eles, ó Bhārata. Vidura disse isto a Bhīṣma enquanto os Kauravas ouviam.
1.162.59
क्षत्तारमुपसंगम्य बाष्पोत्पीडकलस्वरः ।
मन्दंमन्दमुवाचेदं विदुरं संगमे नृप ॥ १.१६२.५९ ॥
Ó rei, com a voz embargada pelas lágrimas, aproximou-se lentamente de Vidura e disse-lhe isto no encontro.
1.162.60
कथं ते तात जीवन्ति पाण्डोः पुत्रा महाबलाः ।
कथमस्मत्कृते पक्षः पाण्डोर्न हि निपातितः ॥ १.१६२.६० ॥
Querido, como estão vivos os poderosos filhos de Pāṇḍu? E como não foi o lado de Pāṇḍu derrubado por nossa causa?
1.162.61
कथं मत्प्रमुखाः सर्वे प्रमुक्ता महतो भयात् ।
जननी गरुडेनेव कुरवस्ते समुद्धृताः ॥ १.१६२.६१ ॥
Como todos os kurus, liderados por mim, foram libertados daquele grande perigo? Fostes erguidos como Garuḍa ergueu sua mãe.
1.162.62
एवमुक्तस्तु कौरव्य कौरवाणामशृण्वताम् ।
आचचक्षे स धर्मात्मा भीष्मायाद्भुतकर्मणे ॥ १.१६२.६२ ॥
Assim interpelado, ó descendente dos kurus, enquanto os kauravas escutavam, aquele de alma justa falou a Bhīṣma, o de feitos maravilhosos.
1.162.63
धृतराष्ट्रस्य शकुने राज्ञो दुर्योधनस्य च ।
विनाशे पाण्डुपुत्राणां कृतो मतिविनिश्चयः ॥ १.१६२.६३ ॥
Quanto à destruição dos filhos de Pāṇḍu, Dhṛtarāṣṭra e o rei Duryodhana haviam tomado uma resolução firme.
1.162.64
तत्राहमपि च ज्ञात्वा तस्य पापस्य निश्चयम् ।
तं जिघांसुरहं चापि तेषामनुमते स्थितः ॥ १.१६२.६४ ॥
Ali também, conhecendo a firme intenção daquele malvado, embora desejasse matá-lo, permaneci com o consentimento deles.
1.162.65
ततो जतुगृहं गत्वा दहनेऽस्मिन्नियोजिते ।
पृथायाश्च सपुत्राया धार्तराष्ट्रस्य शासनात् ॥ १.१६२.६५ ॥
Então, tendo ido à casa de laca, quando este fogo foi posto, por ordem do filho de Dhṛtarāṣṭra, contra Pṛthā e seus filhos.
1.162.66
ततः खनकमाहूय सुरङ्गं वै बिलं तदा ।
सुगूढं कारयित्वा ते कुन्त्या पाण्डुसुतास्तदा ॥ १.१६२.६६ ॥
Então, tendo chamado um escavador e mandado cavar um túnel muito secreto, os filhos de Pāṇḍu, com Kuntī, escaparam por ele.
1.162.67
निष्क्रामिता मया पूर्वं मा स्म शोके मनः कृथाः ।
ततस्तु नावमारोप्य सहपुत्रां पृथामहम् ॥ १.१६२.६७ ॥
Eu os levei para fora antes; não ponhas a mente na tristeza. Então, colocando Pṛthā com seus filhos num barco, eu mesmo os levei.
1.162.68
दत्त्वाऽभयं सपुत्रायै कुन्त्यै गृहमदाहयम् ।
तस्मात्ते मा स्म भूद्दुःखं मुक्ताः पापात्तु पाण्डवाः ॥ १.१६२.६८ ॥
Tendo dado segurança a Kuntī com seus filhos, mandei queimar a casa. Portanto, não haja tristeza para ti; os Pāṇḍavas foram libertados daquele mal.
1.162.69
निर्गताः पाण्डवा राजन्मात्रा सह परन्तपाः ।
अग्निहादान्महाघोरान्मया तस्मादुपायतः ॥ १.१६२.६९ ॥
Ó rei, os Pāṇḍavas, queimadores de seus inimigos, saíram com a mãe daquele terrível incêndio, por um meio que eu engendrei.
1.162.70
मा स्म शोकमिमं कार्षीर्जीवन्त्येव च पाण्डवाः ।
प्रच्छन्ना विचिरिष्यन्ति यावत्कालस्य पर्ययः ॥ १.१६२.७० ॥
Não faças este luto; os Pāṇḍavas estão de fato vivos. Ocultos, andarão errantes até que o ciclo do tempo se complete.
1.162.71
तस्मिन्युधिष्ठिरं काले द्रक्ष्यन्ति भुवि मानवाः ।
विमलं कृष्णपक्षान्ते जगच्चन्द्रमिवोदितम् ॥ १.१६२.७१ ॥
Naquele tempo, os homens da terra verão Yudhiṣṭhira, como a lua imaculada que surge no fim da quinzena escura.
1.162.72
न तस्य नाशं पश्यामि यस्य भ्राता धनञ्जयः ।
भीमसेनश्च दुर्धर्षौ माद्रीपुत्रौ च तौ यमौ ॥ १.१६२.७२ ॥
Não vejo a ruína daquele cujo irmão é Dhanañjaya, e que tem o invencível Bhīmasena e aqueles dois gêmeos filhos de Mādrī.
1.162.73
ततः संहृष्टसर्वाङ्गो भीष्मो विदुरमब्रवीत् ।
दिष्ट्यादिष्ट्येति संहृष्टः पूजयानो महामतिम् ॥ १.१६२.७३ ॥
Então Bhīṣma, com todo o corpo arrepiado de alegria, falou a Vidura: 'Felizmente, felizmente!', honrando aquele de grande entendimento.
1.162.74
युक्तं चैवानुरूपं च कृतं तात शुभं त्वया ।
वयं विमोक्षिता दुःखात्पाण्डुपक्षो न नाशितः ॥ १.१६२.७४ ॥
'Querido, o que fizeste é justo, adequado e auspicioso. Fomos libertados do sofrimento, e o lado de Pāṇḍu não foi destruído.'
1.162.75
एवमुक्त्वा विवेशाथ पुरं जनशताकुलम् ।
कुरुभिः सहितो राजन्नागरैश्च पितामहः ॥ १.१६२.७५ ॥
Dito isto, ó rei, o avô Bhīṣma entrou na cidade, cheia de centenas de pessoas, acompanhado pelos Kurus e pelos habitantes.
1.162.76
अथाम्बिकेयः सामात्यः सकर्णः सहसौबलः ।
सात्मजः पार्थनाशस्य स्मरंस्तथ्यं जर्ष च ॥ १.१६२.७६ ॥
Então o filho de Ambikā, com seus ministros, com Karṇa, com Śakuni de Subala e com seu filho, alegrou-se, lembrando-se da verdade da destruição dos Pārthas.
1.162.77
भीष्मश्च राजन्दुर्धर्षो विदुरश्च महामतिः ।
जहृषाते स्मरन्तौ तौ जातुषाग्नेर्विमोचनम् ॥ १.१६२.७७ ॥
Ó rei, tanto o invencível Bhīṣma quanto o de grande entendimento Vidura se alegraram, lembrando-se de sua libertação do fogo da casa de laca.
1.162.78
सत्यशीलगुणाचारै रागैर्जानपदोद्भवैः ।
द्रोणादयश्च धर्मैस्तु तेषां तान्मोचितान्विदुः ॥ १.१६२.७८ ॥
Pelo seu caráter verdadeiro, virtudes e conduta, pelo afeto do povo da terra e pelo dharma de Droṇa e dos outros, souberam que aqueles (os Pāṇḍavas) haviam sido libertados.
1.162.79
शौर्यलावण्यमाहात्म्यै रूपैः प्राणबलैरपि ।
स्वस्थान्पार्थानमन्यन्त पौरजानपदास्तथा ॥ १.१६२.७९ ॥
Pela bravura, graça, grandeza, beleza e força vital, também os habitantes da cidade e do campo consideravam os filhos de Pṛthā ilesos.
1.162.80
अन्ये जनाः प्राकृताश्च स्त्रियश्च बहुलास्तदा ।
शङ्कमाना वदन्ति स्म दग्धा जीवन्ति वा न वा ॥ १.१६२.८० ॥
Outras pessoas comuns e muitas mulheres diziam então, em dúvida: "Foram queimados, ou vivem ou não?"