Mahābhārata · Adhyāya 1.191
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.191.1
किंनिमित्तमभूद्वैरं विश्वामित्रवसिष्ठयोः ।
वसतोराश्रमे दिव्ये शंस नः सर्वमेव तत् ॥ १.१९१.१ ॥
Por que causa surgiu a inimizade entre Viśvāmitra e Vasiṣṭha enquanto viviam no eremitério divino? Conte-nos tudo.
1.191.2
इदं वासिष्ठमाख्यानं पुराणं परिचक्षते ।
पार्थ सर्वेषु लोकेषु यथावत्तन्निबोध मे ॥ १.१९१.२ ॥
Pārtha, este antigo relato sobre Vasiṣṭha é contado em todos os mundos. Ouve-o de mim exatamente como é.
1.191.3
कान्यकुब्जे महानासीत्पार्थिवो भरतर्षभ ।
गाधीति विश्रुतो लोके कुशिकस्यात्मसंभवः ॥ १.१९१.३ ॥
Touro dos Bharatas, em Kānyakubja houve um grande rei chamado Gādhi, renomado no mundo, filho nascido de Kuśika.
1.191.4
तस्य धर्मात्मनः पुत्रः समृद्धबलवाहनः ।
विश्वामित्र इति ख्यतो बभूव रिपुमर्दनः ॥ १.१९१.४ ॥
Seu filho, de alma justa, tornou-se conhecido pelo nome de Viśvāmitra, rico em exército e veículos, esmagador de inimigos.
1.191.5
स चचार सहामात्यो मृगयां गहने वने ।
मृगान्विध्यन्वराहांश्च रम्येषु मरुधन्वसु ॥ १.१९१.५ ॥
Com seus ministros percorria a floresta densa caçando. Nas belas planícies desérticas, trespassava veados e javalis com suas flechas.
1.191.6
व्यायामकर्शितः सोऽथ मृगलिप्सुः पिपासितः ।
आजगाम नरश्रेष्ठ वसिष्ठस्याश्रमं प्रति ॥ १.१९१.६ ॥
Exausto pelo esforço e sedento, desejando caça, chegou, o melhor dos homens, ao eremitério de Vasiṣṭha.
1.191.7
तमागतमभिप्रेक्ष्य वसिष्ठः श्रेष्ठभागृषिः ।
विश्वामित्रं नरश्रेष्ठं प्रतिजग्राह पूजया ॥ १.१९१.७ ॥
Vendo-o chegar, o sábio Vasiṣṭha, o primeiro dos sábios que recebem sua porção, acolheu com reverência Viśvāmitra, o melhor dos homens.
1.191.8
पाद्यार्घ्याचमनीचैस्तं स्वागतेन च भारत ।
तथैव परिजग्राह वन्येन हविषा तदा ॥ १.१९१.८ ॥
Ó Bhārata, honrou-o com água para os pés, água de oferenda e água para as abluções, e com palavras de boas-vindas; igualmente, então, o agraciou com oblações silvestres.
1.191.9
तस्याथ कामधुग्धेनुर्वसिष्ठस्य महात्मनः ।
उक्ता कामान्प्रयच्छेति सा कामान्दुदुहे ततः ॥ १.१९१.९ ॥
Então, quando foi dito à vaca que cumpre desejos do magnânimo Vasiṣṭha: «Concede desejos», ela ordenhou desejos.
1.191.10
बाष्पाढ्यस्योदनस्यैव राशयः पर्वतोपमाः ।
निष्ठानानि च सूपांश्च दधिकुल्यास्तथैव च ॥ १.१९१.१० ॥
Montes de arroz fumegante surgiram como montanhas, e igualmente os pratos preparados, os caldos e os rios de coalhada.
1.191.11
कूपांश्च घृतसंपूर्णान्गौड्यान्नानि सहस्रशः ।
इक्षून्मधूनि लाजांश्च मैरेयांश्च वरासवान् ॥ १.१९१.११ ॥
Poços cheios de ghee, milhares de iguarias de açúcar de palma, canas-de-açúcar, meles, grãos torrados, maireya e excelentes licores.
1.191.12
ग्राम्यारण्याश्चौषधीश्च दुदुहे पय एव च ।
षड्रसं चामृतनिभं रसायनमनुत्तमम् ॥ १.१९१.१२ ॥
Ela também ordenhou ervas de aldeia e de floresta, leite e um elixir de seis sabores semelhante ao néctar, o rasāyana incomparável.
1.191.13
भोजनीयानि पेयानि भक्ष्याणि विविधानि च ।
लेह्यान्यमृतकल्पानि चोष्याणि च तथार्जुना ॥ १.१९१.१३ ॥
Alimentos para comer, bebidas para beber, diversos comestíveis, coisas para lamber semelhantes ao néctar, e também coisas para sorver, ó Arjuna.
1.191.14
रत्नानि च महार्हाणि वासांसि विविधानि च ।
तैः कामैः सर्वसंपूर्णैः पूजितश्च महिपतिः ॥ १.१९१.१४ ॥
E joias de grande valor e vestes variadas. Com aquelas coisas desejadas, todas em plenitude, o rei foi honrado.
1.191.15
सामात्यः सबलश्चैव तुतोष स भृशं तदा ।
षडुन्नतां सुपार्श्वोरुं पृथुपञ्चसमावृताम् ॥ १.१९१.१५ ॥
Com seus ministros e exército, o rei ficou então muito satisfeito. Ela tinha seis partes elevadas, belos flancos e coxas, e estava cercada por cinco partes largas.
1.191.16
मण्डूकनेत्रां स्वाकारां पीनोधसमनिन्दिताम् ।
सुवालघिं शङ्कुकर्णां चारुशृङ्गां मनोरमाम् ॥ १.१९१.१६ ॥
De olhos como os de uma rã, de bela forma, com úberes cheios, irrepreensível, de bela cauda, de orelhas pontudas, de belos chifres, deliciosa para a mente.
1.191.17
पुष्टायतशिरोग्रीवां विस्मितः सोऽभिवीक्ष्यताम् ।
अभिनन्द्य स तां राजा नन्दिनीं गाधिनन्दनः ॥ १.१९१.१७ ॥
Contemplando-a, de cabeça e pescoço bem formados e longos, o rei, filho de Gādhi, ficou espantado. Tendo louvado Nandinī,
1.191.18
अब्रवीच्च भृशं तुष्टः स राजा तमृषिं तदा ।
अर्बुदेन गवां ब्रह्मन्मम राज्येन वा पुनः ॥ १.१९१.१८ ॥
Então o rei, muito satisfeito, disse àquele sábio: "Ó brâmane, em troca de cem milhões de vacas, ou ainda pelo meu reino, dê-a a mim."
1.191.19
नन्दिनीं संप्रयच्छस्व भुङ्क्ष्व राज्यं महामुने ।
देवतातिथिपित्रर्थं याज्यार्थं च पयस्विनी ॥ १.१९१.१९ ॥
Ó grande sábio, entrega Nandinī e desfruta do reino; esta vaca leiteira é para os deuses, os hóspedes, os antepassados e o sacrifício.
1.191.20
अदेया नन्दिनीयं वै राज्येनापि तवानघ ।
रत्नं हि भगवन्नेतद्रत्नहारी च पार्थिवः।
क्षत्रियोऽहं भवान्विप्रस्तपःस्वाध्यायसाधनः ॥ १.१९१.२० ॥
Ó sem mácula, Nandinī não pode ser dada nem mesmo pelo teu reino. Venerável senhor, isto é uma joia, e o rei é um ladrão de joias. Eu sou um guerreiro, e tu és um brâmane cujos meios são a ascese e o estudo.
1.191.21
ब्राह्णेषु कुतो वीर्यं प्रशान्तेषु धृतात्मसु ।
अर्बुदेन गवां यस्त्वं न ददासि ममेप्सितम् ॥ १.१९१.२१ ॥
Como poderiam os brâmanes, calmos e senhores de si, ter poder? Nem por cem milhões de vacas me dás o que desejo.
1.191.22
स्वधर्मं न प्रहास्यामि नेष्यामि च बलेन गाम् ।
बलस्थश्चासि राजा च बाहुवीर्यश्च क्षत्रियः ॥ १.१९१.२२ ॥
Não abandonarei o meu dever e levarei a vaca pela força. Tu és um rei firmado no poder e um guerreiro forte de braço.
1.191.23
यथेच्छसि तथा क्षिप्रं कुरु मा त्वं विचारय ।
एवमुक्तस्तथा पार्थ विश्वामित्रो बलादिव ॥ १.१९१.२३ ॥
Faz como desejares, depressa, e não delibere. Ó Pārtha, assim interpelado, Viśvāmitra dispôs-se a levar a vaca à força.
1.191.24
हंसचन्द्रप्रतीकाशां नन्दिनीं तां जहार गाम् ।
सा तदा ह्रियमाणा च विश्वामित्रबलैर्बलात्।
कशादण्डप्रणुदिता काल्यमाना इतस्ततः ॥ १.१९१.२४ ॥
Levou à força aquela Nandinī, resplandecente como um cisne ou a lua. Então, arrebatada à força pelas tropas de Viśvāmitra e empurrada com chicotes e varas, foi arrastada de um lado para o outro.
1.191.25
हंभायमाना कल्याणी वसिष्ठस्याथ नन्दिनी ।
आगम्याभिमुखी पार्थ तस्थौ भगवदुन्मुखी ॥ १.१९१.२५ ॥
Mugindo, a auspiciosa Nandinī de Vasiṣṭha veio até ele e ficou de pé diante dele, voltada para o venerável sábio, ó Pārtha.
1.191.26
भृशं च ताड्यमाना वै न जगामाश्रमात्ततः ।
शृणोमि ते रवं भद्रे विनदन्त्याः पुनः पुनः ॥ १.१९१.२६ ॥
Embora fortemente açoitada, ela não deixou o eremitério. Ó bem-aventurada, ouço teu clamor vez após vez.
1.191.27
ह्रियसे त्वं बलाद्भद्रे विश्वामित्रेण नन्दिनि ।
किं कर्तव्यं मया तत्र क्षमावान्ब्राह्मणो ह्यहम्। ॥ १.१९१.२७ ॥
Ó bem-aventurada Nandinī, Viśvāmitra te está levando à força. O que devo fazer ali? Sou um brâmane paciente.
1.191.28
सा भयान्नन्दिनी तेषां बलानां भरतर्षभ ।
विश्वामित्रभयोद्विग्ना वसिष्ठं समुपागमत् ॥ १.१९१.२८ ॥
Aterrorizada por aquelas forças e agitada pelo medo de Viśvāmitra, Nandinī, ó touro dos Bharatas, foi até Vasiṣṭha.
1.191.29
कशाग्रदण्डाभिहतां क्रोशन्तीं मामनाथवत् ।
विश्वामित्रबलैर्घोरैर्भगवन् किमुपेक्षसे ॥ १.१९१.२९ ॥
Atingida pelas pontas dos açoites, clamando como quem não tem protetor, sou espancada pelas terríveis forças de Viśvāmitra. Ó bem-aventurado, por que me negligencias?
1.191.30
एवं तस्यां तदा पार्थ धर्षितायां महामुनिः ।
न चुक्षुभे तदा धैर्यान्न चचाल धृतव्रतः ॥ १.१९१.३० ॥
Ó Pārtha, enquanto ela era assim atacada, o grande sábio não se agitou; firme em sua paciência e em seu voto, não se moveu.
1.191.31
क्षत्रियाणां बलं तेजो ब्राह्मणानां क्षमा बलम् ।
क्षमा मां भजते यस्माद्गम्यतां यदि रोचते ॥ १.१९१.३१ ॥
A força dos guerreiros é o fulgor; a força dos brâmanes é a paciência. Como a paciência me pertence, vá se assim lhe agradar.
1.191.32
किं नु त्यक्ताऽस्मि भगवन्यदेवं त्वं प्रभाषसे ।
अत्यक्ताऽहं त्वया ब्रह्मन्नेतुं शक्या न वै बलात् ॥ १.१९१.३२ ॥
Senhor, estou eu abandonada, para que assim fales? Brâmane, tu não me abandonaste, e não posso ser levada à força.
1.191.33
न त्वां त्यजामि कल्याणि स्थीयतां यदि शक्यते ।
दृढेन दाम्ना बद्ध्वैष वत्सस्ते हियते बलात् ॥ १.१९१.३३ ॥
Ó bem-aventurada, não te abandono; fica, se for possível. Atado com uma corda firme, o teu bezerro está a ser levado à força.
1.191.34
स्थीयतामिति तच्छ्रुत्वा वसिष्ठस्य पयस्विनी ।
ऊर्ध्वाञ्चितशिरोग्रीवा प्रबभौ रौद्रदर्शना ॥ १.१९१.३४ ॥
Ao ouvir a palavra de Vasiṣṭha, "Fica", a vaca leiteira ergueu a cabeça e o pescoço e brilhou, terrível de aspecto.
1.191.35
क्रोधरक्तेक्षणा सा गौर्हंभारवघनस्वना ।
विश्वामित्रस्य तत्सैन्यं व्यद्रावयत सर्वशः ॥ १.१९१.३५ ॥
Aquela vaca, de olhos avermelhados de ira, com um mugido trovejante, pôs em fuga o exército de Viśvāmitra por todos os lados.
1.191.36
कशाग्रदण्डाभिहता काल्यमाना ततस्ततः ।
क्रोधरक्तेक्षणा क्रोधं भूय एव समाददे ॥ १.१९१.३६ ॥
Atingida pela ponta de um chicote e de um bastão, empurrada de um lado para outro, com os olhos vermelhos de ira, a vaca tornou a acender a sua fúria.
1.191.37
आदित्य इव मध्याह्ने क्रोधदीप्तवपुर्बभौ ।
अङ्गारवर्षं मुञ्चन्ती मुहुर्वालधितो महत् ॥ १.१९१.३७ ॥
Como o sol do meio-dia, com o corpo ardendo de cólera, ela resplandeceu, lançando repetidamente da cauda uma grande chuva de brasas.
1.191.38
असृजत्पह्लवान्पुच्छात्प्रस्रवाद्द्राविडाञ्छकान् ।
योनिदेशाच्च यवानाञ्शकृतः शबरान्बहून् ॥ १.१९१.३८ ॥
De sua cauda criou os pahlavas; de suas tetas, os drāviḍas e os śakas; da região de seu ventre, os yavanas; e de seu esterco, muitos śabaras.
1.191.39
मूत्रतश्चासृजत्कांश्चिच्छबरांश्चैव पार्श्वतः ।
पौण्ड्रान्किरातान्यवनान्सिंहलान्बर्बरान्खसान् ॥ १.१९१.३९ ॥
De sua urina criou alguns śabaras, e de seus flancos, os pauṇḍras, kirātas, yavanas, siṃhalas, bárbaros e khasas.
1.191.40
चिबुकांश्च पुलिन्दांश्च चीनान्हूणान्सकेरलान् ।
ससर्ज फेनतः सा गौर्म्लेच्छान्बहुविधानपि ॥ १.१९१.४० ॥
Os cibukas, pulindas, chineses, hunas e keralas; e de sua espuma aquela vaca criou também muitos tipos de mlecchas.
1.191.41
तैर्विसृष्टैर्महासैन्यैर्नानाम्लेच्छगणैस्तदा ।
नानावरणसंछन्नैर्नानायुधधरैस्तथा ॥ १.१९१.४१ ॥
Então, por aqueles vastos exércitos por elas liberados, por multidões de diversos mlecchas, cobertos com variadas armaduras e portando diversas armas, (o campo se encheu).
1.191.42
अवाकीर्यत संरब्धैर्विश्वामित्रस्य पश्यतः ।
एकैकश्च तदा योधः पञ्चभिः सप्तभिर्वृतः ॥ १.१९१.४२ ॥
Diante dos olhos de Viśvāmitra, os guerreiros enfurecidos cobriram (o campo); e então cada guerreiro estava cercado por cinco ou por sete.
1.191.43
अस्त्रवर्षेण महता वध्यमानं बलं तदा ।
प्रभग्नं सर्वतस्त्रस्तं विश्वामित्रस्य पश्यतः ॥ १.१९१.४३ ॥
Então o exército, atingido por uma grande chuva de armas, despedaçou-se e ficou aterrorizado por todos os lados enquanto Viśvāmitra observava.
1.191.44
तस्य तच्चतुरङ्गं वै बलं परमदुःसहम् ।
प्रभग्नं सर्वतो घोरं पयस्विन्या विनिर्जितम् ॥ १.१९१.४४ ॥
Seu exército quadripartido, extremamente insuportável, foi terrivelmente despedaçado por todos os lados e completamente derrotado pela vaca leiteira.
1.191.45
न च प्राणैर्वियुज्यन्ते केचित्तत्रास्य सैनिकाः ।
विश्वामित्रस्य संक्रुद्धैर्वासिष्ठैर्भरतर्षभ ॥ १.१९१.४५ ॥
E nenhum dos seus soldados ali foi separado da vida, ó touro dos Bharatas, pelos seguidores de Vasiṣṭha enfurecidos.
1.191.46
सा गौस्तत्सकलं सैन्यं कालयामास दूरतः ।
विश्वामित्रस्य तत्सैन्यं काल्यमानं त्रियोजनम् ॥ १.१९१.४६ ॥
Aquela vaca afugentou todo o exército à distância; o exército de Viśvāmitra, expulso, foi perseguido por três yojanas.
1.191.47
क्रोशमानं भयोद्विग्नं त्रातारं नाध्यगच्छत ।
विश्वामित्रस्ततो दृष्ट्वा क्रोधाविष्टः स रोदसी ॥ १.१९१.४७ ॥
Gritando, agitados pelo medo, não encontraram protetor; então Viśvāmitra, vendo isso e tomado pela ira, encheu o céu e a terra.
1.191.48
ववर्ष शरवर्षाणि वसिष्ठे मुनिसत्तमे ।
घोररूपांश्च नाराचान्क्षुरान्भल्लान्महामुनिः ॥ १.१९१.४८ ॥
O grande sábio fez chover uma saraivada de flechas sobre Vasiṣṭha, o melhor dos sábios: flechas nārāca de forma terrível, kṣura de ponta cortante e bhalla farpadas.
1.191.49
विश्वामित्रप्रयुक्तांस्तान्वैणवेन व्यमोचयत् ।
वसिष्ठस्य तदा दृष्ट्वा कर्मकौशलमाहवे ॥ १.१९१.४९ ॥
Aquelas armas lançadas por Viśvāmitra, Vasiṣṭha desfez com seu bastão de bambu; vendo a habilidade de Vasiṣṭha na batalha
1.191.50
विश्वामित्रोऽपि कोपेन भूयः शत्रुनिपातनः ।
दिव्यास्त्रवर्षं तस्मै स प्राहिणोन्मुनये रुषा ॥ १.१९१.५० ॥
Viśvāmitra também, em cólera, aniquilador de inimigos, lançou de novo contra aquele sábio, com fúria, uma chuva de armas divinas
1.191.51
आग्नेयं वारुणं चैन्द्रं याम्यं वायव्यमेव च ।
विससर्ज महाभागे वसिष्ठे ब्रह्मणः सुते ॥ १.१९१.५१ ॥
Também lançou as armas ígnea, de Varuṇa, de Indra, de Yama e de Vāyu, ó venturoso, contra Vasiṣṭha, filho de Brahmā
1.191.52
अस्त्राणि सर्वतो ज्वालां विसृजन्ति प्रपेदिरे ।
युगान्तसमये घोराः पतङ्गस्येव रश्मयः ॥ १.१९१.५२ ॥
As armas, lançando chamas por todos os lados, precipitaram-se como os raios terríveis do sol no fim de uma era
1.191.53
वसिष्ठोऽपि महातेजा ब्रह्मशक्तिप्रयुक्तया ।
यष्ट्या निवारयामास सर्वाण्यस्त्राणि स स्मयन् ॥ १.१९१.५३ ॥
Vasiṣṭha, de grande esplendor, também repeliu todas as armas com seu bastão, movido pelo poder do Brahman, sorrindo enquanto o fazia
1.191.54
ततस्ते भस्मसाद्भूताः पतन्ति स्म महीतले ।
अपोह्य दिव्यान्यस्त्राणि वसिष्ठो वाक्यमब्रवीत् ॥ १.१९१.५४ ॥
Então, reduzidas a cinzas, caíram ao chão; e Vasiṣṭha, tendo repelido as armas divinas, pronunciou estas palavras
1.191.55
निर्जितोऽसि महाराज दुरात्मन्गाधिनन्दन ।
यदि तेऽस्ति परं शौर्यं तद्दर्शय मयि स्थिते ॥ १.१९१.५५ ॥
Grande rei, filho de Gādhi de mente perversa, você foi derrotado. Se possui valor supremo, mostre-o enquanto eu estou diante de você.
1.191.56
विश्वामित्रस्तथा चोक्तो वसिष्ठेन नराधिपः ।
नोवाच किंचिद्व्रीडाढ्यो विद्रावितमहाबलः ॥ १.१९१.५६ ॥
Embora assim interpelado por Vasiṣṭha, o senhor dos homens Viśvāmitra, cheio de vergonha e com o seu grande poder destroçado, nada disse.
1.191.57
दृष्ट्वा तन्महदाश्चर्यं ब्रह्मतेजोभवं तदा ।
विश्वामित्रः क्षत्रभावान्निर्विण्णो वाक्यमब्रवीत्।
धिग्बलं क्षत्रियबलं ब्रह्मतेजोबलं बलम् ॥ १.१९१.५७ ॥
Ao ver aquele grande prodígio nascido do esplendor brâmane, Viśvāmitra, desanimado por sua natureza kṣatriya, falou: Maldito seja o poder kṣatriya! Só o poder do esplendor brâmane é a verdadeira força.
1.191.58
बलाबले विनिश्चित्य तप एव परं बलम् ।
स राज्यं स्फीतमुत्सृज्य तां च दीप्तां नृपश्रियम् ॥ १.१९१.५८ ॥
Pesando força e fraqueza, decidiu que só a austeridade é o poder supremo; então abandonou seu reino próspero e aquele esplendor real radiante.
1.191.59
भोगांश्च पृष्ठतः कृत्वा तपस्येव मनो दधे ।
स गत्वा तपसा सिद्धिं लोकान्विष्टभ्य तेजसा ॥ १.१९१.५९ ॥
Deixando os prazeres para trás, fixou sua mente somente na austeridade; tendo alcançado a perfeição pela austeridade e sustentado os mundos com seu esplendor,
1.191.60
तताप सर्वान्दीप्तौजा ब्राह्मणत्वमवाप्तवान् ।
अपिबच्च ततः सोममिन्द्रेण सह कौशिकः ॥ १.१९१.६० ॥
Com seu vigor ardente, abrasou todos os seres e alcançou a condição de brâmane; então Kauśika bebeu o soma junto com Indra.
1.191.61
एवंवीर्यस्तु राजर्षिर्विप्रर्षिः संबभूव ह ॥ १.१९१.६१ ॥
Assim, aquele rājarṣi de tal vigor tornou-se um brahmarṣi.